महाराष्ट्र भूषण पुरस्कार वाद

ह्यांनी काहिही म्हंटले किंवा काहिही अपप्रचार केला तरीही छ्त्रपती आणि शिवशाहीर दोघांबद्दल महाराष्ट्रातील जनतेला असलेला आदर जराही कमी होणार नाही.शिवराय हे सर्व मराठी जनतेचे आदरणीय आहेत. ह्या लबाड कोल्ह्यांना सर्वजण ओळखून आहेत.

या आक्षेपांमुळे त्यांच्या आयुष्यभराच्या कार्याला बट्टा तर लागला नाही ना?

असल्या आक्षेपांमुळे आयुष्याच्या कार्याला बट्टा लागत नसतो. कावळ्याच्या शापानं गाय मरत नाही.

पुरस्कार ज्या कार्यासाठी मिळतोय ते कार्य वादविवादरहित असावे या मताचा मी असल्याने बाबासाहेबांनीच हा पुरस्कार नाकारावा असे मला वाटते.

त्यापेक्षा जे लोक वाद घालतायत त्यांना नाकारा की. कित्ती कित्ती तो सहिष्णुतेचा आव आणायचा तो.

मा उच्च न्यायालयाने श्री ब मो पुरन्दरे यान्च्या विरोधातील याचिका फेटाळली आणि याचीका कर्त्यांवर दहा हजार रुपये दंड हि लावला.

आज कोर्टाने याचिकेत काही अर्थ नाही हे स्पष्ट केलेच आहे. सरकारने कोर्टाला विनंती करावी, १. याचिका करणाऱ्यांनी कोर्टाचा वेळ वाया घालवला. २.यानिमीत्ताने समाजात तेढ निर्माणं करायचा प्रयत्नं केला. ३. एका ऋषीतूल्य माणसाचा अपमान केला म्हणून त्यांच्याकडुन प्रत्येकी ११लाख तसेच त्यांच्या पक्षा कडुन ११कोटी दंड वसूल करण्यात यावा. कोर्टाने तसा आदेश द्यावा अशी विनंती सरकारने करावी. शिवाय पक्षाची मान्यता रद्द करण्याची सिफारस निवडणूक आसिगाला करावी.

प्रश्न पैश्याचा नसून याचिकाकर्त्यांना न्यायालयाने मारलेल्या चपराकेचा आहे. असे असूनही हे निर्लज्ज लोक हा प्रश्न भावनेचा असून न्यायालयाच्या अखत्यारीत येत नाही असेही म्हणतील. ( हेच जर न्यायालयाने स्थगिती दिली असती तर मात्र तोंड वर करून नाचले असते)

श्री मोरोपंत पिंगळे हे जातींनी ब्राम्हण आहेत. आणि सरनौबत श्री हंबीरराव मोहिते किंवा सरनौबत श्री प्रतापराव गुजर हे जातींनी मराठा आहेत असा भेदभाव मुळातच महाराजांच्या स्वराज्याला माहित नाही . त्या स्वराज्याला माहित होत माणसाची गुणवत्ता त्याचं कौशल्य, धाडस ,निष्ठा. आपण जर त्याच स्वराज्याचं आधुनिक रूप आहोत तर आपल्याला याचा विसर पडावा हेच दुर्दैव आहे. थोड्या वेळासाठी जर आपण देशपातळीवर आपला विचार केला की आपली काय ओळख आहे आपल्या देशात, तर उत्तर आपल्याला सगळी कडे मिळेल (जे बाहेर राज्यात राहतात किंवा जाऊन आलेत ते) ते उत्तर आपल्या राष्ट्रगीतामध्ये ही आहे. II पंजाब सिंध गुजरात मराठा II याचा अर्थ सगळ्या देशाच्या दृष्टीनी आपण मराठा आहोत आणि महाराष्ट्र राहणारे सगळे मराठा थोडा पुढा जावून म्हणावसं वाटत कि छत्रपती श्री शिवाजी महाराजांचा पाईक तो मराठा. मला वाटत की हाच अर्थ श्री महाराजांना ही अभिप्रेत असावा. आता राहिला प्रश्न श्री बाबासाहेबांना पुरस्कार देण्याचा तर मला असे वाटते की भावनेचा किंवा ते कोणाचे आहेत हा भाग बाजूला ठेवून विचार केला तर असे समजेल की आपल्यामधल्या बहुतांशी लोकांचं जेवढा वय आहे तेवढा श्री बाबासाहेबांचा अभ्यास आहे. निदान त्याच तरी आदर करून त्यांच्यावर चाललेली चिखल फेक थांबवावी. उगीच धुडगूस घालाण्यांनी काहीच सिद्ध होत नाही. ज्यांना काहीच माहित नाही आणि ज्यांना एखाद्या गोष्टीचा अर्थ सुद्धा निट लावता येत नाही त्यांनी काहीच बोलू नये.

चवथीच्या पुस्तकात पहिल्यांदा शिवाजीमहाराज भेटले. ते इतिहासाचे पुस्तक आजही मनात कोरलेलं आहेच. दलालांची चित्रे असावीत ती. ते अश्वारूढ शिवाजी दैवत म्हणजे नेमकं काय ते समजायच्या आधी त्या पदावर आरूढ झाले त्यात चवथीच्या त्या पुस्तकाचा वाटा होताच मात्र पुढे जाऊन राजाशिवछत्रपती चे त्याकाळी असणारे छोटे छोटे पुस्तकामुळे सुध्दा झाले. शाळेत असताना शाळेच्या वाचनालयातून पुढे परत एकदा मोठ्या ठोकळावजा पुस्तकातून आणि आता अगदी मागच्याच वर्षी दोन मोठ्या ठळक फॉन्तमधून दोन खंडात हे राजाशिवछत्रपती हे पुस्तक वारंवार भेटतंय. माझा मराठी पींड पोसण्यात ह्या पुस्तकाचा मोठा वाटा. बाबासाहेब पुरंदर्‍यांनी लिहीलेल्या आणि मी वाचलेल्या प्रत्येक पानापानाने माझ्या मनात शिवाजी महाराजांबाबतचा आदर वाढतच गेलाय. त्यांनी लिहीलेल्या राजाशिवछत्रपती नंतर मी अनेक वेगवेगळ्या मांडणीतील शिवाजी वाचलेत. सेतु माधव पगडी पासून ते नरहर कुरूंदकर आणि पानसरेंपर्यंत वाचलेत. जाणीवेच्या प्रत्येक पातळीवर आपल्याला नवनवीन काहीतरी मिळत जातं. शिवाजी अधीक खोलात समजतात. मात्र तरी सुध्दा माझ्या दैवताचे जे चरीत्र बाबासाहेबांनी मांडलंय त्याला तोड नाही. ते अधीक भावतं. ते अधीक पोहोचतं. कारण ते मनापासून निघालं आहे असं वाटतं. इतिहास आणि संशोधन हे करण्यासाठी त्याच्या शास्त्र शाखा आहेत त्यांना काय करायचे ते त्यांनी करावे. मला माझ्या राज्याचं कौतूक शिवशाहीर बाबासाहेबांच्या तोंडून ऐकायला किंवा वाचायला आवडतं. त्यांनी लिहीलेली पुस्तके आमच्यासाठी राजांची पोवाडेच आहेत. त्यामुळे ते महाराष्ट्र भूषण आहेतच. आमचे सरकार आज त्याला अधिकृत मान्यता देतेय एवढंच. त्याचेही स्वागत आहेच. बाबासाहेबांनी काय लिहीलंय आणि त्यातून कार्य अर्थ निघतो याचा अन्वय लावताना किंवा त्याच्या आधीच बाबासाहेबांच्या आयुष्याचा पट उलगडून बघावा. शिवाजीमहाराजांशिवाय त्यांच्या आयुष्यात उरतं तरी काय याचा शोध घ्यावा. उठता बसता... जळी काष्ठी पाषाणी फक्त आणि फक्त शिवाजी महाराज हेच त्यांचं दैवत आहे. माझे मत असे आहे की माझ्यासारख्या सामान्य मराठी मानसासाठी बाबासाहेब महाराष्ट्र भूषण आहेतच. - नीलकांत

आज बाबासाहेबांचा ९४ वा वाढदिवस आहे , त्यांना दीर्घायुष्य लाभावे ही सदिच्छा

नीलकांत, महाराष्ट्रातील जनतेच्या मनातील बोललात. त्यासाठी तुम्हाला मिपाभुषण द्यावे काय असा प्रस्ताव समितीकडे पाठवत आहे.... :-)

जातीच्या आणि पैशाच्या भ्रष्टाचारात रुतलेल्या किड्यांनो, बाबासाहेबांनी त्यांना पुरस्कार मिळालेली रक्कम, त्यांत स्वतःची भर घालून कर्कग्रस्त लोकांसाठी देणगी दिली आहे. यावरुन तरी तुम्हाला खरे सुसंस्कृत म्हणजे काय, ते कळावे.

"पुरस्काराच्या स्वरुपात आपण मला १० लक्ष रुपये दिले. हे पैसे महाराष्ट्राचे आहेत, शाहीरांचे आहेत, कवींचे आहेत, लेखकांचे आहेत, इतिहासकारांचे आहेत, कलाकारांचे आहेत! ह्या पैश्यांवर माझा जरादेखील अधिकार नाही. मा. मुख्यमंत्री, मा. राज्यपाल यांचा आणि समस्त महाराष्ट्राचा मान राखायचा म्हणून, मी यांतले १० पैसे तेवढे घेतो. आणि त्या १० लक्ष रुपयांत माझ्याकडचे १५ लक्ष रुपये घालून, पैश्यांअभावी कॅन्सरवर उपचार करवू न शकणाऱ्या गरीब रुग्णांसाठी एकूण २५ लक्ष रुपये देऊन टाकतो!" — 'महाराष्ट्रभूषण' शिवशाहीर श्रीमंत बाबासाहेब पुरंदरे.

मी आता बिग्रेड आणि मंडळींच्या खालील वक्तव्याची वाट पहातोय " आरक्षणामुळे काही जातींच्या लोकांची प्रगती झाली. परंतु ब्राम्हणांना आरक्षण नाही म्हणून ते हल्ली गरीब होत आहेत. आणि याच गरिबांना मदत म्हणून बाबासाहेबांनी २५ लक्ष दान केले. १५ लक्ष सोडा पण नऊ लक्ष नव्याण्णव हजार नऊशे नव्याण्णव रुपये आणि नव्वद पैसे या पुरस्कारातून मिळालेले होते. शिवाय वरचे १० पैसे स्वतःसाठी ठेऊन घेतले म्हणजे पुरस्काराची १००% रक्कम स्वजातीच्या कल्याणासाठी वापरायचा कुटील डाव बाबासाहेब आणि फडणविसांनी खेळला आहे" (बोलायला काय जाते म्हणून बिन्डोकांकडून अशी अनेक विधाने आलेली आहेत येत रहातील) बिग्रेडी अकलेचे तारे तोडणारा कहर

मोठ्या माणसाने मोठेपणा दाखवला...

काही गोष्टी अशा आहेत की जिथे साक्षात शब्द आणि भाव नतमस्तक होतात. ..शिवछत्रपती आणि बाबासाहेब ही अशीच कवतिके आहेत महाराष्ट्राची !! ..अन मिपाकरांची !!!

तुम्हा सर्वांचे प्रतिसाद वाचून मी थोडा वेळ स्वस्थ बसलो व एक दीर्घ श्वास घेतला. श्री. बाबासाहेब पुरंदरे यांना महाराष्ट्रभुषण हा पुरस्कार म्हणजे त्यांनी शिवाजी महाराजांविषयी केलेल्या कार्याची पोहचपावती, ती त्यांना मिळालीच पाहिजे. ती मिळाली त्याबद्दल फडणवीसांचे अभिनंदन. राष्ट्रवादीवाले दिल्लीच्या सरदाराची थप्पड लवकर विसरले.