विडंबन

संदीप खरे व सलील कुलकर्णी यांची प्रथम माफी मागून सादर करतो आहे त्यांच्या "नसतेस घरी तू जेव्हा" चे विडंबन...... असतेस घरी तू जेव्हा **************** असतेस घरी तू जेव्हां जीव घाबरा घुबरा होतो जगण्याची विरते आशा संसार नकोसा होतो असतेस घरी तू जेव्हां ...../1/ नभ फाटून वीज पडावी कल्लोळ तसा ग होतो घराची तावदाने फुटती अन भितींना कंपही सुटतो असतेस घरी तू जेव्हां ...../2/ येतात मुले दाराशी, हिरमुसून जाती मागे खिडकीशी थबकून भैय्या मग कपड्यांवाचून जातो असतेस घरी तू जेव्हां ...../3/ तुज घाबरून घालविलेल्या मज स्मरती लाखो वेळा तव पैशांने घर हे चालते म्हणूनच तुला ग झेलतो असतेस घरी तू जेव्हां ...../4/ त

!!बालदीन !! असूया वाटते​ बघुनीया माथी केशसंभार कसा आनंद घेऊ या तरूण मुलांसवे लोपलेल्या केशकुंतलांच्या परागंदा मुळापासून मिळते तुम्हा सुख नित काका अंकल संबोधून किंचित केशकर्तनाचा कृष्ण दिवस आज मस्तक वाळवंटी म्हणती त्यास खालदिन छप्पर असता भाळी,मान वळे तारूण्याची नजर देतसे दाद, नित देव कोंबड्यांची शिलकीच्या तबल्यासम बालतळावर स्कॉलरपणाची सुरेख नक्षी काढू अनुभवांचे मीपण करूनी दिवसाही तारे तोडू उद्याचे आदर्श नागरिक आजच (हि) घडवू -झुल्पांकित (संतप्त खात्री कैवार पसार ) २२ जून २०१७

प्रेर्ना : ओळखा पाहू लार्ज पेग कुणा मिळे पतियाळा दोन थेंबांचे शिंतोडे कुणा पामराला ।। धृ ।। किक कैसी नशा कसली मद्य ते दुर्मिळ भासतसे स्कॉच ची जरी हाव नसे देशीच फक्त नशिबाला ।।१।। टोस्ट करी ऑन द रॉक्स कुणी चखणाच, हाय! कुणा मुखाला व्हिस्की, रम अन टकीला कधी मिळेल मज पिण्याला? ।।२।। मला देशी त्याला विदेशी मद्यनशा ही जबरी कसाबसा प्याला हाती धरी सोनेरी पेय्य तो प्यालेला ।।३।। - चामुंड रायणे

प्रेरणा आहेच - http://www.misalpav.com/node/41200 हळूच सोडतोस पुडी, तेच तेच कुंथणे सख्या कशी कुठून रोज काढतोस भांडणे क्रूर तक्रार करी मौनही कसे तुझे अरे किती उरात खोल मारतोस भांडणे बनून शल्य चोरतोस झोप रोजचीच तू विचारताच सांगतोस रोजचीच भांडणे पिसाट अनल तू बनून हिंडतोस रात्रभर पहाट वेळीही कसे आठवते भांडणे मधाळ चांद वितळतो, रसाळ रात वाहते अरे कुण्या सुरात रे, उकरतोस भांडणे नभात लक्ष तारका उधाणतात कैकदा मिठीत ये कधीतरी विसरशील भांडणे

पेर्णा... ;) ह्याच्यातून त्याच्यात त्याच्यातून ह्याच्यात शब्दातून क्रीडेत क्रीडेतून शब्दात व्यासातून आसात आसातून व्यासात शब्दांच्या मनोय्रात मनोय्रांच्या शब्दात अर्थ नाही आशयात आशय नाही अर्थात रिकाम्या कुंथनात कुंथनातून रिकाम्यात.. शब्दकृतींच्या प्र-हारात भासं~कृतींच्या पूर्ण-विरामात! ;) कवी- अपना

बघ तुला जमतं का ... तू साबुदाण्याच्या खिचडीसाठी उपवास कर किंवा बटाट्याच्या चिप्स साठी मर्जी तुझी... उपवासाचे पुण्य नाही मिळाले तरी चालेल पण एकादशी दुप्पट खाशी हे नेहमी लक्षात ठेव..... तू जिम मध्ये रोज जा किंवा नको जाऊस इच्छा तुझी... तिथे वाकला, पळाला नाहीस तरी चालेल पण वजन उचलतानाचे फोटो शेअर करायला मात्र विसरू नकोस..... तू मित्र, नातेवाईक यांच्या बरोबर फेस-टू-फेस संवाद कर किंवा नको करूस युअर विश... पण फेसबुकवर स्टेटस अपडेट करायला मात्र विसरू नकोस..... तू सोशल गॅदरिंग्ज मध्ये सहभागी हो किंवा नको होऊस हक्क तुझा... पण सोशल मीडियावर लॉग-इन करायला मात्र विसरू नकोस.....

पुष्कळ दूध शिल्लक आहे काय करावे सांगता काय? पोस्ट पडताच धाग्याकडे मस्क-यांचे वळले पाय "मांजर पाळा" मुनी म्हणाले, विंटुविं कुत्रा म्हणती हसत सुटले गंमतजंमत, Ana पनीर सुचविती आज्जी सांगे फुल्ल रेशिपी अन्  युक्तीचे सहा धडे कशास इतुके दूध आणावे अभिजिताला प्रश्न पडे खवा सुचविती सूड , लेखकु, दही लावाया पैताई उगा काहीतरी करून राहिले आंघोळीची लई घाई दान करावे मदतनिसेला मनीमौ सुचवू जाई मापं आणिक ज्ञानेशांना मुलांवरी करुणा येई या सा-यातच दूध मसाला तेजसजींना आठवले चहा पाजवा पुणेकरांना  सौराअभ्याने चिडविले दूध कुणाचे ,कपिलेचे की...?  कळ काढिती मुनीवर्य धसास नेती तोही मुद्दा अमुचे शहा

ती अनोळखी भावना कागदावर उतरत नाहीये हा मनातला गुंता सूटता सूटत नाहीये प्रश्न राहिले आहेत अनुत्तरित माझे पण तो अस्पष्ट चेहरा पुसला जात नाहिये शांत हृदयाचे तार छेडले गेले की भरलेल्या जख्मा उघड्या पडल्या प्रेमाचे का हे सुर जे हृदयी वाजतात का वेदना पुन्हा माघारी वळल्या परिवर्तन अनिवार्य आहे परंतु क्षणभंगुर कसे काय होते कोरडे दुष्काळी हृदय माझे भरूनी लगेच रीते कसे होते का वाटा पुन्हा पाउलाखाली याव्या जिथे मी एकटाच घुटमळत उभा का मग असावी जाणाऱ्याला सोडूनी पुन्हा परतन्याची मुभा .....…........................RDK