आयनाच्या बायना करोना काय जायना कायप्पाच्या भात्यातले रामबाणबी चालंना लसूण झाली कापूर झाला गोमूत्रानंबी हटंना एक एक करत देश गिळतोय तोडगा काय सापडंना वेट मार्केटी जलमला ह्यो शेअर मार्केटला सोडंना चिनी माल तकलादू पन ह्यो माल तुटता तुटंना आयनाच्या बायना करोना काय जायना

होळी अंगास रंग लावू दे, अंगास अंग लावू दे, सण होळिचा आहे, प्रेम रंगात न्हाऊ दे.. * दिवस आज मस्तीचा प्रेमाचा व जबरदस्तीचा गाली गुलाल फासू दे थोडीशी मस्ती करू दे * उघडा खांदा रंगवू दे, गोरे तन चिंब करू दे, ओलेती तुला बघू दे, प्रेम रंगात न्हाऊ दे, * तनू रंगात रंगली सखी सचैल न्हाली वस्त्रे तनूंस लिपटली गुन्हे माफ,असे होळी * मुठीत रंग,मनात रंग मन तव प्रेमात दंग रंगात श्रीरंग रंगू दे, राधे आज होळी खेळू दे * अविनाश

भेटलेली संध्याकाळ स्मरणात असते न भेटलेल्या संध्याकाळचे काय ? त्या संध्याकाळी माझाही कृष्ण आलाच नाही योगा योगाने वेगळ्याच मळ्याच्या दिशेनी धावलेल्या राधेचा दुसराच कृष्ण त्याच तळ्याकाठी गवसला एकमेकांना आधार देत परतत असताना तुझं चाफ्याच्या फुलांच दुकान वाटेत लागलं त्यानी नजर चुकवलेलं मी पाहुन नाही पाहिलं त्याच्या कपाटात तुझ्या फुलपुडीचे कागद आणि गुंडाळून ठेवलेले दोर होते सोबतीला तुझी विसरलेली मोरपंखी बांधणीची ओढणी होती तुझा काचेचा बाऊल गुंडाळून ठेवलेली हातं लावून पहाता ओढणी ओलसर लागली म्हणून त्याचाही हात त्यावर ठेवून पुरुषांचे डोळे ओलावले तर चालतात म्हणून सांगितलं अजूनही त्या

का चाफा म्लान पडला कसे शशीस पडे खळे * कोमजले ताटवे फुलांचे. का बाग विराणसी दिसे.. * ओघळले काजळ गाली नेत्र का असे मिटलेले? * अधर का असे अबोल मुख चंद्रमा का मलूल? * काय चूक मम कळेना हा रुसवा संपता संपेना * भास की आभास आहे प्रवास एकट्याचाच आहे * कोणत्या जगात तू कुणास ठाऊक आहे? * तुला भेटण्यासाठी सखे देहाचा अडसर आहे... avi