Welcome to misalpav.com
लेखक: बॅटमॅन | प्रसिद्ध:

प्रतिक्रिया

चांगला चाललाय संस्कृतचा अभ्यास :-) पण कोणतीही भाषा जोवर रोजच्या वापरात असते तोवर तिच्यात रोजच्या जगण्याचे प्रतिबिंब दिसणं स्वाभाविक आहे असंही पुन्हा एकदा) जाणवलं.

पण कोणतीही भाषा जोवर रोजच्या वापरात असते तोवर तिच्यात रोजच्या जगण्याचे प्रतिबिंब दिसणं स्वाभाविक आहे असंही पुन्हा एकदा) जाणवलं.
+११११११११११११११११११११११. यावरून अजून एक श्लोक आठवला. सासरा-जावयाचे संभाषण हा विषय आहे. जावई सासुरवाडीला आलाय आणि त्याची सरबराई पाहून खूष होऊन म्हणतो- "श्वशुरगृहनिवासः स्वर्गतुल्यो नराणाम् - पुरुषांसाठी सासुरवाडीला राहणे म्हंजे स्वर्गात राहिल्यासारखेच आहे." सासर्‍याला वाटले, जावई आता इकडेच येऊन राहतो की काय? त्यामुळे त्याने सांगितले, "यदि भवति विवेकी, पंचमे षड् दिने वा- जावयाला डोके असेल तर पाचसहा दिवसच तो इकडे राहील." जावई अजून लोचटपणा करतच होता- "दधि-मधु-घृत-लोभात् मासमेकं वसेच्चेत्- दही,मध अन तुपाच्या लोभापोटी एक महिना तरी इथे राहिलेच पाहिजे." आता मात्र सासर्‍याची सटकली. जावयाला दिली ओसरी अन जावई हातपाय पसरी?? चोलबे ना!! "तदुपरि दिनमेकं पादरक्षिप्रयोगः-त्यानंतर एखाददिवशी चपलेचा वापर केल्या जाईल" ;) :D :D

म्हणून मी डोबिवलीला एकच दिवस रहायचो . दूध, दही,तूप काय असेल ते चापून हाणायचो. सासरा चप्पल शोधू लागला की मी माझ्या चपला पायात सरकवायचो आपल्या घरला जाण्यासाठी !

यद् रोचते तत्पिब- जे आवडते ते पी!!! हॅहॅहॅ... मी नाही यातली ! ;) फुल ऑन ग्रीन शिग्नलच दिला की हो एकदम तिने. यापुढे काय झाले हे कवी सांगत नाही, अन सांगायला तरी कशाला पाहिजे म्हणा. हॅहॅहॅ... ओठांचा रस मिळत असताना च्यामारी बोलतयं कोण ? ;) अशाच कैक अनुभवांवरती त्या कुणा "चोर" नामक डेअरिंगबाज कवीने पंच्याऐंशी श्लोक रचले, सुळावर जातानाही त्याला तेच आठवत होते म्हणे. तेव्हा राजाने सुळावरून त्याला उतरवले. ते नंतर कधीतरी शेअर अवश्य करेन. वेळ-सवड मिळताच हे महत्वाचे कार्य वटवाघुळ मानवाने संप्पन करावे ही विनंती. :) लै मसाला आहे त्यात मसालेदार चिविष्ठ वर्णन आत्ताच डोळ्या समोर यायला लागले आहे. ;) (प्रेमरस प्रेमी) ;)

लाईनी मारणे आणि 'चपला' यांचा प्रयोग तेव्हाही होत होता हे पाहून मजा वाटली. पुढचा लेख कधी टाकतोस?

मुलांचे मन म्हणजे अगदी पवित्र मंदिरासारखे असते....... .....म्हणूनच त्यांना बघताच मुली 'चप्पल' काढतात.

पुण्यात हाती बिसलेरीची बाटली घेतलेल्या ललनेशी असा संवाद घडू शकेल काय? घडल्यास वरीलप्रमाणेच सेम रिझल्ट मिळू शकेल काय ?

नशीब आजमावून बघा! बहुतेक दुसर्‍या कवितेतल्या चपलांचा प्रसाद मिळण्याची शक्यता जास्त!

पण ते तुमच्या मुखचंद्रम्यावर आन सिक्ष प्याकावर डिपेंडत असावं भौतेक ;) किंवा ललनची मर्जी तत्क्षणी कशी आहे त्यावर. आजच हा (मराठी) पीजे वाचला: >> मुलगा - झोपली असशील तर स्वप्नं पाठव, जागी असशील तर आठवण पाठव, दु:खात असलीस तर अश्रू पाठव, . . . . . मुलगी - भांडी घासतीये... खरकटं पाठवू ????

अर्थातच. बाकी पीजेबद्दल म्हणाल तर मुलगी एसेमेस पाठवते अन मुलगा म्हणतो की निसर्गाच्या हाकेला ओ देतोय अशी व्हर्जन वाचलीये =))

सुंदर ! सगळ्या काळात सगळ्या प्रकारची माणसे होती... फक्त प्रत्येक काळच्या सामाजीक परिस्थितीप्रमाणे त्यांचे भावनांप्रदर्शन वेगवेगळ्या पद्धतीने होत होते (केवळ रिस्क मॅनेजमेंट, अजून काय?)... उघडा खजीना आणि टंकवा अजून बरेच वेगवेगळे संस्कृत भाषेचे नजराणे... सर्वे वाचयती नक्कीम् । ;)

तिने त्याला टेकडीवर संध्याकाळी बोलावले . तो धापा टाकत टेकडी चढून तिच्याजवळ पोहचला तेंव्हा सूर्यास्त होत होता उशीर झालेला असतानाही तिची माफी न मागता तो म्हणाला काय सुंदर आहे सूर्यास्त आणखी काय सुंदर आहे ?तिने चिडून विचारले . तुझा TOP आणि जीन आणखी ?तिने पुन्हा विचारले तुझी पर्स आणि तू खाली ठेवलेली सायकल तुला जे पाहिजे ते घेऊन जा . ती उदार होत म्हणाली घरी पाई जाताना ती रडत होती असे कानावर आले

ही चित्रे पाहून अजून एक श्लोक आठवला. ऊर्ध्वास: पिबति जलं यथा यथा विरलाङगुलिश्चिरं पथिकः | प्रपापालिकापि तथा तथा धारां तनुकामपि तनुकरोति || तिच्या सौंदर्याचे आकंठपान करता यावे म्हणून तो पाणी पिण्याचा बहाणा करून तिला उघड्या डोळ्यांत साठविण्याचा प्रयत्न करीत असतो, पाणी सारे खाली वाहून जात असते. तर त्याच्या व्यक्तिमत्वावर भाळलेली प्रपाही (नवयुवती) त्या युवकाचे सान्निध्य अधिक काळ लाभावे म्हणून सुरईतील पाण्याची धार बारीक बारीक करीत जाते.

हा श्लोक तुझ्या सिग्नेचरमध्ये पाहिला होता, जबरीच आहे एकदम!!! मी सांगितलेल्या श्लोकापेक्षा जास्त "सेडक्टिव्ह" आहे ;)

मस्त रे बॅट्या. कथासरित्सागरातील हा श्लोक आठवला. राजन्न्वसर: कोsयं मोदकानां जलान्तरे | उदकै: सिञ्च मा त्वं मामित्युक्तं हि मया तवः || सन्धिमात्रं न जानासि माशब्दोदकशब्दयो: | न च प्रकरणं वेत्सि मूर्खस्त्वं कथमीदृशः ||

वल्लीशेठ काही संदर्भ लागले नाहीत. दुसरा श्लोक कळाला पण शब्दोदकशब्दयो: चा संदर्भ कळाला नाही. पहिल्यातले मोदक, जलांतर हेही प्रकर्ण समजले नाही, कृपया विस्कटून सांगावे. (मूर्खोऽहं कथमीदृशः म्हणणारा) बॅटमॅन.

डोकेफोड केल्यावर शेवटी एका जालमित्राला विचारले अन खरेच "मूर्खोऽहं कथमीदृशः" चा साक्षात्कार घडला. मोदक=मा+उदक चे वैकल्पिक रूप हे कळ्ळेच नव्हते. त्यामुळे मा-शब्द-उदक-शब्दयो: चा संबंध देखील कळला अन शेवटी दिमागात बत्ती झाप्पकन पेटली :) तर वल्लीशेठ, श्लोक अतिशय जबरी आहे, फक्त इथे रिझल्ट एकदम वेगळा आहे ;) =))

येस. श्लोक जबरीच आहे. राजा राणी सरोवरात जलक्रीडा करत असताना राजा तिच्या अंगावर पाणी उडवायला लागतो. तेव्हा राणी म्हणते 'मोदकानां मा ताडयत' तेव्हा राजाला वाटते राणीला मोदक खायला हवे आहेत तेव्हा तो सेवकांकडून मोदकांनी भरलेले ताट आणवतो. तेव्हा राणी पुढील श्लोक उधृत करते. हे राजन, येथे पाण्यामध्ये मोदकांचा काय उपयोग? माझ्यावर पाणी शिंपडू नका असे मी आपणास म्हटले होते. 'मा' आणि 'उदक' ह्या शब्दांचा संधीही तुम्हास माहित नाही तसेच प्रसंगही तुम्ही लक्षात घेतला नाही. इतके तुम्ही मूर्ख कसे?

मला वाटले आपल्या मिपाकर मोदकाचा काही श्लोक आहे म्हणजे गडावर पाण्याचे टाके आहे . त्यात मोदकाला ढकलण्यासाठी हे राजा, ( राजा नावाचा कोणी मिपाकर गडप्रेमी) तू का बरे अवसर लावीत आहेस ... ?

हायला ! बॅटमन्राव, अतीसुप्रसिद्ध "मोदकैही ताडय" पण आठवलं नाही? अर्थात ११ वी नंतर संस्कृत सोडलेल्या आमच्या डोस्क्यात त्याच्यापुढे काय म्हंजे कायपण गेलं नाय ही गोष्ट वेगळी ;)

बॅटमॅन चाल लेख म्हणजे मानसिक मेजवानी अन चित्रगुप्तांची चित्रे म्हणजे नजरेची मेजवानी आहे. अवांतरः बॅटमॅनने माझा उल्लेख खाली काका म्हणून केला आहे. त्याचा त्यामुळे निषेध! (स्मायली टाकावी लागते नाहीतर लोक वेगळाच अर्थ घेताता आजकाल.) :-)

@आता इथे चांगला मौका मिळालासे पाहून तरुणाने चौका मारला-एकदम हेलिकॉप्टर शॉट! "तत्तेऽधरे दृश्यते- ते तर तुझ्या ओठात दिसतंय" फुल्टू फ्लर्टिंग smiley>>> http://www.sherv.net/cm/emoticons/smile/flirty-smile-smiley-emoticon.gif @आता या इतक्या बोल्ड उत्तरावर तरुणीची प्रतिक्रिया काय आहे? "श्रीमत्पान्थ विलाससुन्दर सखे- अरे विलासी प्रवासी मित्रा, यद् रोचते तत्पिब- जे आवडते ते पी!!! " smileysmiley >>> http://www.sherv.net/cm/emoticons/hearts/raining-hearts.gif फुल ऑन ग्रीन शिग्नलच दिला की हो एकदम तिने. यापुढे काय झाले हे कवी सांगत नाही, अन सांगायला तरी कशाला पाहिजे म्हणा. राजकन्येबरोबरच्या अशाच कैक अनुभवांवरती त्या कुणा "चोर" नामक डेअरिंगबाज कवीने पंच्याऐंशी श्लोक रचले, सुळावर जातानाही त्याला तेच आठवत होते म्हणे. तेव्हा राजाने सुळावरून त्याला उतरवले. ते नंतर कधीतरी शेअर अवश्य करेन. लै मसाला आहे त्यात >>> http://www.sherv.net/cm/emoticons/hearts/smiley-with-beating-heart.gif

अशी संस्कृत सुभाषिते शाळेत असती तर मला १०० पडले असते आणि पुढचे शिक्षण पण मिळाले असते.;) देव, देवः आणि माला, माले करता करता कसा तरी पास झालो.

बॅटमॅन पंच्यांऐशी ची वाट पहात आहे. श्लोक मात्र फारच खुलवुन सांगीतला आहे, शाळेतल्या पेडणेकर बाईंची आठवण झाली. अर्थात त्या अश्या खुलवुन नाही सांगायच्या पण भाषांतर चांगल होत, किंवा समजावुन सांगताना काव्यरस व्याकरणाने बाद्ध न करता सांगायच्या मग त्या पुढे संधी, ह्यांव अन त्यांव यायच. पण तरीही आम्ही अडकलो ते पाठांतरातच. काय हो २० वर्षापुर्वी ते एक गाव होतं जेथे संस्कृत बोलीभाषा म्हणुन वापरल जायच ते अजुनही आहे का?