मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

स्वातंत्रोत्तर भारताचा राजकीय इतिहास-भाग ३: राष्ट्रपतींचे अभिभाषण राज्यघटनेतील तरतुदींप्रमाणे लोकसभा निवडणुक झाल्यानंतर झालेले लोकसभेच्या पहिल्या अधिवेशनाच्या आणि प्रत्येक कॅलेंडर वर्षातील पहिल्या अधिवेशनाच्या सुरवातीला राष्ट्रपती संसदेच्या दोन्ही सभागृहांच्या संयुक्त बैठकीपुढे अभिभाषण करतात.या अभिभाषणाचा मसुदा केंद्रीय मंत्रीमंडळाने बनविलेला असतो आणि राष्ट्रपती ते भाषण केवळ वाचून दाखवितात.अभिभाषणाबद्दल राष्ट्रपतींचे आभार मानणारा 'धन्यवाद प्रस्ताव' संसदेकडून पास केला जातो.मुळात अभिभाषणाचा मसुदा केंड्रीय मंत्रीमंडळाने बनविलेला असल्यामुळे त्यात सरकारच्या धोरणांचा अंत

क्रि. विनायक प्रभू यांची नॉन क्रिप्टीक कथा "जीवती " ही त्यांनी लिहीलेल्या आणि मला आवडलेल्या कथांपैकी एक आहे. सोबत या कथेचे ध्वनीमुद्रण जोडत आहे.

मी येथे राजयोगासाठी पातंजल योगसूत्र आणि हठयोगासाठी हठप्रदीपिका व घेरंडसंहीता असे एकूण तीन ग्रंथ विचारार्थ घेतले आहेत. शिवसंहीता, गोरक्षसंहीता व इतर अनेक उपनिषदे जरी योगविषयाला वाहिलेली असली तरी वरील तीन ग्रंथ हे राजयोग, हठयोगासाठी सर्वसमावेशक आहेत. जो काही फरक यांत व इतर ग्रंथांत असेल तो काही तांत्रिक तपशिलांवर असेल. सूत्रबद्ध मांडणी हे प्राचीन संस्कृत ग्रंथांचं वैशिष्ट्य. ही सूत्र लहानशीच असतात मात्र यांत प्रचंड अर्थ लपलेला असतो. अधिकारी माणसं त्यावर भाष्य करुन सर्वसामान्यांसाठी तो अर्थ विशद करतात. याच परंपरागत पद्धतीत पातंजल योगसूत्राचा समावेश होतो.

मागिल भागः- ७) http://misalpav.com/node/26846...पुढे चालू "यजमान खूsssssष..आणी आपलीही शेंडी ताsssssठ! ========================================== याद्यांचं उत्तर रामायण संपलं. पण याद्या द्यायच्या म्हणजे गुरुजि लोकांनाच बहुशः त्यातल्या आज्ञार्थी अर्थानुसार वागावं लागतं. यजमान (हल्लीच्या भाषेत क्लायंटं.. ) याद्या न्यायला येण्याऐवजी फास्ट लाइफ स्टाइलच्या तडाख्यामुळे आंम्हासच विनवितात.. "गुरुजि यादी तुंम्हीच आणून देता का? प्ली...ज! " प्लीज या शब्दाचा आतला अर्थ नो एस्क्यूज,असा असल्यामुळे आंम्हीही त्या नेऊन देतोच!

सध्या आमच्याकडे इतकी बेक्कार करडी,ढगाळ,कंटाळवाणी हवा आहे,फारसं करता येण्यासारखं काही नाही म्हणून एखादा जुना हिंदी सिनेमा टाइमपास म्हणून लावावा असं मनात आलं आणि मग तेच केलं.. आणि कोणत्याही पॅकेज डिल मध्ये येतात तसे 'बी ए पास' आणि बेटे के लिए खाँस 'मुली के पराठे','गाजर का हलवा','खीर' इ. इ...

ही कविता मिपाचे नविन सदस्या॑साठी मिपावरी नविन सदस्यत्व मिळाले अतिविचाराने मग लेख मि ट्॑कले प्रतिसादा॑चा हा पाउस पडला लेखाची मग खिल्ली उड्वुनी गेला| एक-दोन प्रतिसादा॑नी दिलासा तो मिळाला पुन्हा आमचा तो ट्॑कनाचा प्रयत्न सुरु झाला विचार करोनी मग लेख मी ट्॑कला प्रतिसाद न आले तया लेखनाला||:( ट्॑कनाचा मग नाद मी सोडिला केवळ वाचनात मी जीव गु॑तवला आवड्ले लेख तर प्रतिसाद मी दिला लेखाला न मिळाले एवढे प्रतिसाद त्याला||| :) धन्य हो मिपा आणि मिपाकरहो कधी घेति उचलुनी डोक्यावर हो तर कधी पाडती धाड्कन तो॑डावर हो|||| :( तरीही मिपा वाटे आपलेसे सख्या नात्याहुन ही घट्ट ईथली नाति करी चेष्टा मस्करी तरि न होई दुखी कोणी

"दिल से निकलने वाली रस्ते का शुक्रिया... दिल तक पहुचने वाली हर डगर को सलाम" लता च्या आवाजातल्या या ओळी , "बाली उमरको सलाम" हे गाणं ऐकलं की मन वेगळ्याच विश्वात जातं. अनेक आध्या-अधू-या प्रेमकथा आठवू लागतातं. अनेकदा मनात आलं की या कथा एकदा लिहून काढाव्यात पण ते प्रत्यक्षात उतरलं नाही. आता ते करावसं वाटतंय. अर्थात कितपत जमेल ते माहीत नाही. पण प्रयत्न करणार आहे. या सगळ्या मी जवळून पाहिलेल्या गोष्टी आहेत. (काही माझ्याही आहेत). सगळ्या अधू-या प्रेमाच्या. यात माझी कल्पनाशक्ती फक्त नावे बदलण्यापुरतीच वापरणार आहे.

जनसेवा समिती विलेपारले आयोजित, इतिहासाचार्य स्मृती ह्या एकदिवसीय अभ्यासवर्गास जाण्याचा रविवारी योग आला. ह्या आधीही असे अनेक अभ्यासवर्ग आयोजित केले होते, जसे पानिपतचा महासंग्राम, दुर्ग जिज्ञासा, प्रतापसूर्य बाजीराव पेशवे, महाराजांचा दक्षिण दिग्विजय आणि त्यास न चुकता मी हजेरीही लावली होती. ह्यावेळेस अभ्यासवर्गाचा विषय खूपच वेगळा होता. छत्रपती शिवाजी महाराज, संभाजी महाराज, पेशवाई, युद्धनीती, गडकोट, अश्या रंजक आणि पराक्रमाने भारावलेल्या विषयावर अभ्यासवर्ग आयोजित न करता, एका थोर इतिहास संशोधकाचा परिचय आजच्या पिढीला करून देणे, हा ह्या अभ्यासवर्गाचा उद्देश होता.

अतिदानात बलिर्बद्धो , अतिमानात सुयोधन:| विनष्टो रावणो लौल्यात , अति सर्वत्र वर्जयेत || अतिरेकी दानशूरते पायी बळीराजा पाताळात गेला, अतिगर्विष्टपणाने दुर्योधन आणि अति स्त्रीलोभाने रावण नष्ट झाला. कोणत्याच गोष्टीमध्ये अतिरेक करू नये हेच खरे. एक अतिरेकी अहंकार सोडला तर दुर्योधनाने त्याचे आयुष्य अतिशय सूत्रबद्ध रीत्या जगले आणि उपभोगले.

पहिले सूर्यकिरण त्याचे आसुसले नयन, रात्रभर पळाला तो धरणीस भेटण्याला ....... लहानशी कळी उमलतेय तळी, तिची धाव ती वृक्षास व्यापण्याला ....... नदीचे काठ जशी चांदण्यातली वाट, चालण्याचा योग परी आसुसली भेटीला ........ भिरभिरती नजर तिची धाव अवाक्यापर, काव्य धाव घेतेय निसर्ग पिण्याला ........ कशाची तरी ओढ हवी माणसाला, नाहीतर निष्फळ आयुष्य काय अर्थ जगण्याला ........ श्री. साजीद यासीन पठाण दह्यारी पलूस, सांगली (महाराष्ट्र)

Subscribe to

स्वातंत्रोत्तर भारताचा राजकीय इतिहास-भाग ३: राष्ट्रपतींचे अभिभाषण

जीवती

आधी शरीर कि मन? योगाच्या दृष्टीकोणातुन - भाग २

गुरुजिंचे भावं विश्व! भाग-८

मुळ्याचे पराठे

मिपाचे नविन सदस्य

सुंबरान - आठवणीतल्या प्रेमकथा

इतिहासाचार्य वि. का. राजवाडे ...

दुर्योधन

ओढ