Saint आधी की संत आधी?

म्हणजे संत ज्ञानेश्वर, संत तुकाराम ह्यांचा संत म्हणून उल्लेख तत्कालीन साहीत्यात आहे का?

त्यांच्याबद्दल ठाऊक नाही पण, साधू संत येती घरा तोचि दिवाळी दसरा हे संत तुकारामांचेच काव्य ना?

संत शब्द आधी कि नंतरचा हे माहिती नाही. परंतु संत हा शब्द अभंग, हरिपाठ या सगळ्यामध्ये आढळतो. ही हरिपाठा मधील एक अभंगाची सुरुवात. संतांचे संगती मनोमार्ग गती । आकळावा श्रीपती येणे पंथे। संत ज्ञानेश्वर, संत तुकाराम असा उल्लेख आढळतो का हे पाहावे लागेल.

saint शब्द लॅटीन sanctus वरून आल्याचे ऑनलाईन संदर्भ दर्शवतात. रेकॉर्डेड दस्तएवजांनुसार संस्कृत दस्तएवजातील "सन्त" शब्दाचा वापर जुना असण्याची निश्चित शक्यता वाटते. असे प्रसंग आलेकी संस्कृत आणि लॅटीन सहसा दोन्ही बाजुचे पंडीत त्यांच्या त्यांच्या भाषेपर्यंतच जाऊन थांबतात. इंडोयुरोपीय भाषात त्यांचे एकसारख्या उच्चारण आणि अर्थांबद्दल जाणून घ्यावयास आवडेल

हिंदू विश्व राष्ट्राचा इतिहास हे श्री पु.ना.ओक यांनी लिहीलेले पुस्तक वाचा...त्यात बरेचसे असे शब्द सापडतील जे संस्कॄत आणि ईग्रजी मधील साम्य दाखवतील... मातृ, भ्रातृ, त्रिकोणामिती पासून मदर, ब्रदर, ट्रिगोनामेट् या शिवाय मला खालील शब्द आठवतात... सिंग = king फलतिईती = fertility क्रुष्णनिती = christnity अवांतर : गंमत म्हणून पु.ल.नी एका लेखात खालीलप्रमाणे लिहीले होते.. इटली या मूळ विठ्ठली देश. "वॅटीकन" हे मूळातच विठू आणि कान्हा यांच्या नावामुळे "विठूकान्ह" असे होते. त्याचे नंतर वॅटीकन असे झाले.

क्रुष्णनिती = christnity

निती शब्दाशीच संबंध दाखवायचा तर unity शब्द अधीक जवळ जातो . christnity मध्ये nity येते ते human - humanity या पद्धतीने येते म्हणून वेगळे असावे. क्रुष्णनिती = christnity मात्र सध्यातरी अतर्क्य वाटते आहे.

लॅटिन आणि संस्कृत या दोन्ही भाषा एकमेकींच्या 'मेळ्यात बिछडलेल्या' बहिणी आहेत. बॉलीवुडमध्ये पाहिल्यास दिसेल की पोरं हरवतात अन नंतर भेट होते इ.इ. इथे पोरं हरवून मग भेटली, बहिणी-बहिणी असल्याची खात्रीही पटली. फक्त फरक इतकाच की बॉलीवुडात आईही भेटते, इथे आईचा पत्ता नाही, पण दोघींची आई एकच होती हे आता खात्रीलायकपणे ठाऊक आहे. तर लॅटिनमध्ये सेंट हा शब्द दीडदोन हजार वर्षे जुना आहे. संस्कृतात हा शब्द कालिदासाच्या काव्यात सापडतो, म्हणजे इ.स. ५०० च्या अगोदर हा वापरात होता. शिवाय महाभारतातही सापडतो, त्यामुळे अजून ४००-५०० वर्षे मागे जायला अडचण नाही. मनुस्मृतीतही हा शब्द आढळतो. आता दोन्ही भाषांत हा शब्द आहे हे तर सिद्ध झाले. पण यावरून एकीकडून दुसरीकडे तो शब्द गेलाय हे सिद्ध होत नाही. लॅटिनचा प्रभाव असायला भारतात रोमराज्य कधीच नव्हते. (स्वातंत्र्योतर काळात काही काळ होते अन मे २०१४ ला खालसा झाले असे म्हणतात तो भाग वेगळा) शिवाय भारतावर ग्रीक वंशाच्या क्षत्रपांनी राज्य केले विशेषतः पश्चिम भागात तरी त्यांनी ग्रीक वा लॅटिन भाषा लादली नाही. रोमन काळात भारताशी रोमन लोकांचा व्यापार असला तरी प्रभुत्व नव्हते. त्यामुळे लॅटिनचा संबंध नव्हता. शिवाय भारत पूर्वेकडे असल्याने बरेच ग्रीक येत, तुलनेने इटालियन येत नसत. दोन्ही भाषा मुळात एकसारख्या असल्याने त्यांतील शब्दही कैक सारखे आहेत हे मेन. ते साधर्म्य या केसमध्ये कॉमन वारशाचा परिणाम आहे, देवाणघेवाणीचा नाही. उदा. मी जातो आणि मैं जाता हूँ या वाक्यांत पाहिले तर असे शब्दप्रयोग मराठीतून हिंदीत गेले की हिंदीतून मराठीत आले? दोन्हीही नाही. संस्कृत-प्राकृतकडून हा कॉमन वारसा दोन्ही भाषांना मिळालेला आहे आणि त्यामुळे स्लाईट फरक होऊन तेच ते शब्द दोन्हीकडे आलेत. संस्कृत अन लॅटिनमध्येही तोच प्रकार आहे.

लेखात दिलेली अन्य शब्दसाधर्म्याची उदाहरणेही मुळात त्या भाषा एकसारख्या असण्याचाच परिणाम होत. संस्कृत आणि लॅटिनने परस्परांवर प्रभाव टाकलेला नाहीये.

धाग्याचं नाव वाचल्यानंतर राम पालाबाबत काही आहे का काय असं वाटलेलं. पण धागालेखकाचं नाव पाहिल्यावर कुतुहल जागं झाअलं नि धागा उघडला. प्रतिसाद वाचून मिळालेल्या माहितीनंतर बॅट्या, वल्ली आणि इतर माहितगारांना (आयडी नव्हे) एक पार्टी लागू झाली. :)

या दोघांना एखादे खापर सापडले की तिकडे खोदून खोदून आख्खे मोहनजोदडो बाहेर येते आणि धाग्याचा गुत्ता करणारे मागच्यामागे पळ काढतात .

मानव आफ्रीकेतूनच भारत आणि युरोपात गेला. काही सरळ गेले काही भारताच्या मध्य आशिया मार्गे गेले. त्या मुळे मानवीय भाषेच्या विकासात अनेक समानार्थी किंवा समान शब्द विभिन्न भाषेत सापडणे साहजिक आहे. त्या मुळे कुणाची भाषा जास्त जुनी किंवा जास्त श्रेष्ठ ठरत नाही. या चर्चा व्यर्थ आहेत.