Nature's Thoughtful Trail असंच एका पहाटे - अर्थातच सुट्टीच्या दिवशी, पाठीवर छोटी बॅग (पोटापाण्याची सोय) अडकवून आणि आवडत्या गाण्यांची playlist load केलेला फोन बरोबर घेऊन अगदी एकटीने पायी बाहेर पडले. ठरवलं असं काहीच नव्हतं. म्हणायला तरी, रस्ता नेईल तिकडे पाय वळवणार होते… पण पायाखालची माती अगदीच अनोळखी नव्हती, त्यामुळे नेहमीच्या रस्त्याने गावाबाहेर पडले. बाहेर पडताना आजवर चिकटलेले किंवा चिकटवून घेतलेले सगळे मुखवटे, सगळ्या जबाबदार्‍या, सगळी लेबलं तात्पुरती तरी काढून ठेवून, निदान तसा प्रयत्न करून घराबाहेर पडणार होते.

शेअरबाजार : सहजसोपी गुंतवणूक हीच यशाची गुरुकिल्ली!!! ...१९८०-९०च्या दशकातील रशिया आणि अमेरिका यांच्यामधील शीतयुद्ध संपल्यानंतरचा हा किस्सा आहे. या दोन बलाढ्य राष्ट्रांचे वैज्ञानिक काहीतरी कारणानिमित्त एकत्र भेटले. बर्‍याच विषयांवर चर्चा होत असताना चांद्रमोहिमेचा विषय निघाला, तेव्हा अमेरिकन शास्त्रज्ञांनी सांगितले की मोहिमेत बाकी विषेष तांत्रिक अडचणी नव्हत्या, पण शेवटच्या टप्प्यात चंद्रावर गुरुत्वाकर्षण नसल्याने तेथे चालू शकेल अशा 'स्पेस पेनातली' शाई तयार करण्यासाठी मात्र फार डोकेदुखी आणि अफाट खर्च झाला.

तडिंजु यंदा माझ्यासाठी दिवाळी जरा लवकरच आली. एक-दोन दिवस पुढेमागे नाही, चांगली पंधरा दिवस आधी आली. फटाक्यांचे आवाज, घरांसमोरच्या अंगणात मंद तेवणार्‍या पणत्या आणि मेणबत्त्या, घरांच्या खिडकीतून डोकावणारे आकाशकंदील. सुपरमार्केटमध्ये लागलेले जंगी सेल आणि मालाने भरलेली दुकानं. रस्त्यावर दिसणारी अगणित माणसं. खरेदीची लगबग आणि सगळीकडे ओसंडून वाहणारा उत्साह.

आपल्या नातेवाइकांमध्ये, मित्रांमध्ये, ओळखीच्या लोकांमध्ये व्यसनाच्या आहारी गेलेले अनेक लोक असतात. मात्र योग्य वेळी डोळे उघडून व्यसनाधीनतेच्या दु:खदायक चक्रातून बाहेर उडी मारून पुन्हा नव्याने आयुष्याची घडी बसवणे खरोखरी धैर्याचे काम आहे.
व्यसनाशी चिकाटीने लढून तब्बल १८ वर्षे व्यसनमुक्त राहणारे आपले असेच एक मिपाकर मित्र मानस चंद्रात्रेंशी आज गप्पा मारू या..

आपल्या लहानपणाबद्दल थोडी माहिती आणि कौटुंबिक पार्श्वभूमी सांगाल का?

ह्या वर्षी ३१ जानेवारीला असा काही योग जुळून आला की पार्ल्याला 'मॅजेस्टिक गप्पा' कार्यक्रमात डॉ. आशुतोष जावडेकर ह्यांची मुलाखत ऐकायला मी हजर होते. त्या वेळी त्यांनी 'लयपश्चिमा' ह्या कार्यक्रमाचा काही अंशही सादर केला व मनमोकळ्या गप्पादेखील मारल्या. सारे श्रोते मंत्रमुग्ध झाले होते. 'संगीताला सीमारेषा नसते आणि आपण ती आखूही नये' हे नवे काहीतरी मी शिकले होते.

कट्यार, गाणी, गीतकार स्थळ शिवाजी पार्क, दादर. वेळ संध्याकाळी ७च्या सुमारची, मी CCDजवळ वाट पाहत होतो. शेवटी एकदाचा धापा टाकत समीर आला, तेवढ्यात मागोमाग मंदारही आला. आता तुम्ही म्हणाल की कोण समीर? कोण मंदार? तर समीर सामंत आणि मंदार चोळकर. हे दोघेही तरुण पिढीचे तरुण कवी, गीतकार. कविता करणं आणि आपल्या समविचारी मित्रांबरोबर मैफली जमवून त्या ऐकणं, ऐकवणं हा आवडता उद्योग. २०१०-११च्या सुमारास या दोघांना आणि अशाच काही इतर तरुणांना अचानक एक व्यासपीठ मिळालं. Orkut. आजपर्यंत जे मिळालं नव्हतं, ते त्यांना ह्या व्यासपीठावर मिळायला लागलं - प्रतिक्रिया.