Skip to main content

स्थिरचित्र

सिंड्रेला

लेखक जयंत कुलकर्णी यांनी शनिवार, 19/05/2012 09:00 या दिवशी प्रकाशित केले.
बर्‍याच दिवसात मॅक्रो काढला नव्हता. तसे फुलाचे मॅक्रो काढायचा कंटाळा आला होता. तेवढ्यात एका मित्राच्या किचेनमधे हा काचेचा छोटा बूट दिसला. त्याला म्हटले देतोस का हा एक दिवस ? घेतला आणि काही फोटो काढले...त्यातील हा एक... फोटोला नाव दिले आहे "सिंड्रेलाच्या बेड्या". श्री. जयपाल यांनी picsizer हे सॉफ्टवेअर सुचवल्याबद्दल त्यांचे आभार मानतो. यात फोटो अजिबात खराब होत नाही. उदा. वरील चित्र १४ mb चे आणि आता आहे ९० kb चे.

काही फोटो.....मी काढलेले.

लेखक जयंत कुलकर्णी यांनी रविवार, 13/05/2012 07:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
भारद्वाज..... चला सगळ्यांना पैशाचा लाभ होऊ देत आज..... याच्या फोटोवर जाऊ नका... याचा आकार फक्त दोन इंच आहे.... :-) सातभाई...... दयाळ... जयंत कुलकर्णी.

माझे ब्रह्मज्ञान

लेखक यकु यांनी शनिवार, 28/04/2012 04:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
यातल्या प्रत्येक वाक्यावर मी खळखळून हसलो आहे. मानसिक स्वास्थ्‍य बिघडले काय त्याच्या फुकट तपासण्या करणार्‍या लिंक कृपया देऊ नयेत. ;-) म्हणजे हे कष्‍ट वाचवण्यासाठीच. :) एव्हरीथिंग इज ओके. :p ------------------------------------- मी कोण आहे? तुम्ही कोण आहात? हे कोण आहेत, ते कोण आहेत मग परमात्मा कुठे आहे? आपण कोण आहोत? ब्रह्म सत्य आहे. आपण मिथ्‍या आहोत काय? जग हे सत्य आहे. सत्य हे शिव आहे, सुंदर कोण आहे? सत्यम् शिवम् सुंदरम् .. राधामोहन शरणम्. मोहन हा परमात्मा आहे काय? राधा कोण आहे? हे सर्व काय आहे? मग परमात्मा कुठे आहे? तुम्ही कुठे आहात? मी कुठे आहे?

दापोली - कर्दे

लेखक साबु यांनी सोमवार, 23/04/2012 17:54 या दिवशी प्रकाशित केले.
गेल्याच्या गेल्या वीकान्ताला... दापोली - कर्दे येथे जाणे झाले... काही निवडक फोटो देत आहे.. मिपाकराना आवडतील अशी आशा करतो... १. आन्जर्ले येथे जाताना ... २. कर्दे येथील समुद्र कीनार्यावरुन सुर्यास्त... ३. डोल्फिन्स.. मुरुड बीच.... ४.

* शाकुंतल ते कट्यार *

लेखक मदनबाण यांनी रविवार, 22/04/2012 13:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
मध्यंतरी मला ठाण्यातल्या डॉ. काशीनाथ घाणेकर नाट्यगृहात जाण्याचा योग आला. :) पं. चंद्रकांत लिमये निर्मीत शाकुंतल ते कट्यार या नाटकाचा प्रयोग होता. :) मला परवानगी मिळ्याल्याने त्या नाटकाची प्रकाशचित्रे टिपता आली.:) फक्त मिपाकरांसाठी इथे देत आहे. :) आनंद घ्या...

भंकस

लेखक यकु यांनी शनिवार, 21/04/2012 19:22 या दिवशी प्रकाशित केले.
म्हणजे तसं काही नाही विशेष लिहिण्‍यासारखं. च्यायला एवढी चांगली सुट्टी असून आज ऑफिसात येऊन बसावं लागलंय. मग आम्ही दुसरीकडे कुठे जाणार? इथेही आलो तर काय ते लोक नेहमीप्रमाणे एकमेकांच्या तोंडाकडे बघत बसलेले. जरा म्हणून मोकळ्या ढाकळ्या गप्पा मारायची सोय नाही. त्यातून मला आजकाल मिपावर ''असहमत'' असा आयडी घ्‍यावा वाटतोय. आता हे मध्‍येच कुठं आलं? पण हे असंच. आजकाल सगळी जिंदगीच बोगस झाली आहे. हे म्हणजे नेहमी सुचणारं वाक्य. त्यातून ती कोसला आणि बायॉलॉजी ऑफ एन्लायटन्मेंट, कंम्प्लीट शेरलॉक होम्स कॉटवर पडलेले असते आणि आजकाल लॅपटॉप बंद! मग आम्ही यातलंच कुठलंतरी पुस्तक उचकणार आणि सकाळचे साडेचार वाजवणार.

खिडकीतुन पाहताना...

लेखक मदनबाण यांनी सोमवार, 16/04/2012 18:05 या दिवशी प्रकाशित केले.
काय हाय मंडळी मला कधी कधी लयं म्हणजी लयं कंटाळा येतुया... मग करायचं तरी काय ? मस्त पैकी खिडकी समोर उभ राह्याचं, अन् बाहेरच्या जगात डोकवुनशान पाहायाच... कसं ? तर ते असं... १) खार धावताना टिपली...काय बरं खाण्याचं या निस्पर्ण वॄक्षावर मिळत असेल तिला ? २)हल्ली म्हणे पिंडाला शिवण्यासाठी पण कावळा दिसत नाही !

अशात काय पाह्यलंत???

लेखक यकु यांनी शुक्रवार, 13/04/2012 15:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
आपल्याला नेहमी येता जाता कसलीतरी दृश्‍ये दिसतात आणि त्यातून काहीतरी मनात उमटतं. असल्या दृश्‍श्यांना, असल्या क्षणात घडून गेलेल्या किश्श्यांना नेहमीच काही विशेष अर्थ असतोच असे नाही. बस्स काहीतरी चटकन होऊन जातं आणि आपण तेवढ्‍यापुरतं आश्चर्य वाटून गप्प बसतो. त्याबद्दल कुठे बोलावं एवढं महत्त्व कदाचित त्या दृश्‍याला किंवा सहज घडून गेलेल्या किश्शाला कदाचित असत नाही. पण असली दृश्‍ये सगळ्यांच्याच डोळ्यासमोर येत असतील हे नक्की. ती इथे कृपया सगळ्यांनी द्यावीत. ही दृश्‍ये बिनमहत्त्वाची असली तरी ती खरी असावीत, काल्पनिक नकोत.

जीवन, भाषा, साहित्य वगैरे वगैरे

लेखक यकु यांनी रविवार, 01/04/2012 06:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
हे लिहायला बसण्‍यामागे माझ्या मनात अधून मधून पडत असलेलं प्रतिबिंब शब्दरुपात ठेऊन ते स्वत:साठी पुन्हा एकदा व्यवस्थित समजून घेण्याचा उद्देश आहे. एरव्ही क्षणभर क्षणभर झरणार्‍या काळाच्या मंद गतीने आयुष्‍य उलगडत जाते; आणि आयुष्‍याचं सुस्पष्‍ट नखशिखांत जसं आहे तसं रुप त्या क्षणभरात पहायला मिळत नाही.