प्रतिभा

शब्दांशिवाय भावना दिसतात नयनी तुझ्या शब्द दडले डोकावून हसतात नयनी तुझ्या गजरा माळून माझे भाव टिपशी आरशात ताटवेच्या ताटवे फुलतात नयनी तुझ्या वीज येवून मिळावी पावसात चिंब मिठी थेंबहि मग पाण्याचे भिजतात नयनी तुझ्या तु जवळ असताना चंद्रहि मग लाजतो चांदण्याचे रंग कारण खुलतात नयनी तुझ्या तु समोरी येताच माझे शब्द देतो फेकूनी पाहूनच ऐकतो ते बोलतात नयनी तुझ्या निरोप कशाला घ्यायचा मनास वाटे जरी निरोपाचे हातहि मग झुरतात नयनी तुझ्या ऋषिकेश (१४-०५-२००९)

एकतर दुपारच्या जेवणानंतर लगेच असलेली मीटिंग मला अजिबात आवडत नाही! त्यात भर दुपारच्या मीटिंग दरम्यान आपण प्रयत्नांची पराकाष्ठा करुन झोप टाळायची आणि समोर सुखेनैव सुस्तावलेले काही डोलकर प्राणी बघितले की आपण जाणीवपूर्वक डोळे उघडे ठेऊन का बसलो आहोत ह्याचा सात्विक संताप येतो! X( पूर्वी जात्यावर जशा बायकांना ओव्या स्फुरायच्या ना तव्दतच अशाच एका मीटिंगच्या दळणादरम्यान स्फुरलेल्या ओव्या! ;) (ओव्यांच्याच चालीवर म्हणून बघा!

असेही काही क्षण आयुष्यात असतात मनाच्या आकाशात लुकलुकत असतात अवखळ क्षण, खळखळाट भरलेले मनाला भिडलेला चंचलपणा मौज-मस्तीचा उधाण वारा दिशाहीन कुठेही वाहणारा श्वास रोखणारे सुखही असते गुदमरुन, हृदयी कोंडलेले भार पेलवत नाही सुखाचा म्हणुन नयन कडांतुन ओसांडलेले. क्षण असतात सुख-दु:ख एकोप्याचे दु:खातून सुख शोधण्याचे सुखातील दु:ख जाणण्याचे सुख-दु:ख आनंदण्याचे.

जीवनाच्या वाटेवर असावी सोबत कर्म, प्रेम्,संयम, ज्ञानाची संगत असावे तृप्ती, आनंद, समाधान रांगत सगुण घोळक्याची असावी सोबत दुर्गुणांना झाडण्या गुणांची संगत एकांतालाही करावी सोबत बरसणार्‍या सुख, दु:खाना झेलत आधारा द्यावा निराधारास क्षणभर असावी निर्मळ, निर्व्याज सोबत चुकलेली वाट दाखवण्यास सोबत .

एक युवक अन एक युवती दोघांची एकदा भेट झाली एकमेकांच्या तरूण सौंदर्याला भाळली तिच्या नाजूकपणाची त्याला छाप पडली त्याच्या धाडसीपणाला ती मोहरली प्रेम समजून आकर्षणात गुंतली संसाराच्या स्वप्नात रंगू लागली विवाहाच्या पिंजर्‍यात अडकली एक दोन वर्ष मौजमजेत गेली तो बाबा अन ती आईही झाली जबाबदार्‍यांची ओझी पडली विचार्-मतामध्ये चिर पडू लागली अवगुणांची आता छाप पडू लागली कर्तव्याची उणीव भासू लागली "माझेच खरे" ह्या शब्दाने उचल खाल्ली एकमेकांची सोबत नकोशी झाली घटस्पोटाची नोटीस दारात आली त्याची तलवार बाळावर पडली भितीची आसवे गालावर ओघळू लागली माझे आई बाबा ही जाणिव त्यालाच राहीली बाबा की आई आवडीची, निवड कोर्टाकडे

मिल्या ह्यांची अप्रतिम गजल 'सोडू नको' ही वाचल्यावर विडंबनधर्मा सोडू नको असे आमच्या मनाने बजावलेच! ;) संपला रस्सा तरी चापायचे सोडू नको! अन प्रसंगी वाडगा चाटायचे सोडू नको! तू तिच्यापासून नक्की वाचशी, सांगू कसे? हेलमेटा रोज तू घालायचे सोडू नको! केस हे पडतील आपोआप त्यांच्या अंगणी रोज तू गच्चीवरी 'कोंबा'यचे सोडू नको! काय झाले सदनिकांतुन लोक पळती शेकडो? तू तुला जमते तसे थिरकायचे सोडू नको! पाहिजे तर काढ सदरा सोड दोंदा मोकळे बावळ्या 'सलमान'ची जिरवायचे सोडू नको! काय हा भारी तुझा पण खर्ज 'रंग्या' लागला गर्दभासम रोज तू रेकायचे सोडू नको! चतुरंग