बर

आणि बर्‍याच मुलीही स्वतः यःकश्चित असल्या तरी मुलाकडून अपेक्षा मात्र सात आकडी पगार, तिशीच्या आत पुण्यासारख्या शहरात स्वतःचे घर, इ.इ. असतात.

@ काही लोक तर इतके mannersless असतात कि सरळ वाकडं तिकडं तोंड करतात . मग मुलगा अगदी कोळशासारखा काळा , जाडा , बुटका , टकला किवा कितीही कुरूप का असेना सौंदर्याच्या बाबतीत त्याची अपेखा मात्र उच्च असते. >>> येस्स!!! अश्या केसेस भरपूर पाहिल्या आहेत. किंबहुना रंगरूपाचं सोडा,गृहस्थाश्रमाच्या दृष्टीनं अगदी ना-लायक असलेल्या काही मुलांचे आई/वडील,मुलगी मात्र कतृत्ववान/देखणी वगैरे विसंगत अपेक्षा ठेऊन असल्याचंही पाहीलय!

पण.....!

@वधू पाहिजे ची कुठलीही जाहिरात बघितली कि त्यात पहिली अपेक्षा असते ती मुलगी गोरी आणि सुन्दरच असावी . एखादी मुलगी गुणवान , चांगली नोकरी करणारी आहे, इतर अपेक्षात बसत आहे पण सावळी असेल तर तिला नाकारल जात . >>> कुठलीही?????? कुठल्याही(म्हणजे प्रत्येक असाच अर्थ होतो) जाहिरातीत "ह्याच" अपेक्षा असतात.????? कुठल्याही?????

मला असं सांगा अपेक्षा लिहिताना कोणी "मुलगी काळी, जाडी, सोडावॉटरच्या बाटल्यांच्या चष्मेवाली, कुरुप आणि आळशी हवी. शाळेत गेलेली नसल्यास उत्तम. " च्यामारी अपेक्षा अश्याच असतात. मुली तरी अपेक्षा लिहिताना " ढोल्या, दारुडा, व्यसनी, वेश्यागमनी, बेकार असावा." असे लिहितात का? लिहिताना हे असेच लिहितात. एकदा लग्नाच्या बाजारात आले की बरोबर अवास्तव अपेक्षा दूर सारल्या जाउन योग्य ती तडजोड केली जाते (करावी लागल्यास). लग्नात नेहमीच मुलीचे रुप आणि मुलाचा पगार बघितला जातो. दोघेही कमावते असले तरीही मुलाचा पगार भरपुर असावा अशी अपेक्षा असते. मग तो कुरुप असला तरी त्याकडे दुर्लक्ष केले जाते. नौकरी करणारीच मुलगी हवी असा जरी आग्रह असला तरी मुलगी सुंदर असेल तर तिच्या नौकरी न करण्याकडे दुर्लक्ष केले जाते. कितीही कंठरवाने सांगितले तरी काही गोष्टी बदलत नाहितच. आणि अरेंज मॅरिज मध्ये काय डोंबलाचे कळते स्वभावाबद्दल? किती भेटी होतात दोघांच्या? दुसर्‍याच्या वर तिसरी भेट घ्यायचे म्हटले तर लोकांच्या भुवया उंचावतात. पहिली भेट बहुतेक वेळा सगळ्या घरच्यांबरोबर असते. बहुतेक वेळेस कोंडी फोडण्यासाठी मोठी माणसे जे गप्पा सुरु करतात ते तासभर चालते. मग त्यात "वहिनी तुमचे माहेर आंबेजोगाईचे वाटते? वा वा.माझ्या नणंदेच्या जावेची बहिण असते तिकडे क्षक्षक्ष नावाची. तुम्ही ओळखता का त्याना?" इतपत विषय निघतात. मग दोघी बायका त्या नणंदेच्या जावेच्या बहिणीबद्दल गप्पा चालु करतात. " खुप चांगली माणसे हो. बाळासाहेब म्हणजे तर लाखात एक. मुलगाही चांगला शिकला आहे त्यांचा. फार्मसी टाकणार म्हणतोय....". इथे ज्याचे लग्न ठरवायचे तो मुलगा बेचैन की साले आता आत्याच्या जावेच्या बहिणीच्या मुलाशीच लग्न लावतात की काय मुलीचे. यथावकाश. आलेल्या १०-५ मंडळींपैके एखाद्याची ट्युब पेटते तासाभराने की मुलगा आणि मुलगी अजुन बोलले नाही आहेत. मग पेटंट वाक्य "तुम्हाला दोघांनाही एकमेकांना काही विचारायचे असेल तर विचारा हा. आमचे काय असेच तासभर बोलणे चालु राहिल. " हो ना नाही म्हणता म्हणता किती ओळखी निघतात नाही" (याचा सूचक अर्थ असा की खोटी माहिती नका हं सांगु. आमच्याकडे रिसॉर्सेस आहेत माहिती मिळवण्याचे) या मधल्या एका तासात मुलगा अधुन मधुन मुलीकडे बघत असतो आणि अधुन मधुन गप्पांमध्ये भाग घेत असतो. अगदीच शिष्ट नको वाटायला म्हणुन. मुलगी अधुन मधुन मुलाकडे बघते. उरलेला वेळ ती मुलाचे केस विरळ होत चाललेत, वजन थोडे जास्त वाटते आहे, टीपॉय चे कव्हर सुंदर आहे, एल सी डी दिसतोय. पण २६" च आहे, सासू भलतीच टापटीपीची दिसतिये (किंवा गबाळी दिसतिये), कार्पेट घातलेले दिसतय (फरश्या जुन्या असणार), गॅलरीत फुलझाडे लावलेली दिसताय (ते फूल जरबेरा की डेलिया?), बिस्कीटे ठेवली आहेत खावे की न खावे अश्या विचारात मग्न असते. हे सगळे मुलीकडचे मुलाकडे आले असतील तर. मुलाकडचे मुलीकडे आले असतील तर ती अधुन मधुन कोणाचे लक्ष नाही असे बघुन हॉल आणि आतल्या खोलीतल्या चौकटीमध्ये उभ्या असलेल्या बहिणीकडे / आत्याकडे वगैरे बघुन डोळ्यांनी काही अगम्य खाणाखुणा चललेल्या असतात. ते जर मुलाने बघितले तर त्याचा अर्थ तो "मुलगा यडचाप आहे. आजकाल कोणालाही बोलावतात बाबा" असाच लावतो. मग तासाभराने जेव्हा मुला मुलींना बोलायची सूचना केली जाते त्यावेळेस एकदम १०-१२ लोक दोघांकडे टकामका पहायला लागतात, पहिला प्रश्न कोण टाकणार म्हणुन. बहुतेक वेळेस मुलगी फक्त लाजुन नाही म्हणुन मान हलवते किंवा शुंभासारखी मख्ख बघत बसते. पहिला प्रश्न मुलानेच विचारावा ही अपेक्षा असते. अपेक्षेनुसार मुलगा काहितरी विचारतो. बहुतेक वेळेस नाव माहिती असते (एकदा मी ते पण विसरलो होतो. काहि केल्या नाव आठवेना त्या मुलीचे. बर तिचे आईवडील पण "आमची ही" असाच उल्लेख करत होते.). त्यामुळे अपेक्षेनुसार प्रश्न "कुठल्या कॉलेजात होतीस तु?" असा असतो. हा सगळ्यात सेफ प्रश्न. "लग्नानंतर जॉब करणारेस की नाही" हा प्रश्न खुप स्फोटक ठरु शकतो. मग पुढचा प्रश्न " --- ची बॅच न तुमची?" मग असलेच थातुर मातुर प्रशन " काय आवडते?" (खरे उत्तर "खायला आवडते". द्यायचे उत्तर "म्युझिक"), "काही हॉबिज?" (खरे उत्तर "लोळायला आवडते". द्यायचे उत्तर "ट्रेकिंग"). मग मुलगी प्रश्न विचारते "तुम्हाला काही स्मोकिंग वगैरेचे व्यसन?" (खरे उत्तर "विल्स. रोज २ पाकिटे". द्यायचे उत्तर "कधीतरी करतो स्मोक एखादवेळेस. व्यसन असे नाही), तुमच्या काही हॉबिज (खरे उत्तर "पॉर्न फिल्म्स बघणे" द्यायचे उत्तर "क्रिकेट"). हे असले फालतु प्रशन विचारण्यात अर्धा तास जातो. मग चहा सुपारी दहा मिनिटे. मग मुलीचा मामा (मुलाकडे गेले असल्यास) किंवा मुलाचे वडील (मुलीकडे गेले असल्यास) "चला बराच वेळ. खुप गप्पा झाल्या. निघतो आता" म्हणुन निघतात. या पावणे दोन - दोन तासात. मुलगा - मुलगी फारतर २०-२५ मिनिटे बोलतात तेही अगदी फालतू. "स्वयंपाक येतो का?" हा कळीचा प्रश्न अजुन पोतडीतुन निघालेला नसतो. म्हणजे मुलगा नाही विचारत. त्याला विचारायचा असतो पण नाही विचारत. अपेक्षा मुलीला स्वयंपाक यावा आणि तिने आवडीने करावा अशीच असते. न जाणो ही म्हणायची "मला नाही येत. तुच घे शिकुन" म्हणजे सगळीच बोंब. आईने विचारल्यावर मुलीची आईच उत्तर देते "आजकाल कोण करते हो. सगळ्या कामांना बाया असतात" ( "मुलगी कटाप" इति मुलाची आई) किंवा "सगळे येते हो. करण्याची आवड आहे" (मनात "ऐक कार्टे कानीकपाळी ओरडुन सांगत असते ना की बटाट्याची भाजी तरी शिकुन घे म्हणून" किंवा "एकदा लग्न होउन जाउ द्यात कळेलच तुम्हाला") आता पहिल्या भेटीत जर एवढेच बोलणे झाले तर दुसर्‍या भेटीची गरज असते. पण दुसर्‍यांदा भेटायचे की नाही ते कशावरुन ठरवणार? तर ते ठरते मुलाच्या पगारा वरुन आणि मुलीच्या रुपावरुन (किंवा कधीकधी तिच्याही पगारावरुन). कारण त्याहुन जास्त काही माहिती कळालेलीच नसते. दुसरी एका तासाभराची भेट होते आणि दोन अश्राप जीव जन्माचा साथीदार निवडुन किंवा नाकारुन मो़कळे होतात. काय बघणार या एका तासात आणि काय समजुन घेणार एकमेकांची आवड निवड आणि सवयी? अरेंज मेरिज हा त्यामुळेच एक चांस असतो. साधारण अंदाज घेउन अंधारात उडी मारायची. दिखावु गोष्टींना त्यामुळे महत्व येणारच.

माझ्याही ऐकिवातलं उदाहरण आहे, मुलगा एकत्र कुटंबामधे रहातो म्ह्णुन नकार. [

येस, हे एका मित्राकडून ऐकले आहे. असल्या मुलीला असे विचारताक्षणी हाडहूड करून हाकलून लावायला पाहिजे. तीच तिची लायकी.

तू आलीस की मोजायला सुरुवात करु म्हणायचं. हाय काय नि नाय काय!

शो-रूम आणि गोडाऊनमध्ये फरक समजेपर्यंत फार उशीर झालेला असतो. :-)

>>पण प्रत्येक मुलाला गोरी, सुंदर बायकोच पाहिजे असते, ओव्हरस्टेटमेंट वाटत नाही का हे? उगा उचलली जीभ आणि चावला कडुलिंब असला प्रकार नका करु.