हरिपूर जत्रेचे टिपलेले क्षण

:)

सुरेख फोटो रे.
कृष्णाकाठचा फोटो तर मस्तच.
तुझ्या मेमरी कार्डातले अजूनही फोटू येऊ देत की.

आम्हाला खरगपूर, तिथलं खैराच झाड यांचे पण फोटू दाखव की.

फोटो मस्त :)
पण सहाण म्हणजे काय रे अन्या?

छान... :)

अन्या भाऊ मस्तच!
त्या संगमेश्वराच्या मंदिरातील एकाच फोटोत ते तीन वेगळे देव दिसणार्‍या प्रतिकृतींचा फोटो टिपला नाहीत का?

( सांगलीकर ) अमोल केळकर

येवढे कष्ट घेतलेच होतेत तर तो लेख सुद्धा क्रमवार चोप्य पस्ते करायचा ना फटूच्या खालती वरती :) आता लेख पुन्हा वाचा, फटूंचा संबंध जोडा... किती किती त्रास.

बघा जरा मनावर घ्या आणि एडिट करा बरे.

अन्या, एकदा घेउन जा रे बाबा तिथं सगळ्यांना....

छायाचित्रे छान आहेत.

पण, फक्त शेवटचे छायाचित्र वगळता, ' हरिपूर जत्रेचे टिपलेले क्षण' ह्या शीर्षकाला जागणारे, जत्रा सदृश, काही नजरेस पडले नाही.

अन्या,

फोटो कमीच टाकलेस कि लेका, जरा अजुन जास्त फोटो टाकायला पाहीजे होते.

मित्रहो,
आमच्या लहानपणी, ६३ - ६५ च्या सुमारास, श्रावणातील सोमवारी हरिपुरच्या जत्रेला आम्ही मित्रमंडळी माधवनगरहून पायीपायी जात असू. कर्ण कटू पिपाण्या, काचेच्या चौकोनी तुकड्याला दोन्ही बाजूंनी चित्रांचे घडीकरून डकवलेले कागद पुन्हा पुन्हा उघडून पहाताना वाटणारे अप्रूप, मुलींना आवडत्या लाकडी बाहुल्या, बोळक्यांचे, भातुकलीच्या भांड्याकुंड्यांचे सेट, चक्री पाळणे, मौत का कुआ, वगैरे हरिपुरीतील जत्रेतून अनुभवल्याचे स्मरते.
तेथील कवठाची बर्फी त्या काळात एक आकर्षण असे. कै. गो.ब. देवलांचे घर आणि कृष्णाकाठच्या झाडांवर सायंकाळी घरी परतणा्ऱ्या पोपटांचे हजारोंच्या संख्येचे थवे पाहिल्याचे अद्याप आठवणींत आहेत.

अरे अण्ण्या फोटू जरा नीट काढत जा