हेच म्हणायला आलो होतो. माझ्या अनुभवावरून तुम्हांला अगदी ग्रासरूटपासून सुरुवात करावी लागते. मी शिकवायला गेलो होतो पदवीचं, तिथे बालवाडीच्या गणितापासून सुरुवात करावी लागली होती. अजून एक म्हणजे तिथे भाषेची अडचण खूप जाणवते. टू प्लस टू हे मराठी-तेलुगु-कन्नड-नेपाळीत कसे म्हणतात हे आधी स्वतः शिकून मग त्यांना सांगायला लागे. त्यातच त्यांचे मनोधैर्य टिकवून ठेवणे, सतत प्रोत्साहन देणे, या सगळ्या गोष्टी कराव्या लागतात. इतके सोपे वा सरळ नाही ते.