तुम्ही केलेली बाटी ही चुलीत ( चुलीवर नव्हे) भाजून करतात. भराणपुर कडे ही बाटी तळून करतात. त्यात तूप साखर आणि बाटी साठी स्पेश्यल रश्शाची भाजी असते.

तुम्ही केलेली बाटी ही चुलीत ( चुलीवर नव्हे) भाजून करतात. भराणपुर कडे ही बाटी तळून करतात. त्यात तूप साखर आणि बाटी साठी स्पेश्यल रश्शाची भाजी असते.

निखार्‍यावर ती व्यवस्थीत भाजली नाही जात

हम्म्म्म! कधी कधी आपल्याला जमत नाही हे खरेच. पण निखार्‍यांची धग नियंत्रित करावी लागते. जेंव्हा जास्त हवी असेल (ब्राऊनिंगसाठी) तेंव्हा निखारे वरखाली करून त्यावरील राख झटकून टाकतात त्याने निखारे लालबुंद आणि रसरशित दिसतात. त्यात उष्णता जास्त असते. कमी उष्णता हवी असेल तर निखारे हलवत नाहीत त्यावर राख जमू देतात. उपहारगृहात तंदूरमध्ये जमणारी रोजची राख टाकून देत नाहीत. काढून वेगळी ठेवतात. जेंव्हा गरम तंदूरची उष्णता कमी करण्याची वेळ येते तेंव्हा निखार्‍यांवर ती राख पसरून टाकतात आणि मग पदार्थ शिजवतात. बट्टी आंत पर्यंत शिजविण्यासाठी आधी आंच मंद पाहिजे आणि बट्टी शिजली की राख झटकून रसरशीत निखार्‍यावर 'ब्राऊनिंग' करून घ्यावे. बट्टी कडक न होण्यासाठी बट्टीत मोहन आणि पाणी योग्य असावे. ते कमी असेल तर बट्ट्या कडकडीत होण्याचा संभव असतो. बट्टी शिजल्यावर ती तुपात बुडवितात आणि नंतर सादर करतात. ह्यानेही बट्टी खुसखुसशीत लागते. ओव्हन मध्येही ओव्हनचे तापमान कमी ठेवून आधी बट्ट्या आंतपर्यंत शिजवून घ्यायच्या आणि शेवटच्या कांही मिनिटांत तापमान वाढवून 'ब्राऊनिंग' करून घ्यायचे. ब्राऊनिंग पूर्वी बट्ट्यांना तुप लावले तर ब्राऊनिंग लवकर आणि चांगले होईल.

दाजींच्या दाढीवर ते राजस्थानी वारी वारी जॉवॉ झाले होते भाऊ!