विरंगुळा

आज कल प्रेम फार स्वस्त झालंय म्हणुन मी एकी वर करायचं सोडून दिलंय ती माझी होणार नाही हे तीने मला २ वर्षांनी कळ्वलंय जुन्या आठवणी सोडुन मी मन "दुसरी" कडे वळ्वलंय माझ्या कडे पाहतांना प्रत्येकीच्या डोळ्यात हसु दिसतंय मनातल्या मनात म्हणतेय ती कसं पाखरु जाळ्यात फसतयं आज कल प्रेम फार स्वस्त झालंय म्हणुन मी एकी वर करायचं सोडून दिलंय.............

बरं झालं असतं "ओएसओ" जर बघितला नसता. डोळ्यांसमोर तीच आता दिसणार उठता बसता.. डोळ्यांमधल्या अजब अदा राहून राहून छळणार. दिलाचे पतंग आणि किती श्वासावरती जळणार. जग सुनं सुनं होणार पिक्चर सरता सरता. डोळ्यांसमोर तीच आता दिसणार उठता बसता.. युवराजसोबत फ़िरते ती अन ढोणीसोबत दिसते. क्रिकेटमधले तिला सांगा नक्की किती कळते ! क्रिकेट,बॉलीवुड तेवढंच खरं बाकी गोंधळ नुसता. डोळ्यांसमोर तीच आता दिसणार उठता बसता.. या जन्मी जर नाही जमलं पुढच्या जन्मी बघू. आपण सुद्धा तेव्हा ओम कपूरसारखं जगू. "दि एन्ड" नाही, पिक्चर अजून बाकी आहे दोस्ता, डोळ्यांसमोर तीच आता दिसणार उठता बसता..! -- अभिजीत दाते

आज दुपारी हे चित्र काढलं.. पहीलाच प्रयत्नात हे असं आलं.. अजुन एकदा दोनदा मी नक्कीच हे काढणार आहे.. कारण खूप सुधारणा लागतील अजुन..पण माझ्या मते, नऊवारी साडी,चेहर्‍यावरचे किंचीत दुख्खी एक्सप्रेशन्स बर्‍यापैकी जमलेत.. चारकोल वापरणं अजुन नीट जमत नाही. तुमची काय सजेशन्स?

राजकारणातील घडामोडींकडे लक्ष ठेवणार्‍यांसाठी एक हलकाफुलका विरंगुळा ! ---------------------------------------------------------- त्याला जरा रागवा ना बाई तो काही माझे ऐकत नाही… घर बदलले दार बदलले मी सारे आधार बदलले तो काही माझे पाहत नाही त्याला जरा रागवा ना बाई … १ आषाढ गेले श्रावण आले महिने काय सालही गेले तो काही पाऊस पाडत नाही त्याला जरा रागवा ना बाई … २ दबाव टाकले गार्हाणे नेले विमानही ते ओळखीचं झाले तो म्हणे की डाळ शिजत नाही त्याला जरा रागवा ना बाई … ३ लोक जमवले पार जागवले पत्रकार तर नेहमीचे झाले तो म्हणे की बार उडत नाही त्याला जरा रागवा ना बाई … ४ ---------------------------------------

लग्नाआधी अनिरुद्ध अभ्यंकरांची हळुवार'चाहूल' आम्हालाही लागत होती आणि त्या प्रणयधुंद काळानंतरची वास्तवाची चाहूल आम्हाला लागली ती अशी! आमच्यापाशी मूल सोडून काही कामानिमित्त गावाला गेलेली बायको दूरध्वनीवरुन विचारते आहे सगळे ठीक आहे ना? किरकिरे तुझे ते मूल मला चाहूल सतत कानाशी होईल पहाट बदलतो कूस पुन्हा जराशी चालीत कसा मी मंद गात्रात कुंद दिवसाचा हा असाच चाले दिवस मास उत्सव रडण्याचा आकंठ रडे ते झोळीत मुते खोलीत तिथे ओल तो स्पर्श नको मज नको बोबडे बोल हे स्वप्ना परी वाटे पण नसे खोटे बोलू कुणाशी थोपटले निजून मी मूल लवंडलेले उशाशी चतुरंग

श्रावणातील सण

होता श्रावणाचे आगमनं सुरू होते सणांची उधळणं गोड धोड मिळे खायला आणि सुट्ट्यांना उधाण

प्रथम येते नागपंचमी फुलोय्रावाचून हिची महती कमी काढून सर्पनक्षी देवघरा त्यापुढे सान-थोरही नमीं मग येते पौर्णिमा नारळी जमती सारे बांधव कोळी पूजती त्या सागरदेवतेला जो त्यांना हो सांभाळी दिन हा रक्ष

स्वातीताईंची 'एक क्षण निसटू गेला..' ही कविता वाचून आमच्या मनातला विचारांचा कल्लोळ थांबेना!

स्वाती फडणीस यांचा 'एक क्षण निसटू गेला..' वाचून एक निसटलेला क्षण आम्हालाही आठवला! ;) हिरव्यागार बाटलीच्या तोंडाशी.. थांबून राहिलेला थेंब, पांढर्‍या शुभ्र बर्फावर.. ओतलेल्या पिंटभर सोड्यात, टप्पकन पडला... एक लाट उंच उसळली.. ग्लासात आणि मनात! एकाच वेळी!! चिअर्स!!! डोके हलके करणारी अजून एक मैफल लगोलग आत गेलो.. वाट बघत बसलेले काजू गोंजारले.. हळूच शर्टची बटणे मोकळी केली.. आणि गेलो.. तोंड ओले करण्यापुरतं पेग आणायला.. तो पेग तो क्षण!!! येव्हड्यात पिऊन झाला.. छ्या!!! जाऊदे! मूड आहे आज! म्हणताच ग्लास मोकळा झाला... अजून एक पेग संपून गेला.. केसुरंगा