छान माहितीपूर्ण लेख! माणसाच्या बाळाला दुधापेक्षा मायेच्या स्पर्शाची जास्त गरज असते असा निष्कर्ष निघाला असेल तर तो मॉस्लोच्या उतरंडीविरुद्ध जात नाही काय?

छान लेख. अजून लिहा.

अजून लिहा

छान लिहिलं आहे. अजून लिहा. शीर्षक थोडे अजून रंजक करता आले असते.

अजून लिहा

माहितीपूर्ण आणि रंजक लेख आहे. आवडला.

याने अजुन एक निष्कर्ष समोर येत होता. की माणसाला कीतीही लाथाडलं तरी त्याच प्रेमस्त्रोता (source of love ) कडे जाणं थांबत नाही. माणुस सतत प्रेम शोधत असतो त्याचा एकवार मिळालेल्या प्रेमावर विश्वास बसतो. त्या source शी तो पुन्हा पुन्हा connect करण्याचा desperate प्रयत्न माणुस सतत करीत असतो.

हे निरिक्षण विवाहित पुरुषांबाबतीत अगदी चपखल आहे नै!

Animal cruelty definitely can't be the answer to the experiments. Well written article.

फार छान माहीती आहे. अजुन लिहा.

चर्चेच्या वादळांत नि शाब्दिक खणाखणीत कधीतरी असा सुरेख अभ्यासपूर्ण लेखही वाचायला मिळावा हे सुचिन्ह. पुलेशु.

या प्रयोगात वापरण्यात आलेल्या माकडांची दया येते. आणि उलटे टांगुन ठेवणे वगैरे तर क्रौर्याची परिसीमा आहे. माया, ममता, प्रेम अशा भावनांसंबधी संशोधन करण्यासाठी, इतके असंवेदनाशील प्रयोग करावे लागावेत हे दुर्दैव ! माहितीपूर्ण लेख आवडला.

एका सर्वस्वी नव्या विषयावर अभ्यासपूर्ण लेख वाचायला मिळाला. धन्यवाद.

मायकल क्रायटनने लिहिलेल्या 'नेक्स्ट' या पुस्तकाची आठवण झाली. त्यात एका मादी चिम्पाझीमध्ये तिच्यावर प्रयोग करणारा शास्त्रज्ञ स्वत:चे शुक्राणु टाकतो आणि त्यातून जन्माला आलेला चिम्प/माणूस कधी माणसासारखा तर कधी माकडासारखा वागतो. त्याला पूर्णपणे माणसात आणण्याच्या फंदात तो चिम्प/माणूस धमाल उडवून देतो. तसेच माणसासारखे बोलायची कला अवगत असलेल्या एका ट्रान्सजेनिक ओरांग उटांगचा त्या कथेत मानवी मोहापायी शोकांत कसा होतो तेही लिहीलं आहे.

छान. असेच लिहीत रहा आणि आमच्या ज्ञानात भर घालत रहा. :)

वेगळ्या विषयावरचा एक जबरदस्त लेख !!! अजुन लिहीत राहा !!!