आपल्याला विजेरी हा शब्द अभिप्रेत आहे असे वाटते.

आपी भेळ्भत्ता असा शब्द नय्ये. नुसता भत्ता हां शब्द पंढरपुर भागात वापरत. नुसते चुरमुरे (भदंग किंवा चिवडा वाले नाहित) घेउन त्यावर गोडे तेल काळा मसाला आणि तिखट मिठ टाकणे. सर्व चुरमुरे असे चोळणे की प्रत्येक चुर्मुर्याला मसाला लागला पायजे. अगदीच शौक म्हणजे शेङ्गादाणे व् फ़रसाण. :-D पंढरपुर येथे सगळे श्रम परिहार या भत्यावरच होत. अगदी हापिस, कट्टे, चौकात सुद्धा एखादे वर्तमानपत्र पसरून हां कार्यक्रम साजरा होई. :) हे असे भत्त्याचे चुरमुरे बार्शी पंढरपुर भागातच मिळतात.