पॉर्न साइट्सवरील बंदी ; किती योग्य, किती अयोग्य ?

अवांतर: तोंडावर कोणी कितीही इंजिनियर डॉक्टर होणार म्हणले तरी मनातून प्रत्येक तरुणाला याच इंडस्ट्री मध्ये करिअर करायची सुप्त इच्छा असते (काय आप्पा वरून साभार )

मिपावरचे या विषया संबंधीचा एक धागा :- http://www.misalpav.com/node/20247 बाकी, पॉर्न इंडस्ट्री मधील व्हिडीयो बद्धल चर्चा होते, पण त्यामागची लैंगिक उत्पिडन्,क्रौर्य तसेच ड्रग्स आणि विकॄती या बद्धल जास्त बोलले जात नाही ! मला आठवतय त्याप्रमाणे युएस पॉर्न इंडस्ट्रीने मागच्या रिसेशनच्यावेळी {२००९ } बेल आउट पॅकेज सुद्धा मागितले होते ! ;) मदनबाण..... आजची स्वाक्षरी :- तुझे जीवन की डोर से बाँध लिया है... :- Asli Naqli

एकुणच १) बहुतांश लोकांन्नी नितांत सुंदर असे पोर्न चित्रपट पाहिलेले दिसत नाहीयेत ! २) पॉर्न हे केवळ पुरुषांसाठी बनवले जाते , केवळ पुरुषांन्नाच त्यातुन आनंद मिळतो . असे काही जणांचे मत दिसत आहे . ३) पॉर्न पाहुन लोकांना इन्फेरियॉरिटी कॉम्प्लेक्ष येतो ( हे बर्‍याचांशी खरे आहे , पण असा कॉम्प्लेक्ष येणारे लोक खर्‍या अर्थाने प्रौढ झालेलेच नसतात हे ही तितकेच खरे ) ४)पॉर्न मधे इमोशन्स नसतात असे जे काही मत आहे ते ही काहीच्या काही आहे , इन्टिमेट रिलेशन मधील शृंगाराचे चित्रण न पाहिलेले लोकच असे काहीतरी विधान करु शकतात. ५)चाईल्ड पोर्नोग्राफी हा नक्कीच विकृत प्रकार आहे त्यावर १००% बंदी असायलाच हवी ! पण म्युच्युअल कन्सेंट ने केलेल्या पोर्न वर बंदी आणणे ही तर सरळ सरळ स्वमतंध दांभिकता आहे ! ६) भारतात बहुतांशलोक प्रौढ होतच नाहीत , ०-१८ वयोगटातुन डायरेक्ट ६० + ह्या वयोगटात उडी मारतात त्यामुळेच ह्या असल्या पॉर्नबंदी सारख्या मुर्ख प्रकारांचे पीक येत आहे ! ७) डिक्लेरेशन मधे म्हणल्या प्रमाणे We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal, that they are endowed by their Creator with certain unalienable Rights, that among these are Life, Liberty and the pursuit of Happiness. लोकांच्या पर्स्युट ऑफ हॅप्पीनेस वर गदा आणणारे सरकार जास्त काळ टिकुन राहु शकेल असे वाटत नाही . ( अर्थात सरकारने कालच पोर्न वर बंदी घालता येणार नाही असे क्लीयर केले आहे :) ) असो . (संपादित)

मुळात मानवी भावना ९ रसांशी सतत निगडीत असतात. १. हास्य रस २. अद्भूत रस ३. शांत रस ४. रौद्र रस ५. वीर रस ६. करूणा रस ७. भयंकर रस ८. बीभत्स रस आणि ९. श्रृंगार आहारात जसे आपण सगळेच रस आलटून-पालटून वापरतो तसेच ह्या रसांचे पण आहे. आहारात पण एखाद्याला गोड आवडते तर एखाद्याला तिखट, कुणाला आंबट-गोड. तसेच ह्या नव-रसांच्या बाबतीत पण व्हायला हवे.विशेषतः "श्रृंगार-रसाच्या" बाबतीत. कारण इतर ८ रसांपेक्षा, श्रृंगार रस जास्त प्रमाणात मनावर मोहिनी घालतो. पण हा रस माणसांच्या जीनात प्रवेश करतो तोच मुळी पौंगडावस्थेत आणि तो पण अतिशय चुकीच्या मार्गांनी (सिनेमा, जाहीराती,निळे-पिवळे साहित्य आणि मित्र) आधीच्या पिढीत इतक्या विपूल प्रमाणत हे साहित्य उपलब्ध न्हवते, पण आमच्या पिढीत १९८२-१९८३ नंतर रंगीत दूरदर्शन संच आले आणि गावोगावी व्हिडिओ पार्लर सुरु झाले. ३-४ रुपयात हिंदी सिनेमे बघण्यापेक्षा ५/- रुपयात निळे सिनेमे बघण्याचे प्रेक्षकांचे प्रमाण वाढले. सुरुवातीला मुंबई-पुणे इतपतच मर्यादीत असलेले हे क्षेत्र पुढे गावो-गावी पसरले कारण, १. कमी पैशात गुंतवणूक २. हमखास येणारा प्रेक्षक वर्ग (कारण दर-वेळी नवे सिनेमे, रोज ६-७ शोज, कधी-कधी १५-१६...होय ही सत्य घटना आहे...ठाणे-मुलुंड भागात सकाळी ८ ते रात्री १२ वाजेपर्यंत हे शोज चालत असत.) ३. कमी टॅक्स. ४. प्रचंड नफा (एक लाखाचा परतावा, जास्तीत जास्त ५ ते ६ महिन्यात, पुढे फक्त टांकसाळ) १९९२ नंतर भारतात इंटरनेटचा वापर बर्‍यापैकी वाढला आणि २००० नंतर तो अक्षरशः फोफावला. युट्युब, टोरांट मुळे घरबसल्या हवा तो कार्यक्रम, आपल्याला हव्या त्या वेळेला, पहायला मिळाला लागला.चांगल्या बरोबर वाईट पण येते,(अणू उर्जे बरोबर अणू बाँब, डायनामाईट===> खडक फोडायला आणि शत्रू सैनिक मारायला) ह्या नियमानुसार, युट्युब आणि टोरांटच्या बरोबर निळ्या सिनेमांचे पण आगमन झाले. आज १९८३च्या जमान्यात व्हिडिओ पार्लर मध्ये निळे सिनेमे बघणारा प्रेक्षक-वर्ग घरी पण तेच सिनेमे बघतो. आता तुम्हीच सांगा घरोघरी बाप आणि मुलगा, निळे सिनेमे बघत असेल तर कायदा कितपत आळा घालणार? आणि मुळात निळे सिनेमे का करायला लागतात? खरे तर, ज्या देशात वात्सायनाने "काम-शास्त्र" हा उत्तम ग्रंथ लिहिला आणि ज्या देशांत "खजुराहो" सारख्या उत्तम शृंगारीक मुर्ती घडवल्या गेल्या, त्या देशातील समाज एका उत्तम नीती-चारित्र्याचा, घडायला हवा होता. पण असे झाले नाही. एकतर परकीय आक्रमण आणि त्यांनी केलेली स्त्रियांची विटंबना आणि त्यांनी स्त्रियांना दिलेली दुय्यम वागणूक. स्त्रीला उपभोग्य वस्तू समजायचे, तिच्या मताला-भावनांना किंमत द्यायची नाही, हे समाजमनावर ठसवल्या गेले.अद्यापही भारतीय समाज ह्या समजातून १००% बाहेर पडलेला नाही. आणि दुसरे कारण म्हणजे, पौगंडावस्थेत मुला-मुलांची होत असलेली शृंगार-रसाच्या बाबतीतील कुचंबणा. वयात येतांना पुरुषांना जशी स्त्री शरीराची ओढ असते (शारीरीक लगट), तशीच स्त्रीयांना पण कुणीतरी त्यांच्या भावना समजून घेणारा, त्यांना मित्र म्हणून हवाच असतो.(भावनीक ओढ) ज्या मुलांना स्त्री मैत्रीण मिळत नाही किंवा ज्यांची वासना जास्त असते, असे पुरुष साहजीकच वेश्यांकडे आणि ते पण नाहीच जमले तर निळे सिनेमे बघण्याकडे वळतात. वेश्या व्यवसाय ही जशी अशा (श्रूंगार-रसाच्या अधिन झालेल्या) पुरुषांसाठी आवश्यक बाब आहे, तितकीच आवश्यकता अशा पुरुषांसाठी, ह्या निळ्या सिनेमांबाबत आहे. आधी उल्लेख केल्या प्रमाणे, कुणाला कुठला रस जास्त आवडेल ते सांगता येत नाही. खजुराहो आणि कामशास्त्राने, जर ह्या भारतीय समाजमानावर परीणाम होत नसेल, तर ह्या निळ्या-पिवळ्या साहित्याने पण नक्कीच होणार नाही. उगाच निळ्या-पिवळ्या साहित्याला दोष देण्यापेक्षा, स्त्रियांचा आदर करण्याची शिकवण, ह्या समाजाला देण्याची जास्त गरज आहे. मला असा समाज बघायला आवडेल, की जो..... १. एकटी स्त्री दिसली तरी एखादी झुंड तिच्यामागे लागणार नाही. (कुवैतमधल्या फाइल नावाच्या उपनगरात, कंपनीच्या गाडीमधून स्वतः बघीतलेले द्रूष्य.(ह्या स्वानुभवर कथा टाकणार नाही.कट्ट्याला मात्र नक्कीच सांगीन.) कुवैत मध्ये निळ्या सिनेमांना बंदी आहे.इतकेच कशाला, सिनेमांमधील चुंबन द्रूष्याला पण बंदी आहे.) २. तिच्या असहाय्यतेचा फायदा घेवून तिला आर्थिक दृष्ट्या लुबाडणार नाही. इथल्या द्रौपदीला वस्त्रे देण्याची वेळ, श्रीकृष्णावर परत येवू नये आणि घरोघरी रावण जन्माला येवू नये, ही पालक म्हणून आपलीच जबाबदारी आहे.

उत्तम चर्चा.

१.पॉर्न बघताना किंवा लीगल ठरवताना त्यामध्ये काम करणार्‍यांच्यावर अन्याय होत आहे हा मुद्दा दुर्लक्षला जातोय . मागणी वाढेल तसा पुरवठा वाढेल आणि त्यामुळे शोषण वाढेल . अजूनही बरेच स्त्री पुरूष बळजबरीने हे काम करतात . २.वाढत्या मागणीने छुप्या कॅमेराने केलेले शूटींगचे प्रमाण वाढते आहे आणि बदनामीमुळे अनेकजण आत्महत्या करत आहेत, लोकांचे संसार उद्ध्वस्त होत आहेत.

अविवाहित तरुणांच्या काम जीवनामध्ये पोर्न फार मोलाची भूमिका बजावते. किंबहुना वेश्यागमन आणि पोर्नच ( निलचित्रफिती आणि पिवळी पुस्तके) त्याला 'मोकळं ' होण्यासाठीचे पर्याय म्हणून उपलब्ध असतात. अशा परिस्थितीत त्यावर बंदी घातल्याने 'मोकळं' होणं अजूनच जिकिरीच काम होईल. पर्यायाने मुली व स्त्रियांवरच्या अत्याचाराच्या घटनांमध्ये वाढ होऊ शकते. बंदीचे हे दुष्परिणाम आपण लक्षात घ्यायला हवेत. तसेच ज्या पोर्न साहित्यात नैसर्गिक संभोग दाखवतात त्यात विकृती वाढेल असे काहीच नसते उलटपक्षी असे पोर्न हे तणाव नाशकाचं काम करतं.

सरकारने घाईघाईत बंदी घातली आणि तितक्याच वेगात काढली. या दरम्यान कोणकोणत्या साईट्सवर बंदी आहे याची 825 नावांची लिस्ट वर्तमानपत्रांनी दिलेली.ज्यांना 10-15 साईट्सची नाव माहीत होती त्यांना आयती 825 नाव उपलब्ध करून दिली. मग फायदा कुणाचा झाला?

खजुराहो आणि कामशास्त्राने, जर ह्या भारतीय समाजमानावर परीणाम होत नसेल, तर ह्या निळ्या-पिवळ्या साहित्याने पण नक्कीच होणार नाही.>>> खजुराहो आणि कामशास्त्राची आणि हल्लीच्या पोर्न ची तुलना करणाऱ्यांची कीव करावीशी वाटते . 'कामशास्त्र'. नावातच शास्त्र आहे त्याच्या . एवढा तणाव यायचं कारण काय ? दुसरे काही कामधंदे नाहीत का ? पोर्न कितीही बघितलं बघावसं वाटतं . सारखं सारखं तेच बघून जाणीवा बोथट होतात आणि मग अजून वेगळं , फांटसी ,हिंसक बघावसं वाटतं आणि मग ते करून सुधा बघावसं वाटतं त्यामुळे उलट अत्याचाराचं प्रमाण वाढण्याचा धोका आहे . आयला कुठं चाललाय भारतीय समाज ?काही लोक एकवेळच्या अन्न खाण्यासाठी मरतायेत .काही पैशे खाण्यासाठी . काही पोर्न मध्ये बुडून गेलेत . काही ह्या देशाला उध्वस्त कसं करता येईल ह्या प्रयत्नात आहेत . पुन्हा पारतंत्र्य आलं तर आश्चर्य वाटायला नको . लगे रहो . पुढच्या पिढीला आर्थिक सुरक्षितता देण्यासाठी आपण जेवढे प्रयत्न करतो तेवढे सामाजिक , संस्कारी सुरक्षितता देण्यासाठी करत नाही .