भीमाशंकर -भाग २- नागफणीवर

भीमाशंकर -भाग १- गुप्त भीमाशंकर

........पायर्‍या चढून परत पठारावर येतो. आता पुढचे लक्ष्य असते ते हनुमान तळे व त्यापुढील नागफणीचा कडा.

बस स्टँड पासून पायर्‍यांकडे जातांना एक रूंद वाट उजवीकडे वळते तीच वाट आपल्याला हनुमान तळ्यापाशी घेउन जाते. जवळजवळ दीड किलोमीटर लांबीची ही वाट अगदी सुरुवातीला झाडांमधून जाते व पुढे आपल्याला जंगलाचा र्‍हास स्पष्टपणे दिसतो. कदाचित सड्यासारख्या जमिनीमुळे पण इथे झाडे वाढली नसावीत. मधूनच एक हुप्प्या दात विचकून जाताना दिसला. आता हनुमान मंदिर दिसू लागले व थोड्याच वेळात हनुमान मंदिर व तिथल्या बांधीव तळ्यापाशी आलो. शेजारच्याच काही कुटीरांमध्ये साधुबुवा राहातात. मंदिर व तळे त्याच्या नावाला साजेसेच आहे. कारण इथे हनुमानाचे खूप वंशज आहेत. अगदी भरपूर संख्येने माकडे.
हनुमानाचे दर्शन घेतले. हनुमान मंदिराच्या मागच्या बाजूलाच नागफणीला घेउन जाणारी वाट आहे. नागफणी हे नागाच्या फड्यासारखा आकार असलेले भीमाशंकराचे सर्वोच्च शिखर. सुरुवातीला छोट्याश्या कातळावरून तिरपे जात एक दाट झाडीतून जाणारा तीव्र चढ लागला. तो चढून वरच्या टप्प्यावर गेलो. आता परत वर वर चढत वरच्या पठारावर पोहोचलो. आलीच नागफणी. नागफणीचा आकार खोगीरासारखा आहे. दोन बाजूंना उंचवटे व मध्ये निमुळता खोगीरासारखा भाग आणि पलीकडे तुटलेला कडा. आम्ही भरभरा उजव्या बाजूच्या उंचवट्याकडे गेलो. वरतून फारच जबरदस्त देखावा दिसतो. खाली पदरगड आपल्या खड्या कातळभिंती सावरून उभा असतो. त्यापाठीमागे पेठच्या कोथळीगडाचे मनोरम दर्शन होत असते. समोर तुंगी आपल्या त्रिकोणी शिखरानिशी सज्ज असतो तर उजवीकडे सिद्धांचा कसदार सिद्धगड आपण काकणभर अधिकच सरस आहोत हे सिद्ध करत असतो. स्वच्छ हवेत तर येथून दिसणारे दृश्य तर फारच सुरेख असते. आम्हाला मात्र धुकटामुळे अंधूक दृश्यांवरच समाधान मानावे लागले.
इतक्यात मधल्या खोगीरापाशी बसलेल्या बहिणी पळत वर येउ लागतात. वर येउन म्हणतात माकडे पाठीमागे लागली आहेत. त्यांच्यापाठोपाठच माकडांची (र्‍हीसस जात. ही तापट असते)एक मोठी टोळी येउन थडकते. म्होरक्या दात विचकत अंगावर येउ लागतो. कॅमेरा आधी सुरक्षित ठेवला जातो. आम्ही शांत राहूनही माकडे आक्रमक रूप दाखवून अंगावर येउ पाहतात. बहिणींचा धीर सुटू लागतो. शेवटी मी व माझा भाउ जवळचीच एक काठी हाती धरतो. आता माकडांचा म्होरक्या २ फूट मागे सरतो पण दात विचकणे व अंगावर चाल करणे अजून थांबलेले नाही. आता आम्ही काठी उगारतच मोठ्याने ओरडत त्याच्या अंगावर धाउन जातो. आम्हाला तसे करण्याशिवाय गत्यंतरच नाही कारण जायची वाट माकडांनी अडवलेली आहे व बाजूला सरळसोट कडा.
आता मात्र माकडे घाबरलीयत. आम्हालाही अवसान आलेले आहे. काठी उगारतच आम्ही पुढे जातो. माकडे आता मागे सरलीयत. म्होरक्या आता खूप लांब जाउन दात विचकून दाखवतोय. पण आता त्याच्यात हिंमत नाहीये. आम्ही उंचवटा उतरून खोगीरावर आलोय. आता माकडे गायबच झालीयत. त्यांनी पराभव मान्य केलेला दिसतोय. आमचे नागफणीचे दर्शनही झालेले असते व एक अविस्मरणीय अनुभवही पदरात पडलाय. परत तीव्र उतार उतरून आम्ही मंदिरापाशी येतोय. हातात अजूनही काठी आहे. मंदिरापही असलेल्या माकडांना आम्ही उगाचच काठी फिरवून त्यांना पळवून लावतोय. माकडे भितीने लांब पळतायेत. वरचा त्यांचा तो म्होरक्या कुठेही दिसत नाहीये.
तिथून निघालो व परत बस स्टँडपाशी आलो. मुंबई पॉइंटपाशी थोडा वेळ थांबून परत सिद्धगड पाहीला. गाडीत बसलो. भीमाशंकर सोडले. वाटेत घोडेगावला वाजता जेवण केले व रात्रीपावेतो पिंपरीत पोहोचलो.

हनुमान मंदिर-

हनुमान तळे व तेथील पुतळा माकडे दाखवतोय.

तीव्र चढ चढून वर येतांना

पदरगड

नागफणीचे टोक

मधला खोगीरासारखा भाग

वरून दिसणारे विहंगम दृश्य. याच जागी माकडे आली

भीमाश़ंकराचे सदाहरीत वन

परतीच्या वाटेवर मुंबई पॉईंट

समाप्त