बोलशील तर मरशील...

दांभिकता कुठल्याही बाजूची असो, तिचा विरोध केलाच पाहिजे.

मोदकभौ, मला वाटते आता तसे होत नाहीये. केवळ झी न्युजच नव्हे तर इंडियन एक्स्प्रेसने देखिल कम्युनिस्टांनी केलेल्या हत्यांची दखल घेतलीये, एक सेपरेट सिरीज काढून या हत्यांचा आढावा घेतलाय. ह्यातल्या बर्‍याच मारेकर्‍यांना पकडले देखिल गेलेय. तसे कलबुर्गी, पानसरे, दाभोळकर ह्यांच्याबाबतीत नाही ना. तेव्हा पोलिसांनी व्यवस्थित तपास काढून पाळेमुळे खणून काढायला पाहिजेत. सर्वोच्च प्राथमिकता त्याला हवी.

नाही होत. होत असती तर निषेध केला असता की. -गा.पै.

पग साहेब, धन्यवाद, “बोलशील तर मरशील...” ही कविता मला एकांगी वटली म्हणून मी ही प्रतिक्रीया दिली, “बुद्धिबळाच्या पटावर डाव जिंकण्यासाठी अनेक वेळ आपल्याच मोहोर्यांचा बळी दिला जातो. कसलेले खेळाडू अचूक पणे ओळखतात कोणत्या वेळी कुठच्या मोहोर्याचा बळी द्यायचा.” बरोबर... यावर प्रतिक्रीया म्हणून आपण गोपिनाथ मुंडे, दीनदयाळ उपाध्याय, प्रमोद महाजन ही नावे जाहीर केलीत की ज्यांच्या निधनाने आपणास अतीव दुःख जाहले होते. या उदाहरणांवरून आपला रोख लक्षात येतो की या हत्या भाजप व जनसंघ वाल्यांनी घडवून आणल्याची शक्यता जास्ती आहे. त्या नंतर लगेच आपण “बुद्धिबळाच्या पटावर डाव जिंकण्यासाठी अनेक वेळ आपल्याच मोहोर्यांचा बळी दिला जातो.” हे माझे वाक्य अधोरखित करून आपण पुढिल प्रतिसाद दिलात. “तुमच्याच शब्दानुसार, केरळातील मोहरयांचा बळी देणाऱ्यानी अतिशय धूर्तपणे, देशभरातील आपली हिंसक कृत्य जस्टिफाइ करण्याची, सोय आधीच करुन ठेवलिय.” आणि याला उत्तर म्हणून माझ्या पुढच्या प्रतिसादात “वडाची साल पिंपळाला लावणे, बादरायण संबध जोडणे वगैरे प्रकार वापरून आपण खूप मोठे विचारवंत, सखोल अभ्यासक वगैरे आहोत हे दाखवण्याचा आपला उपक्रम ( केविलवाणा असला तरी) स्तुत्य आहे. परंतू या प्रयत्नात आपण आपल्या विचारांची उथळता सर्वांच्या निदर्शनास आणून देत आहोत याची जाणिव आपल्या आहे असे वाटत नाही.” हे वाक्य का वापरले याचे स्पष्टीकरण आता देत आहे. आपण दिलेल्या यादीतील व्यक्ति या सक्रिय राजकारणी होत्या त्यामूळे त्यांच्या हत्या ह्या Assassination (राजकिय हत्या) स्वरूपाच्या आहेत. Assassination (राजकिय हत्या) करून आपल्या मार्गातील सर्व (आपल्या व विरोधी पक्षाकडून येउ शकणार्या ) संभाव्य धोक्यांचा समूळ नायनाट करणे हा सुद्धा राजकारणाचाच एक भाग आहे. अगदी रामायणातील मंथरा व कैकयी, महाभारतातील शकुनी, चाणक्य, सर्व मुघल राजे, नारायणराव पेशवे ते अलीकडील श्यामाप्रसाद मुखर्जी, लाल बहादुर शास्त्री व राजीव गांधींपर्यत याचा वापर झालेला आहे. मला आकलन झालेले अगदी अलिकडचे ऊदाहरण देतो. वाजपेयींचे सरकार असताना याची सुरूवात झाली. सोनिया व राहुल गांधींना पर्याय म्हणून ऊभे राहू शकणारे काँग्रेसचे दोन मातब्बर नेते माधवराव सिंदीया व राजेश पायलट यांचे अपघाती मृत्यु झाले. माझ्या अंदाजाप्रमाणे यात आंतरराष्ट्रीय संघटनांचासुद्धा सहभाग असू शकतो. कारण याची दहशत इतकी प्रचंड आहे की या घटनां नंतर जवळपास 15 वर्षांनी सुद्धा सोनिया व राहुल गांधींना पर्याय म्हणून काँग्रेस मधुन कोणी पुढे यायला तयार नाही. त्याचप्रमाणे त्यांना आव्हान म्हणून भाजप मधून पुढे येउ शकणारे त्यावेळचे दोन मातब्बर नेते म्हणजे अडवाणी व प्रमोद महाजन. अडवाणींची राजकीय कारकिर्द संपवणे हे जास्त सोयीचे असल्याने सुधींद्र कुलकर्णी यांचा वापर करून ते काम साध्य करण्यात आले. प्रमोद महाजनांची हत्या त्यांच्या भावाने केली. आता मूळ मुद्याकडे. दाभोळकर, पानसरे, कलबुर्गि व गौरी लंकेश यांच्या पैकी कोणीही सक्रिय राजकारणी नव्हते व राजकारण्यांना त्यांच्या पासुन धोका नव्हता. त्यामूळे त्यांच्या हत्या Assassination (राजकिय हत्या) ह्या स्वरूपाच्या नाहीत. आपल्या वेगळ्या विचारसरणी मुळे त्यांना समाजात एक विशिष्ट स्थान प्राप्त झाले होते. यांची अशी विचारसरणी ही सत्ताधार्यांच्या फायद्याची असते तशीच तोट्याची पण असते. यांचा मोहोर्यांसाखा उपयोग करून समाजात तेढ निर्माण करायची व आपली राजकीय पोळी भाजून घ्यायची हा सत्ताधार्यांच्या मूळ हेतु. या सर्व हत्या निवडणुकांच्या तोंडावर झाल्या आहेत हे लक्षात घतले पाहीजे. या व्यक्तिंच्या पुढे होणार्या हालचालींमूळे आपल्याला परत सत्ता मिळवणे कठिण होउ शकते त्या मुळे अशा व्यक्तिंना आपल्या मार्गातून दूर करणे हाच साधा व सरळ मार्ग अवलंबला जातो. तपास यंत्रणेवर नियंत्रण असल्यामूळे पूरावे नष्ट करणे, तपासाची दिशा बदलणे ईत्यादी गोष्टी करणे सहज शक्य असते. तसेच माध्यमां द्वारे हा मुद्दा सतत चर्चेत ठेउन जनमत आपल्या बाजूने वळण्याची संभावना असते. थोडक्यात “साप भी मरे और लाठी भी न टूटे ‍” Assassination (राजकिय हत्या) आणि Murder (खुन) या दोन वेगळ्या घटनांची बेमालुम पणे सरमिसळ करून दिशाभूल करण्याचा आपला प्रयत्न लक्षात आल्याने मी वरील वाक्यप्रयोग केला. त्याला आपल्या कडून प्रतिसाद आला तो असा... धागा "गौरी लंकेश हत्याविषय" असता, "बुद्धिबळाच्या पटावर डाव जिंकण्यासाठी अनेक वेळ आपल्याच मोहोर्यांचा बळी दिला जातो" अशी आपली प्रतिक्रिया, ही तुमचीही "वैचारिक खोली" आणि "विदवत्ता" अधोरेखित करत नाही काय ? असो भक्तांकडून अजून काय आपेक्षावें ? मुद्देसूद उत्तर न देता, समोरच्याची वैचारिक पातळी व व्याकरणावर, नथीतून तिर मारल्या सारखे टोमणे मारुण प्रतिवाद करण्याचा, आपला उपक्रम, आपणही असाच नेटाने चालु ठेवावा. या प्रतिसादातील आपल्या पहिल्या वाक्यानुसार “धागा "गौरी लंकेश हत्याविषय" असता,” हे माहीत असुन सुद्धा आपण हा प्रतिसाद दिलात “तुमच्याच शब्दानुसार, केरळातील मोहरयांचा बळी देणाऱ्यानी अतिशय धूर्तपणे, देशभरातील आपली हिंसक कृत्य जस्टिफाइ करण्याची, सोय आधीच करुन ठेवलिय.” व केरळ मधील हत्यांशी बादरायण संबध जोडलात बरोबर आणि वर माझ्यावरच आरोप करता की “ मुद्देसूद उत्तर न देता, समोरच्याची वैचारिक पातळी व व्याकरणावर, नथीतून तिर मारल्या सारखे टोमणे मारुण प्रतिवाद करण्याचा, आपला उपक्रम, आपणही असाच नेटाने चालु ठेवावा.” . आपल्याला माझ्याकडून कोणत्या बिंदुवर मुद्देसूद उत्तर अपेक्षित होते हे न सांगता सरसकट केजरीवाल टाइप बिनबुडाचा आरोप करायचा की मुद्देसूद उत्तर देत नाही. हे बरोबर नाही. मी कुठेही आपल्या व्याकरणावर टीका टीप्पणी केलेली नाही. आपल्या एक विनंती आहे की

नथीतून तीर मारणे

याचा अर्थ तपासून बघा. कारण मला जे काही लिहायचे होते ते मी सरळ व स्पष्ट शब्दांत मांडले आहे. असो, शेवटी आपल्या ईच्छेनुसार "बुद्धिबळाच्या पटावर डाव जिंकण्यासाठी अनेक वेळ आपल्याच मोहोर्यांचा बळी दिला जातो" या प्रतिसादा मागील माझी वैचारिक खोली उलगडुन (अथवा उघडून) दाखवायचा प्रयत्न केला आहे परंतू मला आधिच भक्त बनवल्यामूळे आपल्या कडून प्रतिसादाची अपेक्षा नही.धन्यवाद

ट्वीट मागचा कॉन्टेक्सट "She was particularly concerned about polarization among journalists:"