ठार मेला. ग्रंथ आटोपला..आहे का अजून काही?

काय लांबड हाय राव.... हटके कंपायलेशन... महापरिनिर्वाण दिन की काय असतो. त्याचाही अर्थ हाच का? भारी समर्थ

कोणाला ठरवून मारला तर त्याचा 'काटा काढणे' होतो. भारी समर्थ

अनंतात विलिन होणे कार्यभाग आटपणे वैकुंठवासी

काही काही डबल झालेत... "कंदील लागणे" असा शब्द्प्रयोग मिपावर (आम्ही ) प्रचलीत (केला) आहे.

यमसदनी जाणे/पाठवणे होत्याचे नव्हते होणे डोळे पांढरे करणे (बायकोचे) कपाळ पांढरे होणे बांगडी फुटणे (पाहा: पानिपताची बखर) खुर्दा होणे

इथेच डबल होणार बहुतेक शब्दसंख्या..

कंपुस सामोरे जाणे

तुमच्या लेखनाचा उत्साह आणि वेग बघुन खरच हेवा वाटतो.

गतप्राण झाला. देवाघरी गेला. 'तिकिट' काढले. हिन्दी (मला अजिबात न आवडणारा) भगवानको 'प्यारे' हुए! (...आम्ही काय आवडत नाही का देवाला?!) 'अमक्या'कडे गेला! ( रेफेरन्स टू: आधी गचकलेला 'अमका'!)

१) चपला भेटणे. पंख लाभणे.(मिपावरील सुप्रसिध्द !!) २) शेवटची वंदना घेणे. ३) (स्वर्गात) ठेका धरायला जाणे. ४) पुढच्या योनीत जाणे.(कॉलेजात लई फेमस होता. काय रे पुढच्या योनीत जायची लई घाई झाली का फेम !) वरिल यादीत " (वरच) तिकीट मिळणे " हा कॉमनली वापरला जाणारा शब्द कसा नाही ?

चपला भेटणे. पंख लाभणे.(मिपावरील सुप्रसिध्द !!) मि पा म्हणजे नवनव्या शब्दांची खाणच आहे की..

काही आठवलेले शब्द.कदाचित पुन्हा आलेले असतील तरी क्षमस्व. सौभाग्य गमाविणे,ग॑गा भागिरथी हणे,विधुर होणे,विधवा होणे,कुडी त्यागणे,आत्महत्या,शेवटचा श्वास घेणे, देहावसान्,काळ येणे,काळाने झडप घालणे,देवाला प्रिय होणे,देहा॑त,कायमचा आडवा करणे, छत्र हरपणे, ऐहिक कार्य स॑पविणे, मरण येणे, जड देहाचा त्याग करणे, देवज्ञा, शिरछेद, फाशी,कालवश्,दिव॑गत इत्यदि.

अग्ग्ग्ग्ग्ग!!!! काय पण शब्दसंपदा!!!!! व्वा!!

१.इथला व्हिसा संपणे. >>गोव-या स्मशानात जाणे (मला वाटते हा अजून जिवंत असलेल्या "वेटिंग लिस्ट" लोकांसाठी वापरतात..) २.ह्याचं दुसरं व्हर्जन : लाकडं पुढे जाणे. (वापरः एखादा गाडीवर जोरात गेला की, 'ह्याची लाकडं पुढं गेलेली दिसतायत.) शब्दसौजन्यः परीकथेतील राजकुमार. ३.खेळ खलास होणे.

>>गोव-या स्मशानात जाणे (मला वाटते हा अजून जिवंत असलेल्या "वेटिंग लिस्ट" लोकांसाठी वापरतात..) << असाच "समाधीत पाय लटकणे" "व्हॅलिडीटी संपणे"

"व्हॅलिडीटी संपणे" :-)

मजा आली वाचुन .. येव्हडे शब्द वापरात असतील असे वाटले ही नव्हते ..

वर लिहिलेले सर्व शब्द हे एकदाच मरण्याच्या क्रियेला आहेत. पण रोज मरणार्‍यांसाठी केवळ एकच शब्द आहे. 'मध्यमवर्ग' (आणि तो सुध्दा भारतातला)

आई शप्पथ... कहर आहे.. शाई संपणे, डाव बास, मसाला संपणे हे म्हणजे तर.. हैटच आहेत!

शान्त झाले (पहिले खुप बन्ङ होते :०)

हिंदीमध्ये 'खटिया खडी होना' म्हणतात तसे काहीसे खाट उभी होणे वगैरे मराठीत म्हणतात काय हे माहित नाही. बाकी ही जी शब्दसंपदा आहे ती जिवंत माणसांनी वापरण्यासाठी!;) गेलेल्यांसाठी सगळे शब्द सारखेच!

वा ! किती समृद्ध मराठी भाषा. मरणे याला येवढे शब्द दुसर्‍्या कुठल्या भाषेत असतील काय याची शंका आहे. याचा अर्थ मराठी भाषा लवकर मरणार नाही. चांगलीच जिवंत राहील.

जबरदस्त! __/\__

पैगंबरवासी ख्रिस्तवासी बुद्धवासी हे वरील शब्द हिंदूंमध्ये प्रचलीत असलेल्या कैलासवासी / वैकुंठवासी ह्या शब्दांना (अन्यधर्मियांसाठी) समानार्थी म्हणून घडवले गेले असले तरी, तसे निरर्थक वाटतात. कारण, कैलास वा वैकुंठ ही स्थानांची नावे असून, हिंदू व्यक्ती मृत्यूनंतर तिथे वास्तव्यास जाते, असे मानले जाते. परंतु, पैगंबर, ख्रिस्त वा बुद्ध ही व्यक्तींची नावे असल्यामुळे, सदर धर्मातील व्यक्ती मृत्यूनंतर "तिथे" जाते, म्हणजे नेमके कुठे जाते ते कळ्त नाही!! शिवाय ह्या धर्मात पुनर्जन्म मानत नाहीत, हे वेगळेच!! बाकी, ही सुचीची कल्पना छान!

चावी संपणे. (म्हणजे चावीची घड्याळे, खेळणी असतात ना, तसे)

आणखी एक शब्द हल्लीच्या युगातला घ्या " त्याचा आयडी डिलीट झाला " समानार्थी शब्द " त्याचा आयडी उडाला " अवांतरः एखदयाचा गेम वाजला तर " आयडी उडवला " असे म्हणता येईल का ? ;)

मी तर "ऑफ होणे" , "डिलीट होणे" असे वाक्प्रचारही ऐकले आहेत बोली भाषेत. राम बोलो होणे

बरेच शब्द झाले मरणासाठी.. आता कुणी जन्मासाठी तरी नविन शब्दांचा धागा काढा की... - पिंगू

उत्तरपूजा झाली.. विसर्जन झालं. वड्यांचं पीठ मळायला घेतलं. (याचा कॉपीराईट आमच्या ग्रुपच्या सर्व सदस्यांच्या वतीने मिपाकर श्री. प्रभो यांच्याकडे सुरक्षित आहे.) ;)