ताज्या राजकीय घडामोडी भाग ६- दिल्ली महानगरपालिका निवडणूक २०१७ विशेष

केजरीवाल आताच मशीनच्या नावाने शंख करत आहेत! "ईवीएम पर सवाल उठाते हुए केजरीवाल ने कहा, 'जीत या हार लगी रहेगी. अगर परसो (26 अप्रैल) इस तरह के नतीजे आए, जो पंजाब, धौलपुर, भिंड जैसी बेईमानी साबित करते हैं तो हम आंदोलन से आये थे, सत्ता का सुख भोगने नहीं, वापस आंदोलन करना पड़ेगा.'"

यशवंत देशमुखांनी मतांच्या टक्केवारीचा अंदाज व्यक्त केला आहे त्याप्रमाणे मतांची टक्केवारी आली तर फेब्रुवारी २०१५ पासून आम आदमी पक्षाविरूध्द तब्बल ३५.७% चा कल असेल. याचाच अर्थ फेब्रुवारी २०१५ मध्ये आम आदमी पक्षाला मत दिलेल्या प्रत्येक तीन मतदारांपैकी दोन मतदार आता पक्षाविरूध्द जातील असा त्यांचा अंदाज आहे. अर्थातच हा एक्झिट पोलचा अंदाज आहे. प्रत्यक्ष निकाल अजून आलेले नाहीत. पण अवघ्या दोन वर्षाच्या काळात इतका जबरदस्त कल एखाद्या पक्षाविरूध्द आल्याचे कुणा एक्झिट पोलवाल्यानेही पटकन आठवतही नाही. काँग्रेस सरकारच्या अनेक वर्षांच्या काळात आणि विशेषतः युपीएच्या दुसर्‍या इनिंगमध्ये सगळे राजकारणी म्हणजे चोर असतात, त्यांच्याकडून काहीही चांगले घडू शकणार नाही अशी अनेक मतदारांची नकारात्मक मानसिकता झाली होती. या पार्श्वभूमीवर अण्णा-केजरीवालांचे आंदोलन अनेकांना आकर्षित करू शकले. भ्रष्टाचारमुक्त कारभार, लोकाभिमुख शासन हे मुद्दे दिसायला भारदस्त होतेच. दिल्लीतल्या मतदारांना आणखी आकर्षित करणारे एक आश्वासन म्हणजे व्ही.आय.पी कल्चर संपविणे. दिल्ली राजधानी आणि सरकारचे ठिकाण असल्यामुळे दिल्लीतल्या लोकांना या व्ही.आय.पी कल्चरचा त्रास होतोच. तसेच दिल्लीमध्ये कुणा खरोखरच्या व्ही.आय.पी च्या काकाच्या मामाच्या पुतण्याच्या भाचीच्या नवर्‍याच्या मित्राच्या मावसभावाच्या शेजार्‍याचा बायकोच्या बहिणीचा नवराही आपण स्वतः व्ही.आय.पी असल्याप्रमाणे अनेकदा माज दाखवतो आणि असल्या उपटसुंभांपुढे काही बोलायचीही सोय नसते. त्यामुळे दिल्लीत व्ही.आय.पी कल्चरविरूध्दचा मुद्दा अधिक लोकप्रिय झाला. आपल्याला कदाचित ते मुंबई-पुण्यात बसून इतके समजायचे नाही. अण्णांच्या दिल्लीतील उपोषणाला जोरदार समर्थन मिळाले पण त्यानंतर चारच महिन्यात मुंबईत केलेल्या उपोषणाचा मात्र फज्जा उडाला. एकूणच दिल्लीचे मुख्यमंत्री म्हणून काम करणे अपेक्षित आहे ते सोडून इतर सगळे करणे--- करदात्यांच्या पैशावर पक्षाचा पंजाब आणि गोव्यात प्रचार करणे, दिल्लीबाहेर कुठेही काहीही घडले तरी तिथे धावून जाणे (पण दिल्लीमध्येच डॉ. पंकज नारंग यांची झोपडपट्टीवाल्यांनी हत्या केली तेव्हा दखलही न घेणे, सियाचीनमध्ये बर्फात गाडले गेलेले हनुमंतप्पा दिल्लीत हॉस्पिटलमध्ये असताना पंतप्रधान मोदीही त्या हॉस्पिटलमध्ये जाऊन आले पण एकही खात्याचा कारभार न पाहाणार्‍या केजरीवालांना मात्र त्यासाठी वेळ मिळाला नाही), देशद्रोह्यांचे समर्थन करणे, सर्जिकल स्ट्राईकप्रकरणी लष्कराला आरोपीच्या पिंजर्‍यात उभे करणे हे प्रकार कधीनाकधी केजरीवालांना भोवणारच आहेत. तसेच इतर कोणत्याही पूर्ण राज्याच्या मुख्यमंत्र्याचे नाव दररोज बातम्यांमध्ये येत नसायचे (आठवून बघा कितीवेळा सरबानंद सोनोवाल, सिद्दरामय्या, रघुबर दास, विजय रूपानी, चंद्रशेखर राव, देवेंद्र फडणवीस यांची नावे राष्ट्रीय बातम्यांमध्ये आली आहेत) पण या अर्ध्या राज्याच्या मुख्यमंत्र्याचे नाव मात्र जवळपास एक दिवसाआड बातम्यांमध्ये असायचे. या सगळ्या यादीमध्ये इतर अनेक गोष्टींचा समावेश केलेला नाही. बहुदा शिशुपालाच्या शंभर अपराधांप्रमाणे केजरीवालांचे शंभर अपराध या यादीमध्ये येतील. या सगळ्या घोटाळ्यात ज्या दिल्लीच्या मतदारांनी त्यांना विश्वासाने मते दिली होती त्यांना मात्र वार्‍यावरच सोडले गेले. ते मतदार कधीना कधी आपला हिसका दाखवून देतीलच. समजा या महापालिका निवडणुकांमध्ये नाही तर लवकरच कधीतरी!! एकूणच केजरीवालांच्या मर्कटलिलांमुळे भविष्यकाळात भ्रष्टाचाराला विरोध, लोकाभिमुख प्रशासन इत्यादी मुद्दे प्रामाणिकपणे घेऊन राजकारणात उतरलेल्या खरोखरच्या चांगल्या लोकांकडेही मतदार संशयानेच बघतील.

>> नवीन चित्रपट बघून लगेच त्याचे रसग्रहण करणे हे कुठे वाचायला मिळेल?

आपण काय इथे बसून पॉपकॉर्न खात या बातम्या वाचतो. भोगायचं दिल्लीवाल्यांना आहे कोणाचही सरकर आलं तरी. शीला दिक्षितांनी दिल्ली बरीच चांगली चालवलेली असं आता वाचायला मिळतय. केंद्रातल्या सरकारचे घोटाळे त्यांना भोगायला लागले.

सुरुवातीला अपेक्षा होत्या आपकडून. केजरीवालांनी एकच काम चांगलं केलं ते म्हणजे प्रशांत भुषण आणि योगेंद्र यादव यांना हाकलुन लावलं ते.

आपचं मूळ तरी सशक्त होतं.

आपचं मूळ सशक्त होतं असे चित्र उभे करण्यात मात्र केजरीवाल कमालीचे यशस्वी ठरले. खरी परिस्थिती तशी नक्कीच नव्हती. म्हणजे भ्रष्टाचार विरोध, लोकाभिमुख प्रशासन वगैरे मुद्दे महत्वाचे नाहित असे नक्कीच नाही पण ते मुद्दे मांडणारे लोक त्यावर काही चांगली अ‍ॅक्शन घेण्याच्या परिस्थितीत आहेत की नाही हे पण बघायला हवे. उद्या विजय मल्ल्याला बरोबर घेऊन कोणी दारूबंदी चळवळ चालवत असेल तर त्यावर डोळे झाकून थोडीच विश्वास ठेवायचा? डाव्या चळवळीत अग्रेसर असलेले जनेयुमधले लोक (खरे तर शहरी नक्षलवादी) बरोबर घेऊन कोणीही कुठलीही गोष्ट चांगली करू शकेल यावर माझा तरी विश्वासच नाही. हलकटातले हलकट लोक आहेत हे. आणि असल्या नकारात्मक मनोवृत्तीच्या अराजकतावादी लोकांना बरोबर घेणार्‍या कोणावरही विश्वास ठेवणे मला तरी कठिणच आहे. अनेक लोक सुरवातीच्या काळात केजरीवाल-केजरीवाल असे करत त्या मनुष्याच्या भजनी लागले होते. नशीबाने मी त्यातला कधीच नव्हतो :)