पुणे मुंबई महामार्गावर लाल टॅाप घातलेली ती गाडीला टेकून पुस्तक वाचीत उभी होती.
च्यायला काय माल आहे, कदाचित कुणी नटी असावी! त्याने बाईकची स्पीड वाढवली आणि डोळ्यांना डोळे भिडताच एक हवाई चुंबन तिच्या दिशेने फेकले. तिने ही हाताने चुंबन हवेत उडवित प्रत्युत्तर दिले.
च्यायला पोरगी पटली. अररे... समोर वळण आहे तो विसरला होता. बाईक रोड डिवाईडर वर आपटली आणि तो दुसर्याबाजूला फेकल्या गेला.
किर्रर्र.... माझ्याच गाडी खाली यायचं होत का? आता बोंबला -ट्रक ड्राईवर.
आईग! तिने डोळे मिटले. क्षणभरा करता तिला वाटले आपला चेहरा घामा एवजी रक्ताने डबडबलेला आहे. तिचे लक्ष पुस्तकाच्या कवरवर गेले. मोठ्या अक्षरात लिहिले होते ‘
विषकन्या’
.
प्रकार:
विषय:
प्रतिक्रिया
अंहं
हम्म्
+२
ती गाडीला टेकून पुस्तक वाचीत
नक्की काय विचारायचे आहे...
एक बदल..
हे पटतंय.
मेलेला माणूस बघू शकत नाही.
जम्या
काय झेपलं न्हाई बा ..........
वा छान मस्तं जमलं आहे. आवडले.
ति पुस्तक आधि वाच्ते मग
चांगला प्रयत्न
पण
भूतं असतील ही सगळी!
चूक..
पटाईत