सायंकालीन छटा....

परत त्येच... गल्ली चुकल कि वो पुन्ना ... ह्ये कविता असतय ना,त्ये कि नै 'जे न देखे रवी' ला टाका हो... नविन आलासा वाटतं मि.पा.वर स्वागत हो तुमचं :-)

कविता जबरदस्त लिहिली आहेस मित्रा!!! आणखी येऊ देत.
कवितेचा शेवट आवडला.

छंद नको मज, नकोत वृत्ते
अलंकारही नकोत भलते
गद्यामध्ये 'एण्टर' पेरुनि
मुक्तछंद लिहिणार.. मीही कवि होणार!

-----कवि श्री मेघवेडा. ;)

@ वल्ली काय हे ?
गद्यामध्ये 'एण्टर' पेरुनि
मुक्तछंद लिहिणार

त्याना मार्ग दाखवा जरा ;)

आणि त्या छटा पाहुन
मला अग्निज्वालांनी
होरपळत असलेल
निर्वात अंतरिक्ष
स्वप्नात दिसते
आणि मी जागा होतो
आणि कुणा मदमत्त जोडप्याला
हवी हवीशी रात्र
मला भयाण वाटु लागते
आणि मी ती स्मशान शांतता

"आणि" शब्दाचा अतिरेक झाला आहे. बाकी काही समजले नाही हा वाचकाचा, पक्षी माझा दोष असणार.

-जे देखे कवि, ते न देखे गवि.