!!! नोकरीतून शिकलेली दुनियादारी !!!

लेखात मांडलेल्या प्रत्येक मुद्द्याशी सहमत.

अनेक वर्षे ईंडिविज्युअल काँट्रिब्युटर म्हणुन टेक्निकल काम करुन आणि नंतर काही वर्षापासुन टीम लीड करत असल्याने टेबलाच्या दोन्ही बाजू बघितल्या आहेत. पण थोड्याफार फरकाने मॅनेजर जे माझ्या अप्रेझल डिस्कशन मध्ये बोलतो तेच मुद्दे मी खालच्या लोकांचे अप्रेजल करताना बोलतो.

थोडक्यात तोंडावर "गेलास उडत" न सांगता तोंडाला पाने पुसायचा प्रकार म्हणजे ही डिस्कशन्स. तू मारल्या सारखे कर, मी ओरडल्यासारखे करतो, मग दोघे मिळून चहा (किवा दारू) प्यायला जाउ आणि पुन्हा कामाला लागू असा प्रकार.

त्यात सध्याच्या वातावरणात काम करण्यापेक्षा काम करतोय हे दाखवणे जास्त महत्वाचे असल्याने मोठ्मोठी मेल्स करणे, रात्री बेरात्री किवा विकांताला काम करणे, याचबरोबर क्लायंटबरोबर रिलेशन्शिप कशी वाढवली, प्रॉफिटेबिलिटी किती वाढवली, ऑटोमेशन किती केले, कॉस्ट सेविंग किती केले, टीममध्ये क्रॉस स्किलिंग किती केले , दुसर्‍या प्रोजेक्टला (डिलिवरी युनिटला) काय मदत केली, स्वतःची व्हिजिबिलिटी किती वाढवली अशा हजार भानगडी किवा क्रायटेरिआ असतात. ईतके करुनही नारळ द्यायची वेळ आल्यास कोणाचा नंबर लागेल सांगता येत नाही. विशेष्तः कॅप्टीव्ह किवा प्रॉडक्ट कंपनी मध्ये (अगदी गूगलमध्येही )तुमचे युनिट प्रॉफिटेबल नसेल तर रातोरात तुमचा मेल आय डी ब्लॉक होउ शकतो आणि "आउट ऑफ ऑफिस" चा मेसेज यायला लागतो आणि पर्सनल मेलवर फुल अँड फायनल सेटल्मेंट येते. नो सेंटीमेंट्स..

तेव्हा पगारावर प्रेम करा , कंपनीवर नको, हे धोरण उत्तम.

कंपनीसाठी तुम्ही तुमचे रक्त-आटवून काम केले तरी, ज्या दिवशी तुम्ही राजीनामा द्याल किंवा तुम्हाला काढले जाईल, त्या दिवशी तुमच्या जागी दुसरी व्यक्ती २४ तासांत हजर असेल. त्यामुळे कामात फालतूची इमोशनल गुंतवणूक करू नका. तुमची खरी गुंतवणूक तुमच्या कुटुंबात आणि छंदांमध्ये असावी.

आपण जुना फोन बॅटरी बॅकअप कमी झाला की बदलतो. कॉर्पोरेटमध्ये तसेच असते. तुम्ही गेल्या १० वर्षात काय केले यापेक्षा आज तुम्ही काय देऊ शकता? याला महत्त्व असते. तुमची जुनी पुण्याई तुम्हाला नवीन ले ऑफ पासून वाचवू शकत नाही. उपयोगिता संपली की व्हॅल्यू संपते!

तुमच्या कंपनीतील ओळखींपेक्षा कंपनी बाहेरील ओळखी जास्ता महत्त्वाच्या आहेत. जेव्हा कंपनी नारळ द्यायची वेळ आणते तेव्हा तुमची बाहेरची नेटवर्किंग तुम्हाला दुसरी नोकरी मिळवून दे ऊ शकते. आपल्या कॉंपिटिटर सारख्या कंपन्यांशोधत रहा. तेथे नेटवर्किंग करत रहा.

जो प्रत्येक कामाला हो म्हणतो, त्याला सर्वात जास्त राबवले जाते आणि सर्वात कमी मान दिला जातो. कधीकधी नाही म्हणणे स्पष्टपणे सांगणे तुमची किंमत वाढवते. अवेलेबिलिटी जितकी कमी, तितकी तुमची डिमांड जास्त राहते भाऊ. कंपनी तुम्हाला 'स्टार एम्प्लॉई' किंवा 'रॉकस्टार' म्हणते, कारण शब्द फुकट असतात. पगाराचा आकडा वाढवणे महत्त्वचे हे नेहमी लक्षात ठेवा!

वरिष्ठांनी दिलेले तोंडी आदेश कधीही पाळू नका. त्यातही ते रिस्की असतील तर As discussed over call... if you do not agree with this please respond to this email correcting me असा ईमेल टाकून प्रत्येक गोष्टीचा लेखी पुरावा ठेवा. उद्या काही चुकले तर बळीचा बकरा नेहमी खालचा असतो, मॅनेजर नाही.

तुम्हाला राजकारण आवडत नसेल तरी चालेल, पण ते समजावून घेणे अनिवार्य आहे. कोण कोणाच्या जवळ आहे, निर्णय घेण्याची सत्ता कोणाकडे आहे, हे माहित असणे फार आवश्यक! सदैव सावध राहा. आपल्या प्रोजेच्त विषयी भरभरून बोलायला शिका. त्याला कसे ड्रमॅटिक बनवता येईल याचा विचार करा. तसे पॉईंट्स अभ्यासून ठेवा. ते सहजपणे बोलायची प्रॅक्टिस करत रहा.

सगळ्यात महत्त्वाचे नोकरी लागल्या दिवसापासूनच शेवटच्या दिवसाची तयारी ठेवा!

हे एक नम्बर ..

लेख आणि त्याला आलेले प्रतिसाद हे परखड १०० % सत्य आहेत आणि नोकरीला लागणाऱ्या किंवा लागलेल्या प्रत्येकाने नक्कीच लक्षात घ्यावेत असे आहेत.

मी हिरानंदानी रुग्णालयात विभागप्रमुख होतो आणि मला सांगितले गेले कि ३५ टक्के लोकांना १० % , ३५ टक्के लोकांना २० % आणि ३० % लोकांना ३० % पगारवाढ सुचवा. मी त्याप्रमाणे आढावा घेऊन माझ्या हाताखालील तंत्रज्ञाना पगारवाढ सुचवली.

प्रत्यक्ष वैद्यकीय संचालकांचे चेले चमचे होते त्यांना ६० % पर्यंत पगारवाढ दिली.

या बद्दल माझ्यात वरिष्ठ तंत्रज्ञाने सांगितले कि सर तेथे ६० % पगारवाढ दिली गेली आहे पण तुम्ही तर आम्हाला ३० % च दिलीत.

मला याविरुद्ध तक्रार करायची आहे. मी त्याला म्हणालो जरूर तक्रार कर.मला जे सांगितलंय त्याप्रमाणे मी पगार वाढ सुचवली आहे.

मी यासाठी एच आर प्रमुखाला विचारले त्यावर तो म्हणाला तुमचा कोणी तंत्रज्ञ "आतील बातमी" द्यायला तयार असेल तर त्याला पगारवाढ देता येईल.
मी त्याला साफ झाडले आणि सांगितले असले धंदे मी कधी केले नाहीत आणि असं मागून पाठीत खंजीर खुपसणे मी कधी लष्करात केलेलं नाही. तुम्हाला असले धंदे करायचे असतील तर तुम्हीच माझ्या विभागात कुणाला संपर्क साधायचा असेल तर साधा.
मला पाच पैशाचा फरक पडत नाही.
हे सर्व बोलणे मी परत येऊन माझ्या तंत्रज्ञान सांगितले.

या नंतर माझ्या तंत्रज्ञाने लेखी तक्रार केली.
यावर सर्व विभागप्रमुखांची बैठक झाली तेंव्हा मी वैद्यकीय संचालकांना स्पष्ट म्हणालो तुम्ही जास्तीत जास्त ३० % पगारवाढीचा शिफारस केलीत पण स्वतःच्या चेले चमचे होते त्यांना ६० % पर्यंत पगारवाढ दिली.त्यावर ते असं काही नाही इत्यादि सारवासारव करायला लागले.

मी सर्व विभागप्रमुखां समोर त्यांना स्पष्टपणे म्हणालो तुम्ही खोटे बोलता आहात. जे आहे ते मी तोंडावर बोलायला लाजत नाही.
यावर हृदयरोग विभागाच्या प्रामुख्याने मला दुजोरा दिला.

यावर सी इ ओ ने बैठक आटपती घेतली.
मी केलेलं भांडण सर्व रुग्णालयातील तंत्रज्ञांमध्ये वाऱ्यासारखे पसरले कि डॉ खरे वैद्यकीय संचालकांना तोंडावर खोटारडे म्हणाले.

अर्थात मला नोकरी जायची मुळीच भीती नव्हती. कारण माझ्याकडे सज्जड एम डी पदवी आणि १८ वर्षांचा अनुभव होता त्यामुळे हे नाही तर दुसऱ्या रुग्णालयात सहज नोकरी मिळू शकली असती.

नंतर सर्व तंत्रज्ञान २०-३० आणि ४० % अशी पगारवाढ मिळाली.

अशा अनेक अनुभवातून व्यवस्थापनावर किती विश्वास ठेवायचा आणि कॉर्पोरेट जगतात लोक किती सहज थुंकी या बोटावरची त्या बोटावर करतात हे समजून आले.

असले अनुभव लष्करात मला आलेले नव्हते.

पुढे मी दोन वर्षे एशियन हार्ट रुग्णालयात नोकरी करून कॉर्पोरेट जगताला कायमचा रामराम ठोकला आणि स्वतःचा व्यवसाय सुरु केला.

सध्या च्या आयटी मध्ये जी काही बार्गेनींग करायची असते ती नेमणुकीच्या वेळेलाच करायची असते. तुमची कींमत तुम्हालाच ठरवायची असते. नंतर येणार्‍या पगारवाढ आणि बाकीच्या गोष्टी बोनस असतात.
नसेल परवडत तर दुसरी कंपनी शोधावी आणि इकडे राम राम करावा.

प्रिय कौस्तुभ...

तुम्ही लिहिलेले १००% खरे आहे, आणि प्रत्येक मुद्द्यांशी सहमत.. (बाकीचे रिप्लाय न वाचता लिहितोय, कारण त्यांच्या प्रमाणेच भाषा येऊ नये म्हणून )
विशेष करून मुद्दा १० नायलाजाने असू द्या पण करावाच लागतो आहे हि माझी सत्य परिस्थिती आहे.. आणखीन काय बोलणार...

आजच एका मित्राशी बोलणं झालं. मी जिममध्ये असताना leads call घेतला आणि त्याचा फोन आला. त्याला नवल वाटलं.
मी त्याला सरळ सांगितलं
समजा “मला कंपनी २ लाख पगार देते. त्या बदल्यात मी जेवढं काम येतं तेवढंच प्रामाणिकपणे करतो. जर मला stress घेऊन २.५ लाख कमवायचे असतील, तर ते मला नको आहेत. शांतपणे २ लाख मिळत असतील, तर ते माझ्यासाठी पुरे आहेत.”

हे काहींना चुकीचं वाटेल, पण यामागे कारणं आहेत. सगळी सांगता येणार नाहीत, पण थोडक्यात सांगतो.
१️. मागील ४ वर्षांचा प्रवास
पहिल्यांदा मी Spark शिकलो — जे माझ्या field च्या आसपासही नव्हतं. O2 client साठी big data solution तयार केला, जो machine learning algorithm साठी योग्य प्रकारे चालला. Junior resource ला train केलं — ते मला नेहमी आवडतं. नशिबाने चांगली पगारवाढ मिळाली.
पण Spark काम संपलं आणि database येतं म्हणून पुन्हा ETL / processing वर टाकलं. तिथेही उत्कृष्ट काम केलं. O2 – Virgin Media merging पूर्ण केल्यावर promotion मिळाली.
पण promotion नंतर काय?
PMO role दिला. Management विस्कळीत होतं आणि “तू capable आहेस, म्हणून हे कर” असा force.
खूप भांडण करून तो project सोडला. Value नव्हती.

२️. AI Architecture role
‘AI Architecture and Solution Designer’ role मिळाला. काम करताना लक्षात आलं — AI काही जादू नाही. data वरच सगळं चालतं. मला वयक्तिक रित्या AI अजिबात आवडले नाही, त्यात काम करायला तर नाहीच नाही.. त्यात माझ्या analytical skills ला अजिबात प्राधान्य नव्हते (हा वादाचा विषय असेल पण वयक्तिक माझे मत हेच आहे)
मी काम प्रामाणिकपणे केलं, पण team size कमी करताना माझीच निवड झाली. हे field मध्ये चालतंच.

३️. पुन्हा मूळ field मध्ये
१४ वर्ष database संबंधि काम केल्यावर वारंवार role बदलणं योग्य नाही असं ठरवलं. लोक शिकायला वेळ देत नाहीत, पण अपेक्षा मात्र खूप असतात.
Standard Chartered project वर Data Architect / Data Modeler role घेतला. अतिशय कठीण काम. सलग १२–१५ तास. Manager आणि जुनी team Singapore–Malaysia ला. India team वर विश्वास नाही. मदत त्यांनी केली नाही. कारण india team त्यांना replace करायला घेतली होती.
मी जुनी System tester कडून समजून घेतलं. एक वर्ष फार कठीण गेलं.
Role off घ्यायचा प्रयत्न केला तरी द्यायला तयार नव्हते.
पण घेतला.. खुप्प वरच्या लेवल चे पॉलिटिक्स होते येथे..

आणि त्याच वेळेस माझ्या सर्वात पहिल्या project मध्ये
Azure migration (माझ्यासाठी नवीन skill) आणि existing database/dashboard handling साठी role होता आणि त्यांना त्यांचा माहिती असलेला relaible माणुस हवा होता, आणि मी scb ला वैतागलेलो Politics टाळण्यासाठी शेवटी वर बोलून जुनी team join केली.

आता एकच ठरवलं आहे -
No tension. माझ्या पद्धतीने काम करणार.
IT मला तसं फारसं आवडत नाहीच. आणि आता जास्त वर्ष काढायची इच्छा नाही. आपले set करतोय मी स्वतःच स्वतः.. बस आता

हा शेवटचा project असेल IT मधला असं ठामपणे वाटतंय.
बास झालं.

-
गणेशा

मी एखादी कंपनी मला स्टॉक्स देत असेल तर मी अवश्य घेतो कारण कंपनीचा मी मालक झालो की मला माझा ओवरटाइम जस्टिफाई करता येतो. ९९ टक्के वेळेस त्या स्टॉक्सचा मला दहा रुपयाचा देखील फायदा होत नाही हा भाग वेगळा.

परंतु कंपनी जॉइन करताना कंपनीचे स्टॉक्स जरूर विचारावेत. शक्यतो प्रोडक्ट कंपन्या जॉइन करायच्या जेणेकरून आपले आपले डेडलाइन्स, आपले आपले स्टॅंडर्ड असे सगळे. पॉलिटिक्स कमी. जिथे पॉलिटिक्स आहे तिथे खेळायला लाजू नये. ते पार्ट ऑफ द पार्सल असते. एकदा ते स्वीकारले की आपण खेळत सुटावे. आपण नाही केले म्हणजे काही आपले फारसे भले होणारे नसते. एखाद्याची प्रकृती जर तशी नसेल तर त्यांने असे कामच करू नये. कारण चार लोक एकत्र आलेत आणि पॉलिटिक्स न खेळता त्यांनी काम केले आहे असे क्वचित घडत असते.

>> १. तुम्ही कितीही काम करा ....कितीहीवेळा ओव्हरटाईम करा .... पगारवाढीच्या वेळी तुम्ही काम केले आहे हे कंपनीला तुम्हीच सिद्ध करून द्यायचे असते. <<

मी एका पोरीचा अनुभव वाचला होता.

एखादे काम केले तर त्याचे अत्यंत विस्तृत डॉक्यूमेंटेशन तयार करून ठेवत असे. एखादे काम असे आपल्या डोमेन बाहेर भल्यासाठी केले तर ते जगाला किंवा योग्य स्टेक होल्डर ला सांगायला लाजू नये. सगळ्यांना सगळे लक्षात राहत नसते त्यामुळे आपण त्यांना आपण हे हे करत आहोत असे सतत रिमाइंडर देत राहावे. तर ही मुलगी अशा कामांचे डॉक्यूमेंटेशन करून इंटरनल ब्लॉग्स किंवा तशा गोष्टी करत असे आणि आणि कुणीही ना विचारता आपल्या मैनेजर किंवा इतर प्रोजेक्ट स्टेक होल्डरना पाठवत असे त्यांच्या अभिप्रायासाठी. तिला अभिप्रायांची काही घंटा पडलेली नसायची कारण तिला माहीत होते की कुणाकडे वेळच नसतो तेव्हडा. मात्र ओवर द टॉप ना करता ती असे रिमाइंडर देत राहायची.

त्यापुढची स्टेप म्हणजे ती स्वतःहोऊन आपल्या स्किप बरोबर (म्हणजे आपल्या बॉस चा बॉस) एक वन टू वन मीटिंग करत असे. आणि याच गोष्टी तिला परत सांगत असे. त्या मीटिंगला ती स्वतः होऊनच इम्प्रूवमेंट स्कोप मिटीग असे म्हणायची.

या सगळ्याचा परिणाम असा व्हायचा की तेवढेच काम करून तिची वाहवा मात्र सगळीकडे व्हायची. यात केले एक आणि सांगितले चार हा प्रकार नव्हता तर केले एक आणि सतत सांगत राहिले अर्धे अर्धे असा काहीसा प्रकार होता.

स्ट्रॅटेजी म्हणा की काहीही सोफिस्तिकेटेड नाव म्हणा!

हा सगळा चमको गिरी चा प्रकार आहे.

सतत रिमाईंडर देणे, वारंवार बॉस च्या बॉस बरोबर मिटिंग करणे, एखादे काम केले तर त्याचे अत्यंत विस्तृत डॉक्यूमेंटेशन तयार करून ठेवणे याला काय म्हणायचे?

मी स्त्राटेजिस्ट नाही किंवा सॉफीस्तिकेटेड नाही पण भंपक गोष्टीला भंपक म्हणण्याची हिम्मत ठेवणारा आहे!

*केवळ* असल्या चमको गिरी मुळे एखादी मुलगी कॉर्पोरेट जगात खूप वर चढू शकेल याच्यावर मी मुळीच विश्वास ठेवणार नाही!

कॉर्पोरेट जगातील उच्च पदस्थ इतके मूर्ख नक्कीच नाहीत.

बाकी मी काय आहे हे मला नक्कीच माहिती आहे!
त्याला दुसर्याकडून दुजोरा किंवा समर्थन मिळवण्याची मला मुळीच गरज नाही!

जर बॉसच्या बॉसला सतत भेटत असेल तर बॉसला ते कधीही आवडणार नाही.

(इथे मी लष्कराबाबत बोलत नाही कारण एक तर बॉसचा बॉस तुम्हाला मुलाखतीसाठी बोलावणारच नाही आणि तसे झाले तरी बोस तुम्हाला लेखी ताकीद देईल).

पण कॉर्पोरेट जगात सुद्धा सतत आपल्या वरिष्ठाला भेटणे हे कोणत्याच बॉसला नक्कीच पचनी पडणार नाही आणि याचा परिणाम १०० % उलट होईल.

राहिली गोष्ट "अशा कामांचे डॉक्यूमेंटेशन करून इंटरनल ब्लॉग्स किंवा तशा गोष्टी करत असे आणि आणि कुणीही ना विचारता आपल्या मैनेजर किंवा इतर प्रोजेक्ट स्टेक होल्डरना पाठवत असे त्यांच्या अभिप्रायासाठी" ती असे रिमाइंडर देत राहायची.

हे सर्व लोक तिचे काम पाहत नसले/अभिप्राय देत नसले तरी चमकोगिरी केलेली लोकांच्या सहज लक्षात येते. त्याच्या कडे लोक दुर्लक्ष करत असले तरी अशी व्यक्ती आपल्या टीम मध्ये नको याची सर्व लोक खूणगाठ बांधून ठेवतात.

मग तुम्ही त्याला

Strategic Communication & Personal Branding
Relationship and Network Building
Visibility in Hybrid/Remote Environments

असली बोजड लिंकड इन मधली नावे द्या नाहीतर काहीही म्हणा.

जसं सध्या समोश्याचे वर्णन कसे केले जाते ते पहा "a delicate envelope of crispy, flaky pastry crafted to perfection. Within this deep-fried jewel lies a hidden treasure trove: a steaming, fragrant heart of spiced potatoes, peas, and tenderly cooked vegetables, all perfumed with a whisper of ginger, green chili, and aromatic spices.
Often accompanied by vibrant, zesty chutneys that dance on the palate, this iconic, savory pastry embodies a rich, sensory journey that transcends mere hunger. Whether enjoyed during festive celebrations or as a stolen moment of bliss on a bustling street, the samosa is more than a snack—it is a warm, flavorful embrace of Indian heritage and culinary artistry."

मला पुढे पुढे करायला आवडत नाही.

मला चाटूगिरी चमचा आवडत नाही.

मी स्वाभिमानी आहे.

माझा काम बोलते.

मी तोंडावर बोलतो / स्पष्टवक्ता वगैरे

---------
मला एखादा माणूस माझे क्लायंट , डिपार्टमेंट सांभाळायला हवा असेल तर हे गुण अवगुण ठरतात.

डिप्लोमॅटिक असावे लागते.

करियरचा सुरुवातीला मी पण असाच फटकळ होतो. ४ लोकांचे काम मी करतोय . कामात चोख आहे. पण पुढे अनुभवने कळले, लाळघोटेपणा न करता स्वतःचे काम मांडणे, वरिष्ठांच्या सोबत उत्तम रिलेशन बनवणं वगैरे करता येते

दक्षीण अफ्रिकेत असताना माझा मॅनेजर तेलगु देशीय भारतीय होता. तो संपूर्ण अफ्रिकेचे प्रोजेक्ट्स पहायचा. आणि मी फक्त दक्षीण अफ्रिकेचा.
अफ्रिकेतल्या दुसर्‍या देशातल्या एका प्रोजेक्ट चे पुरते बारा वाजले होते. त्या प्रोजेक्ट वर काम करणारे सगळे तेलगु देशीय होते.
एक दिवस मला मॅनेजरचा फोन आला आणि भेटायचे आहे असे म्हणाला.
मी त्याला घरीच बोलावले. घरी आल्यावर तो म्हणाला की या वर्षी अपरेजल मधे २० % रीसोर्स कमी करायचे टारगेट दिलेले आहे.
तुझ्या प्रोजेक्ट चे काम चांगले आहे पण माझा नाईलाज आहे. टारगेट अचीव्ह नाही केले तर अवघड होईल. मी तुला कमी करतोय. तु रीझाईन दे. मी तुला केपटाऊन मधल्या एका प्रोजेक्ट वर काँट्रॅक्ट वर घेतो. तुझे नुकसान होऊ देणार नाही.
माझ्या साठी ही खूपच धक्कादायक गोष्ट होती. मी एका दिवसाचा वेळ मागून घेतला. मॅनेजरला म्हणालो की हा माझ्या साठी अवघड निर्णय आहे. मला घरी कल्पना द्यायला हवी. आणि माझ्याकडे वर्क व्हिसा देखील नाहिय्ये.मॅनेजर म्हणाला चिंता करू नकोस . ते मी उपलब्ध करून देईन.
दुसर्‍या दिवशी सकाळी एच आर चा फोन आला. एच आर ने मला दरडावून रीझाइन करायचा आदेश दिला. नाहीतर टर्मिनेट करू असे सांगितले. मी कारण विचारले तर उत्तर दिले की तुझ्या बद्दलचे रीपोर्ट चांगले नाहियेत.
मी कंपनीच्या एका सिनियर व्हीपी ला फोन केला. तो म्हणाला की माझ्याकडे दोनच मिनिटे आहेत. तेवढ्यात बोल
मी फोनवर त्या वाट लागलेल्या प्रोजेक्ट चा उल्लेख न करता पूर्ण परिस्थिती सांगितली. माझे काम कसे व्यवस्थित आहे ते सांगितले. आणि काहिही कारणाशिवाय मला राजिनामा देण्याचा आदेश दिला आहे असे सांगितले. वरिष्ठा ने माझे बोलणे ऐकून घेतले. एकही प्रश्न विचारला नाही.
त्या बद्दल विचारल्यावर तो म्हणाला की संगितल्यानुसार मी तुझे ऐकून घेतले आहे. आता मी त्या मॅनेजरला विचारेन.
पुढच्या दोन तासानंतर मला त्या मॅनेजरचा फोन आला आणि वरिष्ठाकडे तक्रार का केली असे विचारले.
मी त्याला , मी काहीच कमीत केले नव्हते तरीही एच आर ने मला रीझाइन करायला कशासाठी सांगितले असे विचारले . त्यावर तो म्हणाला की मी एच आर ला टेन्टेटिव्ह असे सांगितले होते. माणसे कमी करणे हे एच आर चे ही टारागेट होते. त्याला ते अचिव्ह करायचे होते.
वरिष्ठाने जाब विचारला नसता तर माझी काहीही कारणाशिवाय गच्छन्ति नक्की होती.

दुसर्‍या एका कंपनीत एच आर ने माझ्या एका कलीग ला उद्यापासून आम्ही तुम्हाला टर्मिनेट करतोय असे सांगितले. कारण दिले की कंपनीकडे प्रोजेक्ट नाहिय्येत.
त्या कलीग ने एच आर ला सांगितले की तसे असेल तर तुम्ही कराराप्रमाणे तीन महिन्यांचा पगार द्या अशी मागणी केली.
एच आर ने तो करार एक तर्फी आहे. रीसोर्स ने जॉब सोडताना तीन महिन्यांची नोटीस द्यायची असा क्लॉज आहे असे सांगितले.
त्या ने असा एक तर्फी करार कोर्टात टिकणार नाही असे ठणकावून सांगितले. एच आर मॅनेजर नरमली. त्या कलीग ने पुढचे तीन महिने कंपनीच्या कामात मदत केली.
आणि तीन महिन्यांच्या शेवटी नवीन नोकरीत रुजू झाला. एच आर कडून चांगला बी जी वेरीफिकेशन आणि फीडबॅक घेतला.
तात्पर्यः एच आर ला ठणकावून सांगा. त्यानी तुम्हाला रीझाइन करायला सांगितले तर कारण विचारा. ईमेल वर ते हे कारण सांगणार नाहीत.पण तुम्हाला टर्मिनेट केले असा इमेल देणे या गोष्टीला ते खूपच घाबरतात. तुम्ही त्याला वकिलाचा सल्ला घेतोय असे सांगितले तरी ते नरम पडतात.

लेख आवडला, असे माझ्याबरोबर देखील झाले आहे! लोक फक्त काम काढून घेतात, मॅनेजर कितीही प्रेमळ असला तरीही मॅनेजरच असतो.
काही गोष्टी मला फार उशिरा कळल्या, जसे,
-कलीग तुमचा मित्र नसतो.
-कितीही कष्ट उपसले तरीही कंपनी ते विसरते,
-थोडे काम करून दिखावा मोठा करता यायला हवा,
-कंपनीत कुणाशीही भांडू नये, कोण कधी कुठे काटा काढेल ह्याची शाश्वती नसते.
काही वर्षाआधी मला mpsc चे प्रचंड खुळ होते, पण कॉर्पोरेट जगात पैसा जास्त मिळतो! कंपनी, देश बदलत राहिलो नी स्किल वाढवत राहिलो तर प्रचंड प्रमाणात देखील पैसा कमावता येतो.
आयटी वगैरे कंपन्यात तरी एक बरे असते की पैसा प्रचंड असतो, थोड्याफार नियमाना बांधलेल्या असतात, मेकॅनिकल वगैरे काम करणाऱ्यांना मात्र तोंड दाबून बुक्क्यांचा मार असतो. पैसाही नसतो नी त्रासही असतो. ब्लू कॉलर जॉब काही झाले तरी करू नये.
मी पवनचक्कीच्या कंपनीत होतो. ओव्हर टाइम देत नसूनही जास्त वेळ काम करायला मला सांगण्यात आले, ज्याला मी स्पष्ट नकार दिला, ह्यावर मॅनेजरने बाकीचे लोक करताहेत ना हे सांगितले त्यावर मी ते त्यांच्या मर्जीने करताहेत त्यांना फुकट काम करायची हौस असेल तर करावे मी करणार नाही असे सगळ्यासमोर सांगितले, बाकीच्या लोकातही चलबिचल सुरू झाली, मॅनेजरने मला त्रास देणे सुरू केले, मी सरळ राजीनामा दिला, आधीच साईटवर बरेच राजीनामे पडले होते त्यामुळे मॅनेजरची तंतरली, त्याने मला कैबिनमध्ये बोलावून काय पाहिजे ते कर पण राजीनामा मागे घे. असे सांगितले, मी पुढील महिन्यात माझी इंजिनियरिंगची परीक्षा आहे मला अख्खा एक महिना सुटी पाहिजे तीही भरपगारी हे स्पष्ट सांगितले, त्याने लीव फॉर्म वर सही केली नाही फक्त तू जा काही झाल तर पाहू सांगितले, मी एक महिन्याने आलो, नी राजीनामा देऊन दुसरी कंपनी जॉइन केली.
जुन्या कंपनीतून भरभरून लोक इथे येत होते, त्या दुसऱ्या कंपनीच्या इंट्राविव घेणाऱ्याने मला पाहून डोक्याला हात लावून बसला नी म्हणाला, तु १.५ वर्षच झाले त्या कंपनीत नोकरी करतोय, वयही कमी आहे तरीही कंपनी का बदलतोय? ती कंपनी कशी चालेल? मी त्याला स्पष्ट स्नागीतले की मला पैसा हवा आहे, जो तिकडे मिळत नाहीये. ती कंपनी कशिका चालेना मला काय घेणेडेने? शेवटाई माण नाही हालवत मार्किंग करून मला hr कडे पगाराबद्दल बोलायला पाठवले.

मी अत्ता पर्यंत चार कंपन्या बदलल्या. पण एकदाही वाईट अनुभव आला नाही. मॅनेजर ने रजा कॅन्सल केली किंवा aprove केलीच नाही एकदाही नाही घडलं. ह्या वर्षातल्या केवळ तीन रजा शिल्लक राहिल्या आहेत. माझ्या कामाचं श्रेय दुसर्यांनी घेतल्याच आठवतही नाही.
प्रत्येक वर्षी increment चांगलंच झालं असं नाही पण कामाच्या प्रमाणात नक्कीच झालं. कोव्हीडच्या आदी एक वर्ष काही कामच नव्हतं तर increment ही कमीच झालेल. कोव्हीड नंतर मात्र कामाचा तुडवडा नाही, तर increment ही अपेक्षेनुसारच झालेल आहे. वरून बोनस वेगळा.
आत्ता पर्यंतच्या सगळ्या सहकार्यांबरोबर माझे संबंध चांगलेच होते. काम करताना हमरा तुमरीचे प्रसंग नक्कीच आले पण ते तेवढ्या पुरतेच.

सरकारी खात्यात सर्वीस बुक नावाचा प्रकार असतो. त्यात चांगले वाईट कामाचा उल्लेख असतो. आपल्या वरिष्ठांची त्यावर सही असते. खाते बदलले तरी ते पुस्तक कायम असते. हे फिजीकल बुक असते, ईमेल नाही - हे महत्वाचे आहे.
(इथे उपस्थित सरकारी कर्मचार्‍यांनी यावर प्रकाश टाकावा.)
तर, कार्पोरेटमध्येही असला प्रकार सुरू करावा. त्यामुळे चांगले वाईट लेखी राहील आणि नोकरी बदलली तरी ते पुस्तक कायम असावे.