लेखनवैमूढ्य

लै भारी रे शब्द खाटुका! :-D

भारी रे. बाकी ज्यानी कोणी दवणिय हा दयनिय शब्द बनवला ना त्याला एकदा भेटायला हवं.

जरा एक सुनीत प्रकार येऊ द्या. पहिल्या आठ दहा ओळीत एक विचार आणि शेवटी दोन ओळीत कलाटणी.

मस्त!!

ब्राव्हो ! मस्तं !!

किंवा लिहावे उमटे मनीं जे वाटे तसे आणिक पूर्ण ताजे

highly recommended!!

शेवटचे कडवे विशेष आवडले. सच्चे वाटले, कारण पहिल्या तिनांतला विडंबनाचा सूर त्यात अजिबात नाही. कविता हे आपल्या अत्यंत प्रामाणिक खाजगी भावनांचे प्रकटीकरण असते असे आमचे एक मित्र म्हणतात आणि त्यामुळे त्यांनी त्यांच्या कविता (ज्या बहुधा बर्‍या असाव्यात असे त्यांच्या इतर लेखनावरून वाटते,) अद्यापही प्रसिद्ध केलेल्या नाहीत.

अत्रुप्त, कप्तानसाहेब, कंजूस, सूड, डॉक्टरसाहेब, अजयातै आणि राहीतै: अनेक धन्यवाद! कंजूस सरः कधी जमल्यास अवश्य प्रयत्न करतो. राहीतै: येस, हे आहेच. तो एक पिरॅमिडच आहे. मनात जे वाटते --> जे लिहिले जाते --> जे प्रसिद्ध केले जाते. प्रत्येक स्टेजमध्ये ट्रान्समिशन लॉस आहे. :)

भाषाप्रभु, तुम्हाला काव्य करताना प्रथमच बघितलं. शेवटची ओळ एकदम चाबूक!

भा हा री ही हाये!

घ्यावया तांब्या पुन्हा मनाने या टुरटुय्रा देति दाद नव्याने जाऊ परी काय वावरातं कळेना तांब्या गळे तरि पाय तो वळेना

आवडली. शेवटचे कडवे खास!

तिमा, यशोधरा, आतिवास - अनेक धन्यवाद! :) अत्रुप्तः- संक्षिप्त प्रतिसादः ल्ल्ल्ल्ल्ल्ल्लूऊऊऊऊऊऊऊ फुल व्हर्जन प्रतिसादः (तुमचाच प्रतिसाद वृत्तात नीट बसवतो थांबा.) या शौचकाव्यासि घेवोनि तांब्या तैं टुर्टुर्‍या दाद देती नव्याने पर्सात जाऊ? परि का कळेना तांब्या गळे पैं पद ते वळेना

लै भारी! हल्ली सगळ्यांना "आत वळावेसे" का वाटतेय ब्वा? बुवा पण हल्लीच "फिर भी दिल है हिंदुस्तानी" मोडमधे दिसले होते.

भारी...आणि गुर्जींचे तांब्याकाव्य सुध्धा जम्लेय

दंडवत श्रेष्ठी ...

इस रचना में कुछ और बात है!!

मुळ कविता अतीसुंदर. आणि प्रतिसादात आलेल्या तांब्याकवितेने चार चांद लावलेत,

कविता आवडली!

छान लिहिलि आहे कविता. आवडलि.

छान लिहलेय! आवडले

पैसा, टका, विशाल कुलकर्णी, रंगासेठ, खटपट्या, ढेरेशास्त्री, गावडे सर आणि प्रीतमोहरः अनेक धन्यवाद! :)

सुरेखच रे. अतिशय लयबद्ध. अत्रुप्त गुर्जींचे शौच विडंबनही आवडले.

पैं हे नको, जैं करिता विचारी का नग्न व्हावेचि जनांसमोरी?

या बात!

अगं बै! साहित्य संपादकांना दाखवतात का असं काही होत असल्यावर? ( कविता छान आहे. आवडली.)

बॅट्या मसताड. सहित्यप्रसवोतुस्क जनाची व्यथा मनेमने तोषली उमजुनी आपुली कथा बॅट्या करे याही दालनी निर्दालन आक्र्मण देवा अता कैसे साहित्य्च्र्वणाचे दळण जो जे वाचील तो ते लाहो | साचेल त्यासी सह"वास" साहो | नाखुदा चोरोळीकर

पैं हे नको, जैं करिता विचारी का नग्न व्हावेचि जनांसमोरी?

आलासी नग्न तू,अन जाणार नग्न आहे, मग... नग्नतेच्या दर्शननाने, लज्जित का तू होत आहे, पडला हा यक्ष प्रश्र्ण,प्रत्येक मानवास आहे, नग्नता तनात नसते, विकृती दृष्टीत आहे चोरुनी, लपवूनी, झाकोनी, ठेवीसी हे इश लेणे, अच्छादने पांघरोनी, बुजगावणे हे मिरवणे, आभास टिकवण्या साठी, अविरत स्वपीडन करणे, या परीस सोपे आहे, जनांसमोरी नग्न वावरणे, या अशा अवस्थे मध्ये, असत्याचे दडपण नाही, प्रतिमा जपण्या करता, कोणताही हट्ट नाही, व्यतीत होई जीवनसारे, निर्मळ आनंदाचे डोही, पैजारबुवा देत आहे रे, आयुष्यभराची ग्वाही, पैजारबुवा,

तितकेच सुंदर प्रतिसाद... विशेषतः अतृप्त, नाखू आणि पैजार बुवांचे.

बॅटमॅनला (आणि त्याबरोबर इतर कविजनांस) एक पार्टी लागू