विडंबन

शूर आम्ही नवरोबा आम्हाला काय कुणाची भीती
पर्स, साडी अन् सँडलपायी कर्ज काढलं जास्ती ।।ध्रु।।

लग्नाच्या मंडपात उमगली संसाराची रीत, 
अमेझॉनशी नातं जुळलं, जडली सेलशी प्रीत!
लाख टोमणे झेलून घेईल अशी पोलादी छाती! 
पर्स, साडी अन् सँडलपायी कर्ज काढलं जास्ती

शूर आम्ही नवरोबा आम्हाला काय कुणाची भीती
पर्स, साडी अन् सँडलपायी कर्ज काढलं जास्ती ।।ध्रु।।

झुकावं वा हरून जावं, वाद न आम्हाला ठावं, 
माझंच चुकल म्हणत जगावं, हेच आम्हाला ठावं! 
शांतीपायी सारे इसरू आई बाबा ताई! 
पर्स, साडी अन् सँडलपायी कर्ज काढलं जास्ती!

प्रेरणा असलेली मूळ गझल इथे वाचून शकता... 

तरीही.... 

नाजूक उंड्याचा सावरते मी तोल, तरीही 

का होईना पोळी माझी गोल तरीही....

 पिठी घातली घट्ट कराया पूरण थोडे.. 

अजून का ही पूरणामध्ये ओल तरीही.... 

काठाकाठाने लाटतसे, यत्न न सोडी...

 तव्यावरी जाता, मी मारी शीळ तरीही....

 भेटत नाहीत सख्या मला या 'कीटी' शिवाय 

म्हणूनी खास हा त्यांच्यासाठी घोळ तरीही....

विडंबन 

सर आले दुरूनी 

विझल्या सगळ्या त्या सिगरेटी 

सर आले दुरूनी 

विझल्या सगळ्या त्या सिगरेटी 

सर आले दुरूनी 

निघती ठसके जोराचे 

तशात घाबरल्या पोरांचे 

कुजबुजही थांबली पोरींची 

पाचावर बसली सगळ्यांची 

ऐशा रमलेल्या त्या स्थानी.. 

बोचती सरांचे ते कटाक्ष संपले, 

गालावर हासू मावळले 

होता हृदयाची दो शकले 

बोटातुन सिगरेट ओघळले 

घाली फुंकर हलकेच कुणी.. 

सर आले दुरूनी 

सर आले दुरूनी