Welcome to misalpav.com
लेखक: शुचि | प्रसिद्ध:
अतिशय हलकाफुलका, जंत्रीवजा बराचसा निर्बुद्ध आणि हुच्चभ्रूच्या अगदी विरुद्ध निव्वळ मनोरंजनात्मक व पाश्चात्य (विशेषता: अमेरॆकेअन) संस्कृतीत जो डेटिंग गेम चालतो त्यात सर्वसाधारण कोणत्या नियमांवर खेळ खेळला जातो त्याचे उथळ चित्रण करणारा हा धागा असून सर्वांनी हलका घ्यावा अशी विनंती. धागाकर्ती सर्व मुद्द्यांशी सहमत असेलच असे नाही. जड्व्यागळ धाग्यांपासून हटके , डोक्यास नो कल्हई असे या धाग्याचे स्वरूप आहे. तसेच या धाग्याला स्त्री-पुरुष लढाईचा आखाडा बनवू नये, अथवा ...... ऑन सेकण्ड थॉट बनवा ना माझ्या तॆर्थरुपांचे काय जाते. फक्त् अशा भांडणात धागाकार्ती उत्तरे-प्रत्युत्तरे करत बसेल अशी अपेक्षा करू नये ;) तर सुरु करते. _______________________ बीच-बुक पण सेल्फ-हेल्पिश प्रकारातील एक पुस्तक वाचते आहे. नाव आहे - What Smart Women Know . पहिलाच मुद्दा हा आहे किंबहुना हेच गृहीतक आहे म्हणाना की smart होण्याचे २ च मार्ग आहेत - (१) कठीण (२) सोपा. कठीण मार्ग तो जेव्हा स्त्री स्वत:चे हृदय पोळून घेउन, अनुभवांती शिकते तर दुसरा राजमार्ग हा की अन्य पोळलेल्या स्त्रियांच्या अनुभवातून ती शहाणपणाचा धडा घेते. मग अर्थातच २ रा मार्ग बहुसंख्य निवडतील या अजून एका गृहीतकातून लेखक व लेखिका, वाचक स्त्रियांना शहाणे (smart) करुन सोडण्याचा घाट घालतात. एका प्रकरणात लेखकद्वयी पुढील द्न्यांमौक्तिक उधळतात - smart स्त्री हे जाणून असते की पहिली डिनरडेट ही केवळ जेवण नसून त्याहून अधिक काही असते. आता हे अधिक काही काय तर हे जेवण म्हणजे त्या पुरषाबरोबर पुढील संपूर्ण आयुष्य कसे जाणार त्याची नांदीच असते. मग पुढे येते जंत्री अशा वागणूकविशेषांची. अशी वैशिष्ट्ये जी प्रदर्शित करणार्या पूरशापासून स्त्रियांनी ४ हात लांब रहावे , पळून जावे असा सल्ला लेखकद्वयी देते. (१) असा पुरुष जो तुमच्यासमोर वेटर, वेट्रेस किंवा गल्ल्यावरच्या स्त्रीशी फ़्लर्ट करतो. (२) जो ठरल्या वेळेपेक्षा कमीत कमी १० मिनिटे उशीर करून तुम्हाला ताटकळत ठेवतो. (३) आपल्या ऑरडरमधील शीतही जो तुमच्याबरोबर शेअर करत नाही (४) जो काटाचमचा-चमचा न वापरता हाताने अन्न ओरपतो. (५) जो संपूर्ण जेवणाचे पैसे भरण्याचे साधे तोंडदेखलही ऑफर करत नाही. (६) तुम्ही अर्धे बिल भरणे ऑफर केल्यावर जो चिडतो. (७) जो आपण स्वत: तर खूपच महाग रेस्तोरंत निवडतो पण पैसे भरताना तुम्ही अर्धे द्यावेत अशी अपेक्षा करतो. (८) जो निवडताना तर महागडे रेस्तोरंत निवडतो अन मग मागवताना काटछाट करत बसतो. (९) जो एपेटायझर फार भारी भारी महाग अन खूप जास्त मागवतो मात्र शेवटी त्यात तुम्ही अर्धे पैसे शेअर करावे अशी अपेक्षा करतो. (१०) जो तुम्हाला आमंत्रण देतो, जेवतो वगैरे अन शेवटी त्याच्या लक्षात येते की तो पाकीट घरीच विसरलाय. (११) अर्धे बिल अर्थात तुमचा हिस्सा किती , त्याचा किती हे जो केल्युलेटर घेउन चिकटपणे पैशात मोजत बसतो. (१२) जो पुरुष एकाहून अधिक वेळा टेबल बदलतो किंवा खाण्याची ऑरडर बदलतो किंवा खाणेच परत पाठवतो. (१३) जो हेल्थ कोन्शस अर्थात fitness conscious असल्याने चलोरिएस baddal अति अति जागरुक असतो. (१४) जो संपूर्ण वेळ napkin लाळेर्यासारखा लाउन जेवतो. (१५) जो वेटरला दमात घेतो / त्याच्यावर खेकसतो (१६) जो जादा ब्रेडला पैसे पडतील का अन किती वगैरे चवकशा करत बसतो. किंवा बुफेमध्ये चहा अंतर्भूत आहे अथवा जास्त पैसे द्यावे लागतील आदी चवकशा करतो. (१७) तुम्ही किती अन कसे खावे याचे नियम सांगत जो तुमच्यावर सत्ता/अधिकार गाजवू पहातो. (१८) जो पीउन टाइट होतो, बेताल होतो. (१९) तुमच्याशी गप्पा मारण्याऐवजॆ बाजूच्या टेबलांवर काय चाललय यातच ज्याचे डोके असते. (२०) तुमच्याशी संभाषण कमी अन खाण्यातच ज्याचे लक्ष असते. (२१) जो स्वत:ची प्लेट तर संपवतोच पण जो तुमच्या प्लेटीवर डल्ला मारतो. (२२) एकाच खानावळीत/रेस्तोरन्त मध्ये गेली १० वर्षे आपण कसा एकच पदार्थ मागवतोय याच्या कहाण्या जो तुम्हाला ऐकवतो. (२३) मागवणे कमी अन पदार्थांची अल्लेर्ग्य जास्त अशी ज्याची स्थिती आहे तो. (२४) जेवणाचे ताट, पेले, चमचे, भांडी स्वच्छ अन कचरामुक्त आहेत याची सखोल चिकित्सा करण्यात जो अर्धा वेळ घालवतो. (२५) चेक येउन पडला तरी त्याकडे ढुनकुनही जो पहात तरी नाही किंवा चेक आल्या आल्या ज्याला बाथरूममध्ये जाण्याची उबळ येते असा. (२६) बिल पाहून ज्याचा चेहरा पडतो/ त्रासतो/वाकडा होतो असा. (२७) जेवताना अश्लील जोक्स सांगणे, अंगाचटीला येणे असले अशिष्ट प्रकार जो करतो. (२८) जो स्वत:बद्दल चकार शब्द बोलत नाही. (२९) जो फक्त स्वत:चे छंद, आवडी-निवडी आदी स्वत:चे पुराण लावतो. (३०) तुम्ही काय बोलता याकडे ज्याचे लक्षच नसते पण जो त्याला काय बोलायचे आहे तोच मुद्दा दामटत बसतो. ______________________________________
प्रकार:
Story Type
विषय:

प्रतिक्रिया

(४) जो काटाचमचा-चमचा न वापरता हाताने अन्न ओरपतो.
=)) च्यायला, डेट गेली खड्ड्यात, काही पदार्थ असे असतात जे हातानीचं ओरपावे असे असतात. डेट भारतात चालुये असं गृहित धरु, मिसळीमधे पाव सुरीनी कापुन नंतर काट्यानी उचलुन खाणं डोळ्यासमोर पण आणवत नाहीये. उद्या टेबल मॅनर्स च्या नावाखाली पुरणपोळी काट्यानी तोडुन मग दुधात किंवा तुपात बुडवुन खायला लागली तर पुरणपोळी खाणं सोडुन द्यायची वेळ येईल. :). (मसाला डोसा काट्या-चमच्यानी खाता नं येणारा) अनिरुद्ध

मी पण ते वाचून दचकलोच पण.... अश्यावेळी हुशारीने काट्याचमच्याने खाता येतील असेच पदार्थ मागवायचे असतात. :) डोसा नाही खाता येत काही हरकत नाही, वडा सांबार मागवा. बाकी पहिल्या डेटला डोसा आणि वडासांबार हेच चित्र डोळ्यसमोर विनोदी म्हणून येतेय ;) यावरून आठवले - मी माझ्या बायकोबरोबर लग्नाआधी जेव्हा गर्लफ्रेंड म्हणून डेटींग करायला सुरुवात केली होती तेव्हा ती मला सांगते की तीच तेव्हा जास्त कॉशिअस असायाची, काय खायचे कसे खायचे, इम्प्रेशन चुकीचे नाही पडणार ना वगैरे वगैरे.. खरे तर ती माझ्यापेक्षा जास्त टेबल मॅनर्स जाणून आहे आणि माझ्यापेक्षा जास्त स्मार्ट आहे. पण बहुधा त्यामुळेच मी देखील तसा विचार करत असेल या विचाराने ती काळजी घ्यायची आणि मी मस्त खुलेपणाने वागायचो.

अहो उदाहरण दिलं हो. टेबल मॅनर्स अगदी झक्कासपणे पाळता येतात. फॉर्मल लंच किंवा डिनर ला पाळावेत. पण जे पदार्थ हातानी खायचे आहेत त्याला उगाच चमचा कशाला लावायचा? डेटला नाही हो वडा किंवा डोसा =)). बा.द.वे. काँशिअस झालं की जास्त चुका होतात =))

अश्यावेळी हुशारीने काट्याचमच्याने खाता येतील असेच पदार्थ मागवायचे असतात. Smile
खरे आहे, पहिल्या डेटला, काटेरी आख्खा मासा, भरलेले खेकडे किंवा खेकड्याचा रस्सा (भारतात) अन पोर्क रिब्ज rack (परदेशात) मागवू नये अन मागवलेच तर हाताने खायला लाजू नये.

पुस्तका बद्दल छान माहिती. चेकलिस्ट मनोरंजक आहे. या बाबतीत आपणा सर्वांचा अनुभव पाहता हा धागा लढाईचा आखाडा बनायला फुल्ल स्कोप आहे !

smart भारतीय मुली पहिल्या डिनरडेटला काय चेकलिस्ट बघत असतिल हे कुणी सांगेल का ? पहिल्या डिनरडेटला मी तर हातानेंच curd rice ओरपला होता.

सहिय ..... पण डेटिंग साठी येणारा पूरुष स्त्री वर छाप पाडण्याचा प्रयत्न करत असतो ... हे वरचे पॉईंट्स जरा विचित्रच आहेत ... म्हणजे असं वागताना पाहिलहि नाहि न ऐकलहि नाहि .. एनिवेज .... माझी पहिली वहिली डीनर्डेट चा किस्सा सांगायला आवडेल ... कुणाला ऐकायला आवडनार असेल तर ;)

सांगा की, मी सुद्धा माझ्या एका ऑर्कुट डेटचा किस्सा लिहिलेला तो आठवला.. त्याची लिंक हि.. माझी पहिली ऑर्कुट भेट.. नव्हे.. माय फर्स्ट ऑर्कुट डेट..!!

आयला! हे पुस्तक वाचून जी कोण डिनरडेटचे निष्कर्ष काढत बसेल ती बहुतेक आयुक्षभर डिनरडेट्सच करत बसेलसं दिसतंय. मुद्दा क्र.२० आणि ३० = काहीही केलं तरी गडी नापासच. मुद्दा क्र.२८ आणि २९ = तरीही नापासच. थोडक्यात, इथून पुढे (जर कधी संधी..हे आपलं.. वेळ आलीच तर!) डिनरडेटला जाण्यापुर्वी जिच्यासोबत डेट आहे तीने हे पुस्तक वाचलेलं नाही ह्याची खातरजमा केल्याशिवाय हाटेलात पाय टाकणे नाही! हौ ना राव. सगळं व्यवस्थित करुन सवरुन फुकट इज्जतीचा पंचनामा करुन घ्यायला कुणी सांगितलंय? म्हणजे, तेलही जाणार, तूपही जाणार अन समोरचा कानफाडात मारुन हातातलं धुपाटणंही काढून नेणार! ;)

मुद्दा क्र.२० आणि ३० = काहीही केलं तरी गडी नापासच. मुद्दा क्र.२८ आणि २९ = तरीही नापासच. वरवर कन्फ्यूजिंग वाटत असले तरी सोप्पय ते. पहिले म्हणजे शक्यतो संभाषणाचे वेटेज ५०-५० टक्के वा त्याच्या जवळपास हवे. एकच जण बोलतोय आणि एका काहीच नाही असे टाळावे. समोरच्या मुलीलाही बोलायची आवड असेल आणि तिला बोलायला नाही दिले तर तिची प्रचंड चीडचीड होणारच. त्यामुळे बोलायलाही द्यावे आणि काय बोलतेय ते ईंटरेस्ट घेऊन ऐकावेही, हे महत्वाचे अन्यथा इकडे तिकडे लक्ष दिल्यास तिच्या मनात समोरच्या टेबलावरचा ग्लास उचलून तुमच्या डोक्यात मारावा असे विचार येण्याची संभावना असते. जर तिला ऐकण्यातच रस जास्त असेल तर मात्र तिला ऐकण्यात ईंटरेस्ट आहे अश्याच विषयांवर बोलावे. पण आपल्याला जे बोलता येते आणि जे विषय आवडतात त्यात त्या मुलीला ईंटरेस्ट नसेल तर तिने आपल्याला बाद करायच्या आधी आपणच तिला बाद करावे. पहिल्याच भेटीत उगाचच्या उगाच स्वताचेच पुराण लावणे टाळावे. कोणीही बोर होणारच. हे दुसर्‍या तिसर्‍या चौथ्या भेटींसाठी ठेवावे. पण जर ती मुलगी आधीच आपल्या प्रेमात असेल तर मात्र तिला हे आवडू शकते. तळटीप - लग्नासाठीच डेटींग असेल तर स्वता जसे आहोत तसेच वागणे कधीही चांगले. पण एखाद्या मुलीला भेटताना आपल्याला काही गोष्टींचे तारतम्य बाळगता येत नसेल तर ती नक्कीच सुधारणेची जागा आहे. हि एकमेकांशी बोलण्याची ट्यूनिंग जमली की खरे तर इतर बर्‍याच गोष्टी गौण असतात. आमचे स्वताचेही इतर सर्व गोष्टी एकमेकांशी जराही मिळत्याजुळत्या नसून या एका मुद्द्यावर जुळले आहे.

आहोऽऽऽ....तो माझा एक इनोद करण्याचा केविलवाणा (आणि आता बहुधा निष्फळ) प्रयत्न होता हो! इतक्या होपलेसली रोम्यांटिक बाबी इतक्या शिरेसली घेऊ नका जी. त्यात आणि मी बोलत असेल तर बिलकुलच नको. :)

तेलही जाणार, तूपही जाणार अन समोरचा कानफाडात मारुन हातातलं धुपाटणंही काढून नेणार! Wink
वाट्टेल त्या अतिरेकी म्हणी बनवू नकोस =))

पाश्चात्यांत हाताने खाण्याकडे विशेषता: चारचौघात (fOrmal भेटीत ) खरच गर्हणीय मानले जात असावे . माझ्या मुलीच्या मैत्रिणीचे आई (Indonesian) अन वडील (कॉकेशिअन) आले असताना मी चुकून मटन तसे(हाताने ) खाल्ले होते कारण फार मोठे तुकडे असलेले मटन त्या दिवशी केले होते :( पण त्या लोकांना जेवण तर निट गेलेच नाही परत नंतर त्यांनी आमच्याबरोबर्चे संबंध अत्यल्प करून टाकल्याचे स्मरते. :( :( तेव्हापासून मी धडा घेतला आहे.

मग त्यांना घरी बोलवुन एकदा वरणभात आणि आळुची भाजी असा बेत करायला हवा होता ... अशी अळुची भाजी ओरपुन खाताना पाहुन ते चक्कर येवुनच पडले असते =)) बाकी माज्या मते तर आपण जिथल्या तिथल्या प्रथा पाळाव्यात ... मला तर चायनिज चॉप्स्टिक्सनेही अगदी व्यवस्थित जेवता येत पण ते केवळ चायनिज (चायनिज चायनिज : ऑथेन्टीक चायनिज) रेस्टरों मध्येच ! आणि आजही उत्तपम काटाचमचाने खाणार्‍यांची कीवच वाटते मला :)

म्हणजे डिनरडेटला सगळे सैधिंडियन्स पार नापास होणार की! ते भाताचे गोळे आणि कोपरापर्यंत येणारे सांबार एखाद्या गोर्‍या मडमेने पाहिले तर ती चपला पर्स तिथेच टाकून पळ काढेल ना राव!

कोपरापर्यंत येणारे सांबार एखाद्या गोर्‍या मडमेने पाहिले तर ती चपला पर्स तिथेच टाकून पळ काढेल ना राव!
हाहाहा लई म्हंजी लई खरं आहे!!! Traumaa होउन बसायचा त्याना ;)

ते भाताचे गोळे आणि कोपरापर्यंत येणारे सांबार या पेक्षा कहर म्हणजे. भाताचे गोळे आणि दोन बोटांधून पिचकारीप्रमाणे पाझरणारे सांबार

भारतीय रेस्तरांत मी भाजी पोळी हाताने खात असताना शेजारच्या टेबलावरील हामेरिकन कुटुंब डोळ्याच्या कोपर्‍यातून बघत होते. त्यांनी प्रयत्न केला पण जमले नाही. मग खांदे उडवून त्यांनी पोळीचा रोल करून पालक पनीरात डिप असल्यासारखा बुडवून खायला सुरुवात केली. शाकाहारी असल्याने नॉनव्हेजीय पदार्थांशी कुस्ती खेळत खाण्याचा प्रसंग माझ्यावर आला नाही पण दोसा मऊ असल्यास काटा सुरीने जास्त चाम्गल्या पद्धतीने खाता येतो असे मत बनले आहे. तसाही पपडासारखा दोसा खाउन समाधानही होत नाही. शुचीमामी, वरील सर्व यमनियम वाचून भूक जाईल एखाद्याची, किंवा यासगळ्यात जेवायचे कधी? असा प्रश्न पडेल. बिले देण्यास मी मागेपुढे पहात नाही. नवर्‍याला प्रेमाने सांगते की बाबारे तू कमावतोस तर निदान बील तरी माझ्या कार्डाने भरू देत! तो नाही म्हणत नाही. ;) पण मामांच्याबाबतीत तुला आलेले अनुभव लिही म्हणजे मणोरंजण होईल. ;)

>>> नवर्‍याला प्रेमाने सांगते की बाबारे तू कमावतोस तर निदान बील तरी माझ्या कार्डाने भरू देत! तो नाही म्हणत नाही. >>>> रेवती....डिट्टो...!!! *lol* *LOL* :-)) :)) =)) +)) :-))) :))) :lol

काकांच्या नशिबाचं नेहमीचं कौतुक वाटत आलं आहे, आज मात्र हे वाचून आनंदानं डोळेच पाणावले. :) काकू तुस्सी ग्रेट हो! भार्रऽत माताऽऽ की ज्जय!!!!

मग खांदे उडवून त्यांनी पोळीचा रोल करून पालक पनीरात डिप असल्यासारखा बुडवून खायला सुरुवात केली. सेम असाच अनुभव आपल्याइथे वाशीच्या मॉलमध्ये घेतलाय. एक आफ्रिकन कपल भगत ताराचंदची वेज थाळी घेऊन आता ती कशी खायची या विचारात होते. पाहिले तर त्यातील हिरो असाच चपातीचा रोल करून डाळीत डुबुक डुबूक करून खाऊ लागला, आणि भाजी राहिली बाजूलाच. एक तर त्याला तसे डाळचपाती खाण्यात मजाही येत नसणार आणि चपातीबरोबरच डाळ संपवली तर भाताबरोबर हा भाजी खाणार की त्यात ताक ओतणार. पण जे काही करेल त्यानंतर परत आपल्या देशात जाऊन भारतीत फूड ला नावे मात्र नक्की ठेवणार हे दिसून आल्याने मी देश के इज्जत क सवाल है बोलत लागलीच त्याच्या मदतीला धावलो. सुदैवाने आम्हीही तशीच एक वेज थाली मागवली असल्याने त्याला समजावणे सोपे पडले. बरेपैकी जमले त्यांना !

पण मामांच्याबाबतीत तुला आलेले अनुभव लिही म्हणजे मणोरंजण होईल.
रेवती, खालती सुहास यांच्या प्रतिसादास , उप-प्रतिसादात आमचे कसे जम्ले ते लिहीले आहे. इच्छा असल्यास तुझे अनुभव शेअर कर :) .... मजा येते गं अन माहीते सगळ्यांच्या शेअरींगमधून एक सम्यक अनुभव मिळतो.

होय, तुझा वाचला अनुभव. चिकन नगेटस खातात का असे पहिल्या भेटीत! ;) आमचे लग्न ५ मिनिटात ठरल्याने (व पुरती ओळख होण्याच्या आत झाल्याने)अनुभव असे काहीच नाहीत. लग्नाआधी एकदा बाहेर जेवायला गेल्यावर जेवताना गप्पा मारून विषय संपले मग बील येईपर्यंत बोलायला काही उरले नसल्याने गप्प बसून होतो दोघेही. फारशी ओळख नसल्याने काय बोलायचे हा प्रश्न! बील नवर्‍यानेच दिले व भाजीपोळी टाईप जेवण होते त्यामुळे खमंग किस्से नाहीत. एकंदरीतच माझे लग्न इतक्या नेहमीच्या आणि साध्या पद्धतीने ठरले की "अय्या, असं झालं का? " टाईप किस्से नाहीत. शिवाय तो स्वभावानेच शांत असल्याने फार काही विषय नसतात, व काहीतरी बोल बाबा आता असे एकदोनदा म्हणून मी पस्तावले. विश्वनाथन आनंदशिवाय विषय नसतो. सुदैवाने आम्ही तमिळनाडून रहात नाहीये ही देवाची कृपा! मी मात्र जगभराच्या गप्पा मारत असते.

चिकन नगेटस खातात का असे पहिल्या भेटीत!
दुसरी भेट होती कारण पहीली सासू-सासरे व आई-बाबा अन मॅरेज ब्युरोतील एका व्यक्तीच्या समक्षच झाले. त्याचे पहीले वाक्य होते "त्याला म्युझिकचे व्यसन आहे" अन लगोलग माझे वाक्य होते "आणखी कोणती व्यसने आहेत आपल्याला?" त्यावर तो खूप हसला होता :) ..... वन ऑफ सम रियली फॉन्ड मेमरीज ऑफ दोस डेज!!! :)
शिवाय तो स्वभावानेच शांत असल्याने फार काही विषय नसतात, व काहीतरी बोल बाबा आता असे एकदोनदा म्हणून मी पस्तावले.सुदैवाने आम्ही तमिळनाडून रहात नाहीये ही देवाची कृपा! मी मात्र जगभराच्या गप्पा मारत असते.
हाहाहा

बाप रे........!!!

डेटींग हे प्रकरण असलं भयंकर असतं होय! http://www.sherv.net/cm/emo/hearts/sick.gif आमस्नी तर ह्ये सम्दं मुळ्ळीच खरं वाटत नाय. तिच्यायला,आम्च्या घाटावर..खेड्यापाड्यात सुदीक..पोरं पोरी कालिजात वळख होऊन..कुटतरी चिचच्या झाडाखाली,न्हायतर ओढ्याकाठी..येकदम्म पिरेमाच्या फुल्ल करंटमदी येऊन..कुनी हाकायला येत न्हाई..तो परेंत गुलुगुलु..गुलूगुलू करत्यात.. त्ये ह्या डेटिंग का फेटींग परास लै फर्मास!!! http://www.sherv.net/cm/emo/hug/cute-hug.gif आनी माणशिक आरोग्यास अत्यंण्त लाबदायक! http://www.sherv.net/cm/emoticons/hearts/happy-love-heart-smiley-emoticon.gif
काय म्हण्न्ता???

जोडिदाराला फरक पडत नसावा. आपण डेलिक्सि व जोडिदाराचा सेल्फ रिस्पेक्ट किती जपतो आणी काय धमाल करतो इतकेच महत्वाचे आहे. छोटसेे उदाहरण देतो, एकी सोबत Sndt रोड वर फिरत होतो, नुकतच स्वाद मधून बाहेर आलो होतो, तोच खिशात एक्लेअर्स सापडले, लगेच तोंडात टाकले व रेपर रस्त्यावर सोडुन दिले. लगेच मंजूळ आवाज कानी... असा रस्त्यावर कचरा कसा टाकतोस ? मी लगेच ते वेष्टन उचलून खिशात कोम्ब्ले. पुन्हा मंजूळ आवाज GOOD BOY. मी सांगितले म्हणून एकाही मुलाने आज पर्यंत लगेच असे काही परत उचलले नाहिये. तु GOOD BOY आहेस. ती प्रतिक्षिप्त क्रिया होती स्त्रीमन दुखावु नये म्हणून केलेली. पण अर्थात व्यक्ती परत्वे हे आपोआप करावेसे वाट्ने सुधा महत्वाचे असते. उगा बिल बघून चेहरा कसा केला, काटा चमचा वापरला की नाही यागोष्टी वरील चेमिस्त्री साध्य झाल्यास गउन ठरतात.

बापरे! हल्ली असे 'नियमानुसार' प्रेम करावे लागते? बरं झालं आमच्या काळी हे कांही नव्हतं. बटाटेवडा (हो 'टे' वडा), वडा पाव, मिसळ पाव, व्हेज सँडविच, कांदा-बटाटा-मिरची भजी, चहा-पाव वगैरे वगैरेंवर आमचं प्रेम जोपासलं, फोफावलं आणि लग्नाच्या जाळ्यात जाऊन अडकलं ते आजतागायत. आजही बरेचसे पदार्थ हाताने आणि पाण्याचं भांडं तोंडाला लावून पिण्यातच सुख मानतो. अगदी गोर्‍यांच्या देशात जाऊनही. आपल्या भारतात येऊन्/राहूनही ते हाताने जेवायला शिकले नाहीत तर त्यांचेच स्वदेश प्रेम लक्षात ठेवून मी ही कधी माझ्या देशाच्या चालीरिती, निदान त्यांना रिझवायला तरी, सोडल्या नाहीत.

च्यायला, - दहा नियम बिलाविषयी आहेत. -पाच नियम गप्पा मारण्याविषयी आहेत. निष्कर्ष - स्मार्ट विमेनांना हा माणूस आपल्याशी बोलतो कसा यापेक्षा दुप्पट हा बिल कसा देतो याविषयी पडलेली असते.

आपल्याला बापजन्मी जमणार नाही.जेंव्हा कधी कुठल्या ललनेबरोबर मोठ्या हाटीलात हादडायचा टाइम आला तेंव्हा तेंव्हा तिला अगोदर टपरीवरचा चहा पाजला होता,त्यामूळे असला काय शानपणाचा विषय कोनी केलाच नाय.आणी कॉलेजात असतानातर बाई गाडी माझी,पेट्रोल मी टाकतो,हव तर अख्या महाराष्ट्रार फिरु खायच प्यायच डीपार्ट्मेंट तुझ.त्यामुळे फारसे काही प्रॉब्लेम आलेच नाहीत.

आणी कॉलेजात असतानातर बाई गाडी माझी,पेट्रोल मी टाकतो,हव तर अख्या महाराष्ट्रार फिरु खायच प्यायच डीपार्ट्मेंट तुझ.त्यामुळे फारसे काही प्रॉब्लेम आलेच नाहीत.
हाहाहा :)