विरंगुळा

शादी से पहले हाथों में हाथ लबों पर भी खूब मिठास घंटोंतक चलें फोन पे बात हर शाम उन्हें मिलने के बाद अंबर का हो रंग नीला या फिर हो घनघोर वर्षा इक छोटा, कप कॉफी का साथ देता दिवानों का… शादी होते सबकुछ बदला उनका न सिर्फ नाम बदला घर आते हैं साँझ ढले हम लिए हाथ सब्जी का थैला… बातें अब भी होती हैं घटोंतक वे चलती हैं घरखर्चा और बच्चोंकी फीस क्या जेब में अब कुछ बाकी है? ऐसा नहीं के प्यार हुआ कम फुरसद अब कहनेकी नहीं बात अगर हो नजरोंसे तो जरूरत अब लबोंकी नहीं..

जगदीश खेबुडकरांचं, दीदींच्या आवाजातलं 'सख्या रे घायाळ मी हरणी' हे सुंदर गीत ऐकलं. प्रियकराला भेटायला निघालेल्या पण उन्हाळ्यानं आणि प्रदूषणानं हैराण झालेल्या तरुणीची कैफियत आमच्या नजरेसमोर आली! (श्रेय - मूळ गाणे गुणगुणत असतानाच सौ. चतुरंग यांना काही ओळी स्फुरल्या आणि तो धागा पकडून लगोलग आम्ही विणकाम करायला घेतले!

हल्ली थंडी काही तितकीशी गुलाबी वाटत नाही पहाटेच्या थंडीत ऊठुन व्यायाम करावासा वाटतो अंथरुणाची ओढ आता पुर्वीसारखी वाटत नाही हल्ली थंडी काही तितकीशी गुलाबी वाटत नाही हल्ली मंडईतही पुर्वीसारखे नजरेला गजरे दिसत नाही कारण गजरे विकणारी बाई आता गजरे विकत नाही देवांच्या तसबिरी विकण्याचा नवा धंदा ती करते आणि या धंद्यात पैसा जास्त सुटतो असं काहीसं म्हणते म्हणलं जाऊदे, नाहीतरी आपल्याला गजर्‍याची तितकी काही गरज राहिलेली नाहीये आणि थंडीही आता पुर्वीसारखी गुलाबी राहिलेली नाहीये रात्रीच्या आकाशात आजकाल नुसते ढगच दिसतात सगळ्या चांदण्या कुठे गेल्या काहीच कळत नाही चंद्रही आता पहिल्यासारखा लोभस वगैरे वाटत नाह

प्रदीप कुलकर्णी ह्यांची 'शब्दहो, थांबा जरा...!' ही गझल वाचून नवीन 'अर्थव्यवस्थेतील' काही दृश्ये आमच्या डोळ्यांसमोर तरळून गेली! ;) ......................................... शेठहो, थांबा जरा...! ......................................... शेठहो, थांबा जरा! ते गुंफणे 'अर्था'त गाणे! आजच्यापुरते तरी घ्या, घ्या तुम्ही थोडे दमाने!! 'व्यक्त' असता नेहमी... 'अव्यक्त'ही थोडे असू द्या ! का अशी खालून थैली? 'येथे' नको 'तेथे' असू द्या ! लक्ष ठेवी का शिपाई?