काही ऍब्स्ट्रॅक्ट रागचित्रे!

मारव्याचे तात्याने केलेले वर्णन आणि त्यात आयुष्याच्या संध्याकाळी मारवा आठवणार्‍या अंतु बर्व्याचे योजलेले रुपक अक्षरशः काळीज कातरून जाते. तात्या, वसंतराव मारवा फार सुंदर गायचे हो वेड लागते तो मारवा ऐकून. जेव्हा वसंतराव गेले तेव्हा 'भीमण्णा' पण म्हटले होते की 'महाराष्ट्रातला मारवा गेला'.

पुण्याचे पेशवे

तात्या शब्दांकन मस्त झाले आहे.
कलेच्या अभिव्यक्ती एकमेकींशी निगडित असतात किंवा त्यात परस्परसंबंध शोधता येतो/ दिसू शकतो असे मी वाचले होते. त्याचे प्रत्यय आला.
सोनाली

सुंदर लेख. लगे रहो तात्या.
तुमच्या मैत्रिणीने केलेल्या ओळी खासकरून आवडल्या. एखाद्या प्रतिभावान कवीने केल्यासारख्या वाटतात. पण मला त्या मुलतानीच्या वाटल्या नाहीत.

केवळ अप्रतिम...

आवडले. दोन्ही समर्पक वाटले.

श्री. तात्या....

सुंदर छायाचित्रे. अभिनंदन.

बाकी आपल्याला रागदारीतले ** काही कळत नाही. क्षमस्व.

अतिशय सुंदर...
केवळ कानांना सुखावणार्‍या संगीताचे डोळ्यांना सुखावणारे रंग रसिकतेने उलगडणार्‍या तात्यांना धन्यवाद!

कल्पना भन्नाट आहे. ह्यावर आता सर्किट दिगम्भा तात्या आणि जाणकार मंडळींचा एक जोरदार वाद विवाद घडू दे.
रागदारीतले ** कळत नसणार्‍या आमच्या सारख्यांना त्यातुन बरीच माहिती मिळते :)
-कोलबेर

शब्दांकन आवडले. शेवटचे चित्र पाहून मारव्यासोबतच अपूर्वाईतले 'पूरिया धनश्री'चे वर्णन आठवले.
मुलतानीचे चित्रही सुरेख आहे. ग्रेसच्या एका कवितेत अशा ओळी आहेत -

कंठांत दिशांचे हार, निळा अभिसार,
वेळूच्या रानी
झाडीत दडे, देऊळ गडे,
येतसे जिथुन मुलतानी

हे असलं काही वाचलं की शास्त्रीय संगीतात आवडलं किंवा नाहीं, अशा बायनरी आवडीपलीकडे काही समजत नसल्याची खंत परत जाणवते.

नंदनमराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

तात्या सुंदर लेख. मला रागदारीतले काहीच कळत नाही,पण ऐकावयास मात्र आवडते.

(स्वरभास्करांचा अफाट चाहता)
मदनबाण

इतके दिवस साड्यांचीचेच शोरूम माहित होते.

खरे कलासंगम असे असते होय?

संगिता ,चित्रा , लिखिता आणि कला सगळ्या एकत्र जमून वायफळ बडबड नकरता काही तरी प्रॉडक्टिव्ह केलेले दिसते आहे.

Simply Great!

मीनल.

तात्यासाहेब,
विवेचनाची सुरूवात वाचून भितीच वाटत होती ; तशीच हुरहुर पण होती. राग आणि चित्रें यांची सांगड घालण्याच्या नावाखाली कधी कधी फार भयंकर प्रकार चालतात , सहनही करावे लागतात. पण आपण कमाल केलीत. 'राग-चित्रें ' अतिशय समर्पक आणि नेमका राग भाव दर्शविणारी आहेत. खास करून ---- 'मारवा'
एक छान मेजवानी मिळाली. कले प्रती आपले मन किती संवेदनशिल आहे याचा प्रत्यय आला.
धन्यवाद. - - - - - - - केशवराव.

चित्र क्र. १ -

.
.

चित्र क्र. २ -

चित्र क्र. ३ -

सांज ढले गगन तले हम कितने एकाकी हैं, छोड चले नैनों को किरनों के ये पाखी
>
>
आले देवाजीच्या मना, तेथे कोणाचे चालेना, हरिश्चंद्र ताराराणी डोम्बाघरी भरती पाणी...

बर्याच दिवसांनी संगितावर लेख वाचुन आनंद झाला. ज्याला शास्त्रीय संगिताची किंमत कळली ना तो सर्वात सुखी..नाही तर मतांची भीक मागणारे कधी सुखी दिसलेत का? असच मलाही यमन गाताना समोर अक्षरशः प्रकाश दिसायला लागतो आणी मध्यरात्री भलताच आनंद होतो...काय सांगु अवस्था....छान लेख....

'भटियार' म्हणाल तर मला ती दूरदर्शनवर राष्ट्रीय साक्षरता मिशन अंतर्गत पूर्वी एक धून लागायची बघा 'पूऽऽरब से सूर्य उगा, ढलाऽऽ उजियारा| जागेऽ हर दिशा दिशा, जागाऽऽ जग सारा' त्याचीच आठवण झाली!
(ही रेकॉर्डिंग ची प्रत एवढी चांगली नाहीये पण ऐकता येईल...)

'मुलतानी', नावच कसलं भारदस्त आहे!!
मला वाटतं आशाबाईंचं मानापमान मधलं 'प्रेमसेवा शरण', हे ह्याच रागातलं (चू.भू.दे.घे.)

चतुरंग

मस्त मस्त आणि केवळ मस्त लेख :)
हा लेख म्हणजे रागदारी, गद्य, पद्य आणि प्रकाशचित्रे आवडणारे अश्या सार्‍यांनाच काहि ना काहि देणारा आहे :)

-('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

तात्या,

संगीत आणि चित्र एकमेकांची जब्रा सांगड घातली आहे. मस्तच झालंय लेखन.
मला अनुक्रमे दोन तीन नंबरचे चित्र आणि त्यावरील भाष्य आवडले.
चित्रांवरुन......रुबाबदार, देखणा, आणि खानदानी राग! म्हणजे 'मुलतानी' राग आणि अनामिक हुरहुर म्हणजे 'मारवा' क्या बात है !!!
पहिल्यांदाच रागदारीची अशी ओळख वाचली या पुर्वी असे लेखन वाचनात नाही.

सही रे सही !!!

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

आपुलकीने वाचून प्रतिसाद देणार्‍या सर्व मंडळींचे मनापासून आभार. आपल्यासारख्यांच्यामुळेच लिहायला उत्साह येतो.

ज्यांना हा लेख, बरा-वाईट कोणताच प्रतिसाद देण्याच्या लायकीचा वाटला नाही, त्या मंडळींचेही आभार...!

काही उत्तरे -

मिराशीबुवा,

तात्या, वसंतराव मारवा फार सुंदर गायचे हो वेड लागते तो मारवा ऐकून. जेव्हा वसंतराव गेले तेव्हा 'भीमण्णा' पण म्हटले होते की 'महाराष्ट्रातला मारवा गेला'.

वसंतराव उत्तमच गायचे परंतु मला आमिरखासाहेबांचा मारवा जास्त भावतो.

दिनेशराव,

केवळ कानांना सुखावणार्‍या संगीताचे डोळ्यांना सुखावणारे रंग रसिकतेने उलगडणार्‍या तात्यांना धन्यवाद!

धन्यवाद शेठ! एक प्रयत्न करून पाहिला!

वरूणदेवा,

कल्पना भन्नाट आहे. ह्यावर आता सर्किट दिगम्भा तात्या आणि जाणकार मंडळींचा एक जोरदार वाद विवाद घडू दे.

सर्किट वगैरेसारख्या थोर (!) संगीतज्ञासोबत मी काय वाद घालणार? माझी तेवढी पात्रता नाही. मी अजून विद्यार्थी आहे! दिगम्भांसारखी थोर मंडळी मिपावर फारशी येत नाहीत!

मीनल,

संगिता ,चित्रा , लिखिता आणि कला सगळ्या एकत्र जमून वायफळ बडबड नकरता काही तरी प्रॉडक्टिव्ह केलेले दिसते आहे.

हा हा हा! धन्यवाद... :)

मुकूलराव,

नाही तर मतांची भीक मागणारे कधी सुखी दिसलेत का?

हम्म! खरं आहे...!

ऋषिकेशशेठ,

हा लेख म्हणजे रागदारी, गद्य, पद्य आणि प्रकाशचित्रे आवडणारे अश्या सार्‍यांनाच काहि ना काहि देणारा आहे

धन्यवाद रे सायबा!

-- तात्या.

पण चित्र क्र. ३ मला पूरिया व सोहनीच्या जास्त जवळचे वाटले. अर्थात व्यक्ती तितक्या प्रकृती या नात्याने मतभिन्नता असू शकते.

सुधीर कांदळकर.