Welcome to misalpav.com
लेखक: आशु जोग | प्रसिद्ध:

प्रतिक्रिया

रॉबिन कुकचे मेडिकल थ्रिलर्स. कन्टेजन, कोमा, क्रायसिस, टोक्सिन, सीज्रर, क्रिटिकल आणि एक नॉन मेडिकल पण भन्नाट पुस्तक..स्फिंक्स. जयवंत दळवी यांचे चक्र, (मधु मंगेश कर्णिक यांचे 'माहीमची खाडी' पण 'चक्र' बरोबर वाचा.. झोपड्पट्टी मधील लोकांच्या जीवनाचे भेदक वास्तवदर्शी चित्रण) सारे प्रवासी घडिचे, धर्मानंद अ‍ॅलिस्टर मॅकलीनचची सर्व अनुवादित.. समुद्रप्रवास, जहाजे वगैरेशी संबधित थ्रिलर्स.. दिलीप प्रभावळकर यांचे हसगत (वेगळ्या ढंगाच्या निखळ विनोदी कथा), हसगत द. मा. मिरासदार यांची कोणतीही.. नाना चेंगट, बाबु पैलवान, गणामास्तर, रामा खरात, शिवा जमदाडे, आनशी वगैरे मंडळीना भेटुन मज्जा येते. सिडने शेल्ड्न, आर्थर हेली यांची सर्व अनुवादित.. पॅपिलॉन, बँको (तुरुंगातुन पलायन..सत्यकथा), नॉट विदऊट माय डॉटर (अमेरिकन महिलेचे ४ वर्षाच्या मुलीला घेउन इराण्मधुन नव्रर्‍याच्या तावडीतुन यशस्वी पलायन), सत्तर दिवस (अँडीज पर्वतात विमान कोसळल्यावर त्यातुन वाचलेल्या आणि ७० दिवसांनी माणसात येणार्‍या प्रवाशांची सत्यकथा)

साधारण विस एक वर्षापूर्वी वाचलेली पुस्तके. चांगली आठवतात पण लेखकाच्या नावासाठी कुणीतरी कमेंट करेलच.
  • दिवसेंदिवस शं.ना.नवरे- एक हळूवार प्रेम कथा
  • ऑक्टोपस अप्रतिम कादंबरी- आठवत नाहीत.(सेकंड वर्ल्ड वॉर ची पार्श्वभुमी अप्रतीम)
  • एम टी आयवा मारू- अनंत सामंत
  • ररांग ढांग लेखक क्षमस्व आठवत नाही
  • मरणात खरोखर जग जगते बाळ सामंत
आणि काही अलिकडची पुस्तके. अच्युत गोडबोलेंची सर्व पण विशेष उल्लेखनिय म्हणजे -
  • किमयागार,
  • मनात,
  • अर्थात,
  • नानोदय

गोडबोलेंचं "अर्थात" चांगलं आहे. बाकीच्या पुस्तकांमध्ये अजिबात दम नाही. मनात तर खुपच बालिश आहे. आयटीच्या भाषेत सांगायचं तर नुसतं कॉपी पेस्ट आहे हे पुस्तक. गोडबोलेंचं "मुसाफीर" हे आत्मचरीत्र आवर्जून वाचावं असं आहे. त्यांचा पानापानांवर डोकावणारा "मी" खटकणारा असला तरी त्यांचा सोलापूरचा एका मराठी मध्यमवर्गीय कुटुंबातील मुलगा ते माहिती तंत्रज्ञान उद्योगातील एक प्रभावी व्यक्तिमत्व हा प्रवास थक्क करणारा आहे. ते ज्या ठीकाणावर पोहचले त्या ठिकाणी पोहचण्यासाठी त्यांनी जी मेहनत घेतली आहे त्याला तोड नाही.

"अर्थात" मध्ये जरा सरधोपटीकरण झाल्यासारखं वाटलं. "मुसाफिर" बद्दल अशाच चांगल्या गोष्टी ऐकून आहे. त्यामुळे वाचण्याच्या यादीत दर्ज केलं आहे.

मनात तर खुपच बालिश आहे लोकसत्ता-लोकरंगमधे 'मनात' प्रसिद्ध होत होते तेव्हाच हे मनात आले होते. हे एक जमेल तसे संकलन आहे. त्यामानाने सुबोध जावडेकर यांचे मानसशास्त्रावरचे लेखन नवीन माहिती देणारे वाटते. दुसरी गोष्ट बाबाची. अनिल अवचट यांचाही अनेक संस्थांमधे काम करताना लोकांच्या 'मनाचा' चांगला अभ्यास जाणवतो. बा द वे 'बोर्डरूम' सारखी गोडबोलेंची छान आहेत.

आपल्याला आठवते "दिवसेंदिवस"? मी मसापच्या ग्रंथालयात वाचून हसून हसून अख्खे ग्रंथालय ढवळून टाकले होते. मग कित्येक वर्षांनी एका प्रदर्शनात दिसल्याबरोबर उचलली. तोवर मी आतल्या गोष्टी विसरलो होतो. पुन्हा वाचल्यावरसुद्धा मला तशी आवडली, पण एक एक गोष्ट आवडायचे एक एक वय असते हे जाणवलं.

हल्ली वाचन कमी. मोदक यानी दिलेली यादी मस्त आहे.अनिल अवचट ,अच्यूत गोडबोले,मीना प्रभू, मोहन आपटे यांची सर्वच पुस्तके संग्रही असावीत असे वाटते. माझ्या स्मरणात ठाण मांडलेली काही. विज्ञानातील क्रांत्या.- ले डॉ, वसंत चिपळोणकर आर डॉक्युमेंट- आयर्विंग वॅलेस १९८४ जॉर्ज ओरवेल फ्रीडम अ‍ॅट मिडनाईट- लॅरी कोलिन्स नाझी भस्मासुराचा उदयास्त - वि स वा़ळिंबे.

सॉरी शक्तीमान. ते मी वाचलेच नाही. वालिम्ब्यांचे आहे एक म्हणल्यावर दुसरे वाचलेच नाही. बादवे त्यांची सगली पुस्तके अभिजीत वालिम्बे दिजितलाइज करनार होते त्याची काही कल्पना आहे का?

एके काळी हे पुस्तक मला खूप आवडलं होतं पण जेव्हा मी विल्यम शिररचं 'Rise and Fall of the Third Reich ' वाचलं तेव्हा कानिटकरांनी त्याचं भाषांतर केलं पण ते भाषांतर किंवा अनुवाद आहे असं जाहीर केलेलं नाही हे लक्षात आलं. शिररच्या पुस्तकाचा त्यांनी संदर्भग्रंथ म्हणून उल्लेख केलेला आहे. प्रत्यक्षात ते भाषांतर आहे. त्यामुळे हे पुस्तक मनातून उतरले.

आयर्विंग वॅलेस चे 'द सेवेन्थ सिक्रेट' नावाचे हिटलरच्या शेवटच्या काळातले खूप मस्त पुस्तक आहे. हिटलरने आत्महत्या केलीच नाही, हा त्याचा सार आहे.

ओसामा बिन लादेनला जी योजनाबध्द मोहिम आखून संपविले, त्या 'ऑपरेशन नेपच्यून स्पिअर' ह्या मोहीमेचं हे घटनापुस्तक. हे पुस्तक 'ऑपरेशन नेपच्यून स्पिअर' ह्याच्या टिम लीडरनं - मार्क ओवेन आणि केव्हीन मॉव्हरर ( सहलेखक) ह्यांनी लिहिलं आहे. साधारण तीनशे पानी हे पुस्तक आहे.

मिसळपाववर हात-पाय आपटत देव, धर्म, पुनर्जन्म, विज्ञान, मानसशास्त्र वगैरे गोष्टींवर कीबोर्ड बडवणार्‍यांसाठी: देववादी आणि दैववादी: १. कर्माचा सिद्धांत २. मृत्यूचे माहात्म्य दोन्ही पुस्तके हीराभाई ठक्कर यांनी लिहिली आहेत. मुळ पुस्तकं गुजराती असली तरी इंग्रजीसहीत बर्‍याच भारतीय भाषांमध्ये रुपांतरीत. पुस्तकांचा विषय काय असेल हे नावावरुनच कळते. ३. जिवात्म जगाचे कायदे (द लॉज ऑफ स्पिरिट वर्ल्ड) - खोर्शेद भावनगरी: मुंबईतील एका पारशी कुटुंबातील दोन सख्खे भाऊ खोपोलीजवळ कार अपघातात मृत्यूमुखी पडतात. आई वडील अतोनात दु:खात असताना एका मांत्रिक बाईच्या मदतीने मृत भावांपैकी एकाचा आत्मा आपल्या आईशी स्वयंलेखन (ऑटोमेटीक रायटींग) पद्धतीने आपला म्रूत्यूनंतरचा प्रवास कथन करतो असा काहीसा साचा आहे या पुस्तकाचा. ४. मेनी लाईव्ज मेनी मास्टर्स - डॉ. ब्रायन वेसः मराठीत उपलब्ध. व्यवसायाने मानसोपचारतज्ञ असलेल्या ब्रायन कडे एक मुलगी तपासणीसाठी येते. आपल्या नेहमीच्या उपचारांबद्दल पुर्ण खात्री असलेल्या ब्रायनचे इलाज या पेशंटवर चालत नाही. शेवटी तो तिला संमोहन अवस्थेत नेतो. या अवस्थेत त्या मुलीला "मास्टर्स" तिच्या ८६ जन्मांबद्दलची माहिती देतात. प्रचंड गाजलेलं पुस्तक. ५. लाईफ बिफोर लाईफ - जिम टकरः पुनर्जन्म या विषयावरचं मोस्ट ऑथेंटिक लेखन असूनही "पुनर्जन्म आहे" असा दावा न करणारे हे पुस्तक आहे. डॉ. इयान स्टीव्हन्सन या अमेरिकेतील युनिव्हरसीटी ऑफ व्हर्जिनिसाच्या मानसशास्त्र विभागाच्या प्रमुखाचे चाळीस वर्षाच्या संशोधनाचे फलित म्हणजे हे पुस्तक. डॉ. स्टीव्हन्सननी चाळीस वर्षात जगभरातील तत्कालीन पुनर्जन्मांच्या केसेसचा अभ्यास केला. त्यांच्या नोंदी केल्या. या नोंदी त्याच्या कनिष्ठ सहकार्‍याने, जिम टकरने पुस्तक रुपात मांडल्या आहेत. या विषयावरील हे "द वन" पुस्तक आहे. अजून खुप पुस्तकं आहेत. पण ब्रेक के बाद.

सर्वांना एक नम्र विनंती. पुस्तक आणि लेखकाचे नाव यापेक्षा आपण वाचले असल्यास पुस्तकाबद्दल अगदी थोडक्यात काही लिहिले तर बरे होइल. धाग्याच्या सुरुवातीला मी तशाच प्रकारे लिहिले आहे. धन्या आणि दत्ता काळे यांचा सविस्तर प्रतिसादही अतिशय उपयुक्त आहे. अनेकदा पुस्तकाचे नुसते नाव दिल्याने ते वाचण्याची उत्सुकता निर्माण होतेच असे नाही. (आपुन विनम्र है) जोग

चिंतन – ले. कविवर्य मंगेश पाडगावकर. हे कवितांचं पुस्तक नसून गद्य आहे. कविवर्यांनी काही पुस्तकांची मराठीत भाषांतरं केली. संत सूरदास, कबीर, मीराबाई यांच्या रचना, तसंच शेक्सपियरची तीन नाटकं, आणि बायबल. ही भाषांतरं करताना त्यांनी प्रत्येक रचनाकारांचाही संशोधनात्मक सखोल अभ्यास केला. या प्रत्येक ग्रंथाला लिहिलेल्या प्रदीर्घ प्रस्तावनांचं संकलन म्हणजे हे पुस्तक. अत्यंत रसाळ भाषा. सोपं, तत्त्वचिंतनात्मक. त्या त्या काळाचं, समाजाचं चित्र. एका वेगळ्या पाडगावकरांची आपल्याला ओळख होते. एक धागा सुताचा – कमला काकोडकर याचं (डॉ. अनिल काकोडकरांच्या मातोश्रींचं) आत्मचरित्र. राजकीय वलय लाभलेल्या पतीने संसाराच्या ऐन उमेदीच्या काळात उभ्या केलेल्या वादळाला सामोरं जाताना, जुन्या वळणाच्या त्या माउलीने धैर्याने सगळा संसार सावरलाच, त्याचबरोबर मुलाच्या (अनिलच्या) शिक्षणात खंड न पडू देता त्याच्यावर उच्च मूल्यसंस्कार करून त्याचं भविष्य घडवलं, हे वाचताना आपण आदराने नतमस्तक होतो. एक अत्यंत सात्त्विक, सोज्वळ व्यक्तिमत्त्व आपल्यासमोर जिवंत उभं राहतं. जणू सुती धाग्याने विणलेलं भरजरी वस्त्रच. नादवेध – ले. अच्युत गोडबोले. शास्त्रीय संगीतातल्या रागांवर साध्यासोप्या भाषेत लिहिलंय. त्या त्या रागांवर आधारित असलेली, मराठी आणि हिंदी भाषांतल्या प्रसिद्ध सिने/भाव/भक्ति/नाट्यगीतांची यादीही दिली आहे. शास्त्रीय संगीताबद्दल (रागांबद्दल) विनाकारण निर्माण झालेल्या भीती दूर व्हायला मदत होईल. (‘धन्या’च्या प्रतिसादात ‘मुसाफिर’चा उल्लेख आल्यामुळे त्याबद्दल लिहीत नाही.) चकवाचांदणं – वनऋषी मारुती चितमपल्लींचं आत्मचरित्र. जाडजूड (साडेसहाशे पानांचा) ग्रंथ. सुरुवातीची काही प्रकरणं वैयक्तिक आयुष्याबद्दल, नंतर मात्र पूर्ण ‘जंगली’. वनकारकिर्दीत आलेले थरारक अद्भुत अनुभव, चिकित्सक वृत्तीने केलेलं संशोधन, त्यांना भेटलेली माणसं आणि त्याचं मार्गदर्शन याबद्दल अतिशय मोकळ्या भाषेत. ‘मी’पण कुठेही जाणवत नाही. चुका, दोष याबद्दल खोटाखोटा प्रांजळ पश्चात्तापही जाणवत नाही. अतिशय निर्मळ निवेदन. बदलता भारत – ले. भानू काळे. जागतिकीकरणामुळे बदललेल्या परिस्थितीला आणि नव्या आव्हानांना विविध राज्यं (र्ज्यांची सरकार आणि जनता) कशा प्रकारे सामोरी गेली, त्याचा आढावा. विविध राज्यांचा स्वत: दौरा करून त्यावर आधारित. सुधांशुनूलकर

नेगल भाग १ व २ कुणी वाचलेत का ? याच प्रकारचे सोनाली सिंहीणीवरचेही डॉ. पूर्णपात्रे यांचे पुस्तक आहे. त्याला चांगली लोकप्रियता लाभली. 'हरिश्चंद्राची फॅक्टरी' नावाचा चित्रपट आला होता. त्यावेळी बापू वाटवे यांनी लिहिले दादासाहेब फाळकेंवर लिहिलेले पुस्तक मुद्दाम मिळवून वाचले होते. चित्रपटापेक्षा पुस्तक रंजक आणि रोमांचक आहे. विशेषतः वाटाण्याचे रोप वाढत जाते त्याची चित्रफीत फाळके तयार करतात. ते पुस्तकातले वर्णन चित्रपटापेक्षा शतपटीने भावते.

चित्रपटापेक्षा पुस्तक रंजक आणि रोमांचक आहे.
एकदम दुनियादारी वरून चाललेले कंदन आठवले .. हे पुस्तक कमी लोकांनी वाचले असल्याने तसे काही झाले नाही..

एका लग्न ठरलेल्या मुलीला आपल्याला कुष्टरोग झाल्याचे कळते . लग्न मोडते. नंतर रोगाची वाढ . मग तिच्या मनाची उलघाल , बरे होण्याची धडपड व शेवटी जीवनाचा जोडीदार मिळणे. अशी ही सत्य हकिकत. ...पानगळीचे झाड. माझ्या आठवणी प्रमाणे कोणी तरी जैन आडनावाची लेखिका आहे.

माणूस-मनोहर तल्हार आयुष्य पेलताना-मधुकर तोरडमल परजित-अपराजित-वि.स.वाळींबे पृथ्वीवर माणूस उपराच-सुरेशचंद्र नाडकर्णी तराळ अंतराळ-शंकरराव खरात बनगरवाडी-माडगुळकर माझा प्रवास-गोडसे भटजी वैदीक संस्क्रुतीचा इतिहास-तर्कतीर्थ लक्षमंणशात्री जोशी(अप्रतीम ग्रंथ) फकिरा-अण्णाभाउ साठे झाडाझडती-विश्वास पाटील इजिप्तायन-मिना प्रभू माझी लंडनवारी-आनंद पाटील याशिवाय पु.लंचे सर्व साहीत्य,नारायण धारपांच्या सर्व कथा,आणी अर्थातच सु.शि.

मसापचा सर्वोत्कृष्ट साहित्याचा पुरस्कार मिळवणारे हे एकमेव जोडपे. प्रतिभा रानडे आणि फिरोझ रानडे यांचे अफगाणिस्तान, पाकिस्तानविषयक जे लिखाण आहे त्याला मराठीत तोड नाही. प्रतिभा रानडे यांनी त्यांच्या काबूलमधील १९७२ च्या वास्तव्यावर अफगाण डायरी हे पुस्तक लिहिले. काबूल म्हणजे जुने पुणे हे वाक्य फार भावले. अफगाणिस्तानातील स्त्रिया एके काळी शिकत असत. नोकरी करत असत. इंजिनीयर म्हणून काम करणार्‍या स्त्रियाही तेथे होत्या. असे सगळे वर्णन त्यात येते. -- वाचकांना धर्माच्या नावाखाली अश्मयुगात ढकलला गेलेला अफगाण माहीत आहे.

पाकिस्तानात जो इतिहास सांगितला जातो त्यावर 'मर्डर ऑफ हिस्टरी' नावाचे पुस्तक पाकिस्तानात लिहीले गेले आहे. लेखक आहेत के के अझीझ. याचा मराठी वा हिंदीमधे अनुवाद असेल तर हवा आहे.

+१. काही प्रसंग चांगले रंगवलेत पण अदरवाईज कुछ खास जम्या नही.

युगांत महाभारतावरचं ना वाचलय. लोक्सनी नुसती यादी न चिकटवता. त्याबाबत अधिक काही लिहावं म्हणजे ज्यांनी वाचले नसेल त्यांच्या मनात उत्सुकत निर्माण होइल.

दास्तां ए नौशाद - लेखक नौशाद अली.--- लखनौ येथे वाद्यांच्या दुकानात झाडू मारण्याच्या नोकरीपासून चित्रपट संगीतात उच्च कामगिरी असा पट. मुक्य म्हणजे नौशाद यानी " मी" टाळला आहे. चार्ली चापलीन मला सर्वात जास्त आवडलेले आत्मचरित्र. केलेली लफडी, नाकारलेले पितूत्व, चापलीनच्या खुनाचा प्रयत्न, महायुद्धात भाग न घेतल्याबद्द्ल लोकांचा रोष, मित्र मैत्रिणी, आई, चित्र्पट निर्मीतीचे खुलासे. एवढेच काय कुठे काय खाल्ले कुठे पैसे गुंतविले सगळे सगळे ...एकदम बहारदार पुस्तक .

:) क्या बात! या धाग्यावर जूल वर्नची आठवण निघेल असं वाटलं नव्हतं. छोटी दुरुस्ती - जूल वर्नची काही पुस्तकंच चांगली आहेत. मागे एक "द एण्ड ऑफ नाना साहिब" नामक त्याचं तद्दन भिकारडं पुस्तक वाचलं होतं...

या असामीच्या उल्लेखाने बालपणात गेलो. " बालमित्र " मासिक मग त्यावरून भा रा भागवत मग त्यावरून फास्टर फेणे असा प्रवास आठवणींचा झाला. एडगर राईज बरोज यांची " टारझन" ही मालिका, एच जी वेल्स यांचे मूळ लिखाणाचे रुपांतर " कालयंत्र" सारे आठवले ! धन्यवाद !

दुर्गा भागवात .. क्लास पुस्तक आहे ! ललित लेखनाचा मानदंड ठरावा असा लेखसंग्रह !त्यातील पैस लेख तर खासम खास ! उमा कुलकर्णीनी भैरप्पांची अनुवाद केलीली सारी पुस्तके वाचावीत.. अप्रतिम आहेत , वर वंश चा उल्लेख आला आहे. नर्मदा परिक्रमेवरील भारती ठाकूर यांचे पुस्तक . एका बैठकीत संपवले आहे.. क्लास ! गोनिदा - सारी पुस्तके त्यातही भ्रमणगाथा आणि स्मरणगाथा विशेष ! प्रादेशिक मध्ये पूर्णामायची लेकेरं झकास ! पावलांपुरता प्रकाश - बा. भ बोरकर आणि आतले आणि बाहेरचे - अनंत काणेकर - सुरेख लेख्स ! समिधा - साधना आमटे जरुर वाचा - तेथे कर माझे जु़ळती असे वाटायला लावणारे पुस्तक ! आणि ब. मो,च्या शिव-चरित्राची पारायणे करावीत !