पोपटाची सदिच्छाभेट

साक्षीजी तुमचा/ची मॉडेल आवडला/ली. :)
आम्ही पोपट पाहिलाय पण तो पिंजर्‍यातलाच.

फोटो जाम भारी आलेत, पण फोटोशॉप का केलेत कळालं नाही. वरिजनल फोटो टाकता येतील का इथं. ?

बाकदार लालचुटुक चोच, मानेभोवतीचा कंठा अगदी सुरेख आलेत!
--------------
लहानपणी वाड्याच्या गच्चीवर एक पोपटाचे पिलू जखमी अवस्थेत येऊन पडले. त्याला पिंजर्‍यात ठेवले होते. जवळजवळ वर्षभर तो पिंजर्‍यात होता. चांगला भरदार आणि धष्टपुष्ट झाला. एके दिवशी त्याला गच्चीवर नेऊन पिंजरा उघडला आणि सोडून दिले. थोडावेळ इकडे तिकडे नाचत उडून बघितलेन आणि एकदा पंखातल्या ताकदीचा अंदाज आल्यावर मस्त भरारी घेऊन उडून गेला. पुन्हा फिरकला नाही. त्याची ती स्वातंत्र्याची भरारी अजून आठवते!

अच्छा हा पोपट होय ..
मला वाटले कुठला पोपट आणि कुठे भेट देऊन आला की काय ..
तेच हो आपलं होंडा सिटी आणि काय काय...

साला, दिलखेचक आहे हा अगदी.

मला वाटले तुम्हाला पण टारोबांसारखा प्रेमाचा पोपट भेटला की काय? ;)
फटु मस्तच!!

सर्वसाक्षींचा धागा असुनही गांधींविषयी काहीच नसल्याने हा धागा उघडाल्याने आमचाच पोपट झाला.

फोटू छान आलेत.

जबरदस्त फोटो.
एकदम राजस दिसतोय पोपट. :)
यावरून मला माझा हा लेख आठवला.

मस्त फोटो.

- सूर्य.

मी सातवी / आठवीत असताना एका परिचितांनी वारजे येथे नवीन बंगला बांधला होता, त्यांच्याकडे गेलो होतो. तेव्हा वारजे हा भाग पुण्यापासून खूपच लांब वाटत असे आणि तिथे चक्कं शेती आणि जंगल होतं.

दुपारी चारच्या सुमारास एकदम अनेक पोपटांचा थवा त्यांच्या घराजवळ आला. त्यांचा मुलगा म्हणाला ते बघ आमचे पाळलेले पोपट आले. मला समजेना कि पाळलेले म्हणतोय पण ते तर मुक्तपणे हिंडताहेत, असं कसं? तर तो म्हणाला कि त्यांना फक्त खाउ घालतो पण पिंजर्‍यात बंद करून ठेवले नाहीये.

हा प्रकार नवीनच वाटला. तेव्ह्ढ्यात एक पोपट त्यांच्या स्वयंपाकघराच्या खिडकीत येऊन बसला. खिडकीच्या ग्रिलला एक प्लास्टिकची वाटी अडकवली होती त्या एक मोठी लाल मिरची होती. पण तो पोपट काही ती मिरची खात नव्हता. मी पुढे होवून ती मिरची त्या पोपटाच्या चोचीपुढे केली. मी त्याला अनोळखी वाटलो असेन कदाचित, पण त्यामुळे तो एकदम रागावला आणि माझ्या हाताचा चावा घेऊन कर्कशपणे ओरडला. रागाने त्याचे डोळेपण मोठ्ठे झाले होते आणि डोक्यावरचे केस पण सरळ उभे झाले होते. एव्हढा छोटा पक्षी एकदम इतका रागावू शकतो हे त्यावेळी माझ्यासाठी एक अप्रूपच होतं.

मग त्या मुलाच्या बाबांनी पुढे होवून त्या पोपटाच्या डोक्यावरून अलगद हात फिरवला आणि एखाद्या छोट्या मुलाची समजूत घालावी तसं त्याच्याशी थोडावेळ बोलले, तेव्हा कुठे त्या पोपटाचा राग शांत झाला.