नवऱ्यांच्या डोक्यात सर्वात जास्त तिडीक उठवणाऱ्या, बायकांच्या दहा सवयी

असे वाटते की या सर्व त्रासदायक गोष्टीमधे काळाचा मोठा हातभार असावा. लग्नान॑तर्ची काही वर्षे-त्रास जाणवत नाही. न॑तरची काही वर्षे -त्रास जाणवू लागतो. त्यान॑तरची काही वर्षे-चिडचिड सुरु. त्यापुढील काही वर्षे-तोही तिच्यासारखाच होतो कि॑वाश्रवण य॑त्र काढून ठेवतो कि॑वापूर्णपणे दुर्लक्ष.

एव्हढे असून सुद्धा एप्रिल - मे मधे सर्व कार्यालये / हॉल्स कितीतरी आधी पासून बुक्ड असतात. जर आधी पासून बुकिंग (कार्यालय अथवा हॉल चे ) केले नाही तर लग्नाचा प्लॅन वर्ष - सहा महिन्यां साठी पोस्टपोन करावा लागतो .. म्हणजे पुढच्यास ठेच - मागचा शहाणा ही म्हण या बाबतीत लागू होत नाही तर .. असो !

सिंगल मिंगल असल्याने धाग्यावर काही टिपणी नाही. धन्यवाद. कुशंका :- धाग्यात 'गुंतवणूक' ह्या सदराचा समावेश का करण्यात आला आहे ?

सर्वप्रथम अरुणकाकांचा निषेध की त्यांनी युयुत्सु आजोबांच्या राखीव कुरणात तोंड घातलय. कॉलिंग युयुत्सु.....कॉलिंग युयुत्सु..... आता अरुण काकांचे आभार. त्यांनी आमच्या दु:खाला वाचा फोडुन देणारा धागा काढुन आम्हाला मंच पुरविला. सगळ्यात वाईट्ट्ट्ट्ट्ट्ट्ट्ट्ट्ट सवय कोणती असेल ते वाद विवाद करताना बाबा आदमच्या जमान्यातल्या गोष्टी उकरुन काढणे. एक तर देवाने स्मरणशक्ती कमी दिलेली त्यात्य यांचे असले जुने दाखले देउन वाद घालणे म्हणजे तोंड दाबुन मुक्क्या ( नीट वाचा क ला क जोडलाय ) मार. :( बरेच वेळा विसर भोळे पणाचा गैर फायदा घेउन आम्ही न केल्लेली विधान आमच्या माथी मारली जातात. आणि शेवटी काकांच डबल शेंचुरी बद्दल अभिनंदन. (एक इकडे आणि दुसरी शंभरी घरी भरेल ;) )

१.मॉलमध्ये एखादी गोष्टच घेण्यासाठी म्हणुन आपल्याला घेवुन जातात.पूर्ण मॉल फिरतात.आपल्यालाही फरफटत फिरवतात.दुनियेभराच्या वस्तु गोळा करतात.काऊंटवर गर्दी पाहुन फर्मान सोडतात तुम्ही रांगेत उभे राहा.मी ही आलेच. आणि तुम्हाला रांगेत उभे करुन पुन्हा चार वस्तु पाहायला पळतात.इकडे तुम्ही कासावीस.तुमचा नंबर येतोच आहे.मागच्याला पुढे जाऊ देऊ की आताच बिल भरु.आणि अगदी नेमक्या क्षणी बरोबर हजर होतात. (बर्याच वेळेला काऊंटरवरच घेतलेल्या वस्तुंमधील दोनचार वस्तु नको म्हणुन काढुन ठेवतात.) २.एखाद्या घेतलेल्या ड्रेसमधले तुम्हला न दिसणार/जाणवणारे वैगुण्य त्यांना नेमके घरी आल्यावरच दिसते.आणि पुन्हा मग त्या दुकानात यात्रा. ३.रात्री झोपतानाही तुमच्याशी त्यांना अगदी भरभरुन बोलायचे असते आणि तुम्ही जर का झोपलात तर "अहो तुम्ही ऐकताय ना हो?" म्हणुन तुम्हाला हलवुन जागे करतील. - (जोरू का गुलाम) योगेश.

मॉल मधे गेल्यावर लेडिज सेक्शन मधे पाय दुखेपर्यत फिरलेलो आहे ... बरं तो म्हैलांसाठीचा सेक्शन असल्याने टाईमपास म्हणुन बघायला आमच्या साठी काही नसतं .. बर तासाभराने .. "तुला नक्की घ्यायचंय काय ? " असं विचारल्यावर .. "काही नाही रे .. असंच बघते आहे.. " असं उत्तर .. पण त्यातही मज्जा घ्यायला शिकलोय आम्ही :) कशी ? ते विचारु नका .. लेडिज पेश्शल मधे गेला असाल तर म्हाईत असेलंच =)) - ( प्रॅक्टिस मॅच मधे रमलेला ) तारझन

चीडचीड करुन काय उपयोग? बायकांना अजून पुरते जोखले नाही बाबांनो आपण. लई बेरकी जात. आपण येडे खुळे आहोत, हेच खरे. १) पेठे, लागू, गाडगीळ, तनिष्क असल्या शोरुमसमोरुन जाताना नवर्‍याला हळूच ढोसायचे आणि म्हणायचे, 'ते बघ. त्या शोकेसमध्ये लावलेली ती लॅम्पशेड आहे ना. तसे डिझाईन हॉलमध्ये करुन घ्यायचे मनात आहे. जरा गाडी थांबव बघू.' यानंतर मग 'थांबला तो संपला' या वाक्याची नक्की प्रचिती येते. २) यांची एखादी जुनी मैत्रिण वाटेत भेटली, की कुठल्या कुठल्या जुन्या आठवणी उगाळत बसायच्या आणि रस्त्यात तासभर गप्पा मारायच्या. नवरे आपले इकडे तिकडे बघत उभे. पण तेच नवरा त्याच्या मित्राशी गप्पा मारत उभा राहिला, की पाच मिनिटातच पोरं हात खेचायला लागतात. 'बाबा! चल ना घरी लवकर. मला घाईची लागलीय.' बहुतेक बाबा लोकांना या प्रकाराचा कधीच संशय येत नाही. पण ही बायकांच्या जातीची खूप जुनी युक्ती आहे. ३) किमान शब्दात कमाल पाणऊतारा करण्याची कला यांना जन्मजात साध्य असते. एका नवर्‍याचा अनुभव सांगतो. एकदा त्याच्या बायकोला बाजारात मैत्रिण भेटली. तिचे केस अगदी दाट आणि कमरेपर्यंत लांब होते. पुढे एकदा तिचा उल्लेख निघाला असताना नवरा सहज बोलून गेला, 'आजकाल केसांची इतकी निगा राखलेली आढळणे दुर्मीळच' त्यावर बायको म्हणाली, 'हो. पण काय नशिबाचा योग बघ. हिचे केस एवढे लांबसडक आणि तिला नवरा मिळाला तो टक्कलछाप विरळ केस असलेला. निदान तुझ्यासारखे राठ केस असलेला मिळता तरी चालले असते.' (हा ज्याचा अनुभव आहे त्या नवर्‍याविषयी कृपया चौकशी करु नये. :)) हे अनुभव जनहितास्तव प्रसिद्ध केले आहेत. कळावे. श्री. विश्वास नंदीबैल

मजा येणार. अरुणकाका, नुकताच मी नविन प्रकार शिकलोय. ह्या दहा सवयींवर बर्‍याचदा लागू पडतोय. (अर्थात नविन आहे म्हणून असेल..एक्दा सवय झाली की परत नवं शोधावंच लागेल..काय करता गरज ही शोधाची जननी आहे.) हां, तर नविन प्रकार हा, की बायकुनं असं काही विचारलं की आपण सरऽळ आध्यात्मिक व्हायचं ;) शॉल्लेड मजा येते. (पण चेहर्‍यावरचा गंभीरपणा मुळीच हटू द्यायचा नाही. फिस्सकन हसु येतं ते आवरायचं.) उदाहरण द्यायचं झालं तरः

सततची बडबड करूनही ह्यांच्या घशाला कोरड कशी पडत नाही, हे काही उमगत नाही. साधी आज घडलेली घटना सांगायची असेल तर दोन महिन्यापुर्वी घडलेल्या तिसऱ्यांच्या गोष्टी पासून सुरवात करून पूर्ण गावाच्या गप्पा ऐकवून शेवटी आज काय घडले ते सांगणारच नाही.

मांडी घालून ताठ बसा. अशा अवस्थेत छान डुलकी काढायची सवय करुन घ्या. एकदा प्रवचन सुरु झालं की सरळ माडी घालून बसायचं आणि मस्त झोप काढायची. नियमाप्रमाणं, "इतका वेळ मी काय बडबतेय? भिंतीशी बोलतेय का?" वगैरे समारोपाचे शब्द आपल्याला गदागदा हलवत आदळतातच. डोळे उघडून प्रसन्न हसायचं आणि म्हणायचं, "अरे, अचानक समाधीच लागली." ;)

कुठल्याही विषयावर बोलतांना, अचानक संदर्भ बदलून दुसरेच कुठले पुराण लावणे. चिड ह्याची देखील येते, की समोरच्या दुसऱ्या बाईला हे बदलते संदर्भ सहज कळतात, आणि आपण अतीव गोंधळात पडतो. मग "हे म्हणजे अस्से आहेत" ही टिप्पणी ठरलेलीच.

सहमत! ह्यावर उपाय नाही. आपण फक्त मान डोलवायची असते.

ह्याच्या कडची सगळी मंडळी एकजात बेरकी, छळवादी, हेकेखोर, दुष्ट आणि काय काय, तुम्ही रिकाम्या जागा भरा. अर्थात, माहेरचे सगळे सद्गुणाचे पुतळे, हे ओघाने आलेच!

आध्यात्मिक पोपटपंची फेकायची हो. "जे नजरेला दिसतं तेच सत्य मानणं हे नेहमीच सत्य आचरण नसतं. ..." वगैरे वगैरे...फुल्ल ब्याटिंग करायची.

आज मी कोणती साडी नेसू हो? कुठलेही उत्तर ह्यांच्या पसंतीस येणार नाही.

उत्तरः "देह झाकायला जे जे योग्य ते ते सारेच उत्तम! आता आस लागली आहे ती मनाची कवाडं उघडण्याची! " पाऽऽर भिंगरी करुन टाकायची राव समोरच्याची.

आधी तर चूक कबूल करायचीच नाही. जर यदाकदाचित पद्धतशीरपणे वाद घालून तुम्ही कोंडीत पकडले आणि दाखवून दिले, की तिचीच चूक आहे, तर- नुसते गप्प बसणे, अशृशस्त्र उपसणे, तिथून तरातरा निघून जाणे, असे असंख्य उपाय केले जातात. "सॉरी, माझे चुकले" असे शब्द किती वेळा बायकांकडून ऐकले आहेत?

उत्तरः "सच्चिदानंद! सच्चिदानंद!! तुझ्या तोंडूनही साक्षात भगवंतच वदतो आहे, माझ्याही तोंडून तोच वदतो आहे. सारा त्याचाच खेळ! अश्रुपात करु नकोस, त्यापेक्षा शक्तीपाताची दिक्षा का घेत नाहीस तू?"

कुणी काहीतरी ह्यांच्या मनाविरुद्ध केले असते, आणि निशाणा भलतीकडेच लावतात. पुष्कळदा नवराच ह्यात सापडतो. कधी मुले चुकून हाताशी लागली तर तीही बळी पडतात.

पर्याय नाही! :( जमलंच तर पुन्हा मांडी, पाठीचा कणा ताठ आणि झकास डुलकी..हे आपलं..समाधी! ;)

ह्यांच्या रागाचे मुख्य कारण काय, ते नेहमी लपवून ठेवणार. भलत्याच बाबतीत आदळाआपट करणार. तुम्ही बरोब्बर ओळखावे अशी अपेक्षा असते. मग तुम्ही तसे प्रयत्न करायला लागलात की जाळ्यात सापडता, आणि ह्या स्वत:ची करमणूक करून घेतात.

उत्तरः "भगवंता, तुझ्या अजाण लेकराची अशी परिक्षा घेतोस होय? तू अनादी, तू अनंत!! मी पामर काय ओळखणार? हे सद्गुरू, तूच आता त्राता. तूच मार्ग दाखव. " ;)

कितीही वेळा सांगा, तू खूप सुंदर दिसतेस, पुन्हा तोच प्रश्न वेगळ्या शब्दात तुमच्याकडे येईल. तोच प्रकार ही डीश कशी झालीय, किंवा हा ड्रेस कसा दिसतोय इत्यादी बाबतीत. तुम्ही वाचास्पती असलात तरी समाधान करणे कठीणच.

उत्तरः "माई, हे साऽरं सापेक्ष नाही का? तुझ्या मनःशांतीसाठी मी रोज प्रत्येक गोष्टीला 'छान' हे उत्तर देईनही.. तूच सांग, काय करु? मला तर आजकाल सारं जगच सुंदर दिसू लाग्लं आहे." ('माई' शब्द महत्वाचा. बायको चरकलीच पाहिजे. ;) )

स्त्रियांचे तर्कशास्त्र पूर्णपणे समजू शकणारा कोणी पुरुष दाखवा आणि लाख रुपये कमवा अशी जाहिरात दिली तर....?

'हा हा हा! तो जिवंत राहिल का? ;)

स्त्री आणि पुरुष ह्यांना समान अधिकार हवेत, म्हणजेच स्त्रियांना पुरुषांपेक्षा जास्त समान हवेत अशी धारणा.

थोडे दिवस जास्त समान का? पुर्णाधिकार देऊन टाका. काहीही विचारलंच तर एकदा 'सच्चिदानंद सच्चिदानंद!'असा (किंवा तत्सम) पुकारा करुन "तूच काय ते ठरव. मला हल्ली ह्या ऐहिक जगात काहीच राम दिसत नाही की काही सुचत नाही." असं टेचदार उत्तर उत्तर द्यायचं. थोडक्यात काय, तर "आपला नवरा आता हातात राहतो, की जातो सगळं सोडून हिमालयात" अशी भिती वाटायला लागली पाहिजे. ;) टीपःभुमिकेला वजन येण्यासाठी आधी साधारण महिनाभर आध्यात्मिक विषयांवरचे निरनिराळे ठोकळे पुस्तकं घरी आणून ठेवावी. रोज त्यातलं थोडं का होईना वाचन करावं. त्याने ऐनवेळी फेकायला चांगल्या भरदार पल्लेदार वाक्य-शब्दांची बेगमी होते. तीन महिन्यांनी पुन्हा या कन्सल्टेशनसाठी. आत्ताची फी बाहेर द्या. फक्त $३०००/- ;)