Welcome to misalpav.com
लेखक: शिव कन्या | प्रसिद्ध:
तान्झेन आणि इकीदो पायी प्रवास करीत होते. नुकताच मुसळधार पाउस पडून गेला होता. अधून मधून पावसाच्या हलक्या सरी येतच होत्या. चालता चालता ते एका खेडेगावापाशी पोहचले. तिथे एक अरुंद ओढा होता. त्यातून चिखलाचे पाणी वहात होते. हे दोघे तिथे जरा थांबले. तेवढ्यात, तिथे एक कमनीय बांध्याची, कोमल तनुची, तरुण, जपानी रमणी आली. पावसाने स्वच्छ झालेल्या हवेत तिचे मुखकमल अधिकच प्रसन्न दिसत होते. ती आपला फुलाफुलांचा रेशमी किमोनो सावरत ओढ्यापाशी थांबली. परंतु त्या बिचारीला, प्रयत्न करूनही तो ओढ काही ओलांडता येईना. तिची ती अवस्था पाहून, तान्झेन पुढे झाला. ‘चिंता करू नकोस मुली, ये!’ असे म्हणून त्याने तिला अलगद उचलले आणि ओढ्यापलीकडे नेऊन सोडले. इकीदो हा सगळा प्रकार तोंड वासून पाहत होता. मुक्कामाचे ठिकाण येईपर्यंत तो काहीच बोलला नाही. रात्र झाली. पाउस पूर्ण थांबला . आकाशात पूर्ण चंद्र उगवला . दोघे उघड्यावर हवा खात बसले. तान्झेन शांतच होता पण इकीदोला काही रहावले नाही! जराशा उद्वेगाने तो म्हणाला, ‘आपणा भिक्खूना स्त्रियांच्या जवळही जाण्याची परवानगी नाही, त्यातल्या त्यात तरुण, सुंदर स्त्रीच्या जवळ तर नाहीच नाही. तसे करणे म्हणजे आपल्या यमनियमांचे उल्लंघन केल्यासारखे आहे! हे माहित असूनही, तू त्या सुंदर मुलीला का उचललेस?’ तान्झेन किंचित हसला आणि शांतपणे उत्तरला, ‘ मी त्या मुलीला तेव्हाच तिथे सोडले. तू मात्र अजूनही तिला आपल्या बाहूंत वागवत आहेस!’ [झेन परंपरेतील कथा. ]
प्रकार:
Story Type
विषय:

प्रतिक्रिया

एक कमनीय बांध्याची, कोमल तनुची, तरुण, जपानी रमणी आली. ......मुखकमल अधिकच प्रसन्न दिसत होते. असे वाटले संस्कृत काव्य वाचतो आहे. कथा आवडली

एक कमनीय बांध्याची, कोमल तनुची, तरुण, जपानी रमणी आली. ......मुखकमल अधिकच प्रसन्न दिसत होते मजबुत बांध्याची तरुणी सुंदर नसते का हो ?

कथा आवडली. याच्या अनेक भारतीय आवृत्त्या वाचायला मिळतात. याचे मूळ झेन आहे हे आज कळले. ता.क. मला कोमल तनुची हे जपानी पेक्षा इटालियन वाटले. निकोलाव मनुची सारखे. पण अर्थात Manucci चा नक्की उच्चार माहीत नाही.

पूर्वी ऐकलेली आहे, तेव्हाही खूप आवडली होती. कमीअधिक प्रमाणात आपण सगळेच काही ना काही वागवत असतो, सोडलं तर किती सुखी होऊ! तुमची शब्दांवरची पकड मात्र कमालीची आहे!

अगदी हेच म्हणायला आलो होतो. शब्दांची निवड आकर्षक वाटत असली तरी तुम्ही आजवर लिहिलेल्या कथांच्या तुलनेत अपेक्षाभंग झाला. हीच भारतीय स्वरूपातली बौद्ध भिक्षूंची रुपककथा माझी खूपच आवडती असल्याने असे झाले असावे.

रूपककथा रुपांतरण यावर चांगले प्रभुत्व आहे तुमचे.

हेच हेच हेच हेच तत्वज्ञान आम्ही मांडतो तर केवढा मोठ्ठा गहजब माजतो ... सारे करा फक्त कशात गुंतुन पडु नका ... तेन त्यक्तेन भुंजीथा: !! कर्म बंधनकारक नाहीये , त्याच्या फलाची आसक्ती बंधन कारक आहे ! जर आसक्ती सुटली असेल तर कितीही मुलींना उचलुन पलीकडे पोहचवा , काही फरक पडत नाही पण हेच जर आसक्ती सुटली नसेल तर कितिही यम नियम पाळुन तुम्ही अडकलेलेच रहाणार ! रासक्रिडा करिता वनमाळी हो | सखे होतो आम्ही विषय विचारी | टाकुनि गेला तो गिरीधारी | कोठे गुंतुन बाई हा राहिला || सांगा मुकंद कुणी हा पाहिला !!!

ओ तर्री ताई, बत्तिशी कुठून काढली तुम्ही? दंत चिकित्सक आहात का? चान चान! रच्याकने झ्येन चिमण्या बाळाला आंदोळ घालतात का? - एक निर्गुणी वाचक

बाबा पाटील , अहो इतके जेरीस नका येऊ. असते कि! मजबूत बांध्याची मजबूत सुंदरी असणारच कि. नाय कोण म्हणतंय? पण या कथेसाठी तिचा काय उपेग नाय , म्हणून तिला 'नाजूक तनुची' केली.

मजबूत बांध्याची असली असती तर भिक्खुनींच तिला "आम्हाला नदी पार करुन दे"अशी विनंती केली असती व तिनेही त्या दोघांना बगलेत घेऊन नदी पार केली असती.... पण प्रश्न व कथेचा मतितार्थ मात्र तोच राहीला असता....!

श्रीरंग जोशी..... वाचनातील आणि प्रतिक्रियेतील सातत्याबद्दल धन्यवाद. होय, असे होते! तेच कथा बीज दुसऱ्या मातीत, दुसऱ्या वेशात वाचले कि जरासे खटकते. पण, कथेचा अंतरात्मा तोच असतो.