मुनावर राणांनी 2 ओळीत सांगितलं आणि 100.. फरक एवढाच.. अर्थ तुम्हाला कळाला आहे.. :) "वो कुछ इस तरह मेरे गुनाह धो देती है, माँ जब गुस्से में होती हैं तो रो देती हैं !" उत्तम!!!!!

खरोखरच कळलं नाही हो. पृथ्वीला उद्द्येशून आहे की काय असं वाटलं एकदा... पण.. :( त्यातून स्पा घाबल्ल्यावर मीपण घाबल्ले आणि अर्थ शोधणं सोडून दिलं! ;)

पण वाट हरवू लागलेली आहे वगैरे असे काही नाही. पुण्यात असाल तर समीप रंगमंच वगैरे चळ्वळ कुठे सुरु आहे ह्याचा शोध घेतला तर ह्या वाटेवरचे प्रयत्न दिसतील. ह्या वआटा तशाही कधीच मेनस्ट्रीमवर दीर्घ काळ आरुढ नव्हत्या. तुटक तुटक लेखाला तुम्ही स्फुट म्हणताय ते मान्यच आहे. पण सहसा अशी स्फुट लिखाणं पात्रांच्या तोडी स्वगत म्हणून तरी येतात किंवा निवेदक मह्णून तरी. (काही उदहरणे पाहिली आहेत, विविध स्फुट जशास तसे कॉपी पेस्ट करुन त्या लेखकाने स्वतःच्याच नाटकात वापरलेले.) निनित चंदरकांत देसाई ह्यांच्या एका मुलाकह्तीतही त्याचा उल्लेख होता. "बहरत एक खोज " च्या वेळेस ते तुलनीन नवीन होते. तेव्हाचा तो किस्सा आहे. एक प्रभावी पॅरा श्याम बेनेगलांच्या हाती लगला आणी अश्वत्थामा का कृष्णाचे मनोगत म्हणून चपखल बसला. असो. सहमत आहेच.

धन्यवाद ररा! कोणीतरी ह्या धाग्यावर एक चांगला प्रतिसाद देईल ह्याची वाट बघत होतो. - (प्रयत्न नक्कीच आवडलेला) सोकाजी

असाच होतो रस्त्याने एकदा मी जात वरून पडला भात

वरून आठवलेले अतिअतिअवांतरः मराठीचे संस्कृतात शब्दशः भाषांतर "त्याची माझी रस्त्यात गाठ पडली" हे "तस्य च मम रथ्यां ग्रन्थि: पपात" असे एका महाभागाने केलेले होते कधीकाळी.

कवितेचे नांव आहे : 'तळं'. तळं, तळं, तळं. तळं, तळं, तळं..... डुबुक..! (संपली कविता)

ह्या कवीतेची सुरुवात 'एके दिवशी काय झालेSSSS!' अशी पाहिजे.