प्रयत्न

सुरेख! आणखी येऊ द्या..

आपण भेटलो की करून दाखवेन. हे सांगणार कसे? :-).
मी गोव्यात येतेय ९/१० नोव्हेंबरला.

पेंटर नावाचे सॉफ्टवेअर आहे. खास चित्रकारांसाठीचे. त्यात कॅनव्हास, हँडमेड पेपर इत्यादी पर्याय निवडता येतात. त्याचप्रमाणे माध्यम, ब्रश / नाइफ / चारकोल / पेन्सिली इत्यादीही निवडता येतात. प्रश्न माऊसवर आपली कमांड किती आहे याचा असतो. मुळात आपण चित्रकार असू तर चित्रकलेतील प्राथमिक गोष्टी माहीत असतात, त्यांचा इथे मोठा उपयोग होतो. मी एरवी प्रामुख्याने कॅनव्हासवर तैलरंगात चित्रं रंगवते. मोठ्या प्रवासात असताना संगणकावर असे उद्योग करता येतात गंमत म्हणून. सरावासाठी ते चांगले असते. ड्रॉइंगपॅड संगणकाला जोडून त्यावर पेनमाऊस ने काम करता येते. ते अर्थात पसार्‍यामुळे घरीच करावे लागते. टॅबलेटवर मोठी सॉफ्टवेअर्स लोड होत नाहीत, त्यामुळे तिथे किरकोळ टिवल्याबावल्या करता येतात. आता ज्याच्या स्क्रीनवर काम थेट काम करता येईल असा संगणक आलाय, पण त्याची किंमत इथे ९०,००० ते १,७०,००० आहे... तरी घेईन तो कधीतरी असे म्हणतेय. :-).

तुमची सूचना चांगली आहे. फक्त प्रत्येकाचा काम करताना काही विचार असतो, त्यामुळे फरक पडतो. हे नुसते गज नाहीत, तर वाकवण्याचा प्रयत्न केलेले गज आहेत. त्यांना गजाचा रंग वा थ्रीडी इफेक्ट नाहीये. त्यामुळे ते रिअ‍ॅलिस्टिक नाही. ते नकोच होते. कारण खूप बंधनं किंवा कैद काल्पनिक पातळीवर असते. तिच्यातून स्वतःचे विचार बदलूनच बाहेर पडता येतं आणि मोकळ्या - काव्यात्म - रोमँटिक भासणार्‍या गोष्टींकडे वळता येतं.... असं काहीसं तेव्हा मनात होतं. त्यामुळे ब्रशच्या अगदी एकरंगी व साध्या रेषा कोणताही इफेक्ट न देता मी वापरल्या आहेत.

अगदी अगदी

ट्रिगर नको.
चित्राचं आकलन प्रेक्षकाच्या बुद्धीवर सोडावं.
जो तुम्हाला मारूती वाटेल तो मला गणपती वाटेल.
नेमकं महाजनबाईंनी ते चित्र माणसाचं म्हणून काढलं असेल.
:)