Welcome to misalpav.com
लेखक: विजुभाऊ | प्रसिद्ध:


प्रतिक्रिया

कॅसलिंग म्हणजे राजाला/किंगला आत घुसवणे आणि हत्तीला/कॅसलला बाहेर काढणे. कॅसलिंग फक्त राजा आणि हत्ती यांतच होऊ शकते. जर राजा आपल्या जागेवरून जराही हलला नसेल, तरच कॅसलिंग होऊ शकते. जो हत्ती आपल्या जागेवरून हलला नसेल, त्याच्याशीच कॅसलिंग होऊ शकते. कॅसलिंग करताना राजा आणि हत्ती यामध्ये कोणतेही प्यादे, उंट, घोडा, आपल्याचा असो वा दुस-याचा - असता कामा नये. म्हणजे समजा, राजा E1 वर आहे, आणि हत्ती A1 वर आहे, तर B1, C1, D1 या जागा रिकाम्या असायला हव्यात. तसेच या मार्गात प्रतिस्पर्ध्याच्या कोणत्याही प्याद्याचा(वजीर, हत्ती, घोडा, उंट किंवा साधं प्यादं) चेक असता कामा नये. A1 वरील हत्तीशी कॅसलिंग झाल्यावर राजा B1 वर आणि हत्ती C1 वर येतो. H1 वरील हत्तीशी कॅसलिंग झाल्यावर राजा G1वर येतो. कॅसलिंगमुळे राजा सुरक्षित होतो आणि हत्तीला बाहेर पडायला एक वेगळी वाट मिळते, असा दुहेरी फायदा होतो. पण दरवेळी राजा सुरक्षित होतोच असं नाही. कॅसलिंगनंतर राजासमोरची तीन प्यादी जर जागची हलली नसतील, तर प्रतिस्पर्ध्याने त्याचा हत्ती किंवा वजीर १ क्रमांकाच्या रांगेत नुसता राजासमोर ठेवल्यानेही आपण चेकमेट होऊ शकतो.

एक प्रश्न.. प्यादे जर शेवट्च्या लाइनपर्यंत गेले तर आधी मेलेली कोणतीही सोंगटी परत जिवंत करुन घेता येता हे खरे आहे का?

कॅसलिंगनंतर राजासमोरची तीन प्यादी जर जागची हलली नसतील, तर प्रतिस्पर्ध्याने त्याचा हत्ती किंवा वजीर १ क्रमांकाच्या रांगेत नुसता राजासमोर ठेवल्यानेही आपण चेकमेट होऊ शकतो. पण वाटेत आपला हत्ती असतो ना !

बिशप म्हणजे उंट; किंग म्हणजे राजा. कॅसल म्हणजे हत्ती; नाईट म्हणजे घोडा. पॉन म्हणजे बिच्चारं प्यादं; आणि क्वीन म्हणजे वजीर.

कॅसल (castle) म्हणजे किल्ला - त्यावरुनच "कॅसलिंग" म्हणजे किल्लेकोट असा शब्द आलाय. हत्तीला रुक (rook) असं म्हणतात म्हणून तर नोटेशनमधे R असा सिंबॉल वापरलेला असतो.

अगदी बरोबर. कॅसल म्हणजे 'किल्ला'. हत्तीला बाहेर काढून राजाला किल्यात पाठवायचे. ह्या कृतीला कॅललिंग म्हणतात. राजा समोर तिन सोंगट्या असल्याने पटाच्या (समोरच्या) कुठूल्याही भागातून राजाला शह देता येत नाही. फक्त शेवटची घरांची ओळ सांभाळावी लागते. तेवढे सांभाळले की झाले. आणि ते सांभाळणे, राजा उघड्यावर राहण्यापेक्षा जास्त सोपे असते. पण शेवटच्या घरांच्या ओळीत हत्ती नसेल तर राजा किल्यातच मरू शकतो (चेकमेट). म्हणून किल्याच्या तिन प्याद्यांच्या मधले प्यादे एक घर वर सरकवून राजाच्या हालचालीसाठी एक घर मोकळे करून ठेवतात. कॅसलिंग पटाच्या दोन्ही बाजूस करता येते. बुद्धीबळाच्या खेळावरून एक विनोद आठवला. एकदा संता आणि बंता बुद्धीबळ खेळत असतात. (नाही, हा विनोद नाहीए. विनोद पुढे आहे). थोड्यावेळाने संताला कंटाळा येतो तो बंताला म्हणतो, बस झालं यार. कंटाळा आलाय बंद करूया खेळ आता.' बंता म्हणतो, 'हो. ठिक आहे. नाहीतरी माझा एक उंट आणि तुझा एक घोडा एवढंच उरलंय पटावर.'

कॅसल म्हणजे 'किल्ला'.>> आणि म्हणून तो शब्द 'कॅसल-इन' असा आहे ('कॅसलिंग' नव्हे!, तो शब्द क्रियाविशेषण आहे, नाम नव्हे!), '(राजा) किल्ल्यात नेणे'! यावरून मराठीत 'किल्लेकोट' करणे अशी वाक्यरचना केली जाते.

'ड्यूस' हा शब्द टेनिसमध्ये वापरला जातो, जेंव्हा दोन्ही खेळाडू ४०-४० अशा बरोबरीत असतात तेंव्हा त्याला 'ड्यूस' म्हणतात. (लेख मस्तच जमला आहे.)

भारी लिवलंय. मायला आपल्याला तर कधी कोणताच बैठा खेळ झेपला नाही. कॅरम, पत्ते सुद्धा नाहीत तिथं जागी बसून डोकं लावण्याची कामं कोण करणार? सगळा वेळ नातूबागेच्या ग्राऊंडवर पावसाळ्यात फुटबॉल आणि एरवी क्रिकेट खेळण्यात जायचा. पण म्हणूनच आपण आपलं "क्यासलिंग" नाही होऊ दिलं कधी ;-). सरळ स्टंप उडाला बर्‍याचदा... पण निदान आपली "रिप्लेसमेन्ट" नाही झाली. बादवे.... प्रधानताई आणि शशीचा डाव तरी निकाली ठरला का हो? कि विशी कार्लसन सारखा ड्रॉ वर ड्रॉ? ब्येस जमलाय लेख! जे.पी.

प्रधानताई आणि शशीचा डाव तरी निकाली ठरला का हो?
का राव उगा जुन्या खपल्या पुन्हा काढताय.क्यासलिंग झाल्यावर हत्ती कशाला लक्ष देतोय राजाकडे. बेगानी शादीमे अब्दुल्ला दिवाना....... पण तो डाव निकाली ठरला...... शशी अगोदरपासूनच एंगेज्ड होता. आपली साली नुसती पोष्टमनगिरी. परत त्या स्मितवदनेला त्या नजरेने पाह्यला अवघडच झालं.

विजुभाऊ,
मास्तरानी मार्कांचे क्यासलिंग करुन ६१ ऐवजी ६१ दिले होते ती गोष्ट निराळी.
ह्या तुमच्या वरील विधानाकडे जरा लक्ष द्या. मला तरी कांही घोळ वाटतो आहे. बाकी कॅसलिंग म्हणजे काय? ह्याचा उलगडा वरील प्रतिसादांतून झाला असेलच.

बरोबर ते ६१ ऐवजी १६ असे हवे आहे. संपादकाना साम्गुन लेख एडीट करुन घेतो. तशाही आणखी काही चुका आहेत. त्या दुरुस्त करायच्या आहेत.

अवांतर काही शंका: बुद्धिबळाचे सध्या आंतरराष्ट्रीय नियम आहेत. स्टँडर्डायझेशन होण्याअगोदरच्या काळातले नियम काय होते-विशेषतः भारतात किंवा त्यातही महाराष्ट्रात? माझ्या मते: १. क्यासलिंगचा फंडा नव्हता. २ प्यादे आठव्या घरात गेल्यावर प्यादे आठज्या मोहर्‍यापुढचे प्यादे आहे तोच मोहरा जिवंत करता यायचा. त्यामुळे हत्तीपुढचे प्यादे वजीर होणे वैग्रे प्रकार नव्हते. ३. राजा अन वजीर सोडून अन्य कुठल्याही मोहर्‍यासमोरचे प्यादे पहिल्यांदा दोन घरे पुढे नेता येत नव्हते, एक एक करतच दामटावे लागायचे. ४. वजीराला सध्या उंट अन हत्ती दोहोंची पॉवर आहे. आधी बहुतेक उंटाची पॉवर नव्हती. अन मुख्य म्हणजे टाईम लिमिट नामक प्रकार नव्हता. चौथा नियम कन्फर्म्ड नाही, पण जुने लोक अगोदर वरच्या १ ते ३ प्रमाणे खेळत असे मानण्यास जागा आहे. माझ्या आजोबांबरोबर लहानपणी खेळायचो तेव्हा ते तसे नियम वापरायचे, अर्थात बाबांनी नंतर रघुनंदन गोखल्यांचे बुद्धिबळ नामक पुस्तक आणल्यावर मग वाद होऊ लागले हा भाग वेगळा. काका नेहमीचेच नियम वापरत पण जुन्या काळी असे होते इ.इ. सांगत. बाबा मात्र पूर्णपणे आंतरराष्ट्रीय नियमांचे पुरस्कर्ते. याबद्दल कुणाला कै माहिती असेल तर सांगा प्लीज़.

पण पहिल्या तीनही प्रकारच्या चालींनी खेळत असता (तेंव्हा माहित नसलेल्या या नव्या नियमांनी) मी माझ्यापेक्षा लहान मुलांकडून हरल्याचं नक्की आठवतंय, बहुधा तीस-एक वर्षांपूर्वी. क्र. चार विषयी कधी ऐकलं नाही. टाईम लिमिट मला वाटतं अजूनही 'नियम' नाही, फक्त स्पर्धात्मक सोयींसाठी मर्यादित वेळेचा वापर केला जात असावा. पण आम्ही तासं-तासच नव्हे तर दिवसें-दिवस एकच डाव खेळत असू हे चांगलं आठवतंय. (आठवा: "शतरंज के खिलाडी" मध्ये संजीव कुमार आणि अमजदचं पुन्हा-पुन्हा अर्धा राहिलेला डाव पुढे चालू करणं.)

या कॅसलींग मुळे भरे बाजार बेईज्जती झाली होती . चक्क हारलो माझ्यापेशा 3 वर्षानी लहानाकडुन . आजपर्यंत तो घाव उरी बाळगतोय . भावी संपादक -तथास्तु

लहानपणी आम्ही खालिलप्रमाणे खेळ खेळात असू. 1) कॅसलिंग हे फक्त राजा आणि हत्ती मध्ये दोन जागा मोकळ्या असतानाच करत असू. अर्थात त्यापूर्वी राजा / हत्ती हाललेला नसावा. मध्ये तीन घरे मोकळी असलेले कॅसलिंग नंतर उशिरा समजले. 2)प्यादे आठव्या घरात गेल्यास तिथल्या जागी जी सोन्गटि ठेवतो ती जिवंत होत असे. अर्थात वजीर किंवा राजाच्या जागी पोहचली तर वजीरच आणि उन्टाच्या जागी त्याच घरातला उन्ट (तो जिवंत असेल तर विरुद्ध घरातला/ कलरचा उन्ट). 3) फक्त सुरुवातीच्या पहिल्या चाली मध्ये एक प्यादे एकदम दोन घरे चालत असे. बाकी सातही प्यादी एक एक घर चालत असत.

दुसरा वजीर घेता येतो. अर्थात एक वजीर असताना तुम्हाला दुसरा वजीर घेता येण्याची स्थिती आणू देणारा प्रतिस्पर्धी असेल तर त्याला तुम्ही इथपर्यंत खेळू दिलात हा तुमच्याच 'माथा आळ लागे' समजायला हवा. :p|