गुर्‍हाळ लावलय गुर्‍हाळ....

तुमची गुर्‍हाळाची ष्टोरी लई झक्कास!!!
काय मग ढेप आनली का नाय घरी?
:)

धागा ओपन करताच वास आला बगा ताज्या गुळाचा. ब्येस्ट.
मस्त काढलाय गूळ. स्टोरी बी एक्दम भारी लिवलाव.
त्ये भ्येंडी चिरडून टाकतेत पाकाला तार यावी म्हणून ती नाय दिसली. :(
त्यो चटका बी लै भारी बर्का तार बगायचा.

काय वो बुवा, ह्या वक्ताला टाकलासा व्हय ह्यो धागा. गुळाचा त्यो खमंग वास डोस्क्यात घुमाया लागला ना राव.

अक्शी गूळावानी ग्वाड धागा.
मागल्या लई आठौनी उभारून ग्येला नि थ्वोडी सर्दी हूनपन गूळाचा झ्याक् गंध् नाकामंदी भरून र्‍हायला.
गुर्‍हाळात पायजेल् तेवढा रस पिता येतू म्हणून मोठ्या बादलीभर पिल्याची आठौन पुन्यांदा ताजी झालीय.
व्वा बुवा, लई मजा आली.....

धागा आवडला. मदनबाणची आठवण येतीये. का ते त्यालाच विचारा.

चित्रे व वर्णन दोन्हीही खासंच.
गुर्‍हाळ प्रत्यक्षात कधी पाहिले नसले तरी या धाग्यामुळे ते नेमके कसे असते याची कल्पना आली.

गुळाच्या भेलीला ढेप असेही म्हणतात हेही प्रथमच कळले.

नाहीतर ढेप हा गायी म्हशींना खाऊ घातला जाणारा पदार्थ असतो. भुईमुगाचे तेल बनवताना तेल गाळून झाल्यावर जे शिल्लक राहते त्याचे सुकलेले तुकडे म्हणजे ढेप. तळल्यापासून अनेक तासांनी वात्तड झालेली पालक पुरी कशी दिसेल तशी ढेप दिसते.

मस्त माहिती मस्त लेख आणि चित्रफित :)
श्री रंगराव आहो तुम्ही ज्याला ढेप म्हणताहात त्याला आम्ही 'पेन्ड' असे म्हणतो. तो भेली हा नवीन शब्द कळाला. धन्यवाद :)

एवढा लहान मुलगा त्या आगीकडे काय करतो आहे? :(

नैवेद्य दाखवला गेला आहे. ओम प्राणाय स्वाहा:! चालूंदे पूढे त्रुप्ती झाली बुवा माझी तरी ;) :)

मस्त हो गुर्जी!

हे गुर्‍हाळ प्रत्यक्ष अनंत वेळा पाहिल्याच्या आठवणी जाग्या झाल्या.
आताशी माझ्या गावाकडे सगळ्या दादा आणि नानांनी साखर कारखाने जिल्होजिल्ही चालू केल्यामुळे ह्या गुर्‍हाळांचे प्रमाण कमी झाले आहे. नाहीतर मामाच्या शेतात ५-७ वर्षांपूर्वी दरवर्षी हे गुर्‍हाळ असायचेच

-(गुळासारखा गोड) सोकाजी

झ्याकच हो बुवा.
मळी बाजूला करण्यासाठी हायड्राक्स पावडर टाकतात.अन काकवी न्हाय का मिलाली??

लैच भारी ओ बुवा, घरात पुरण शिजताना सगळ्या घरभर धुमाकुळ घालणारा वास तो, अजुन पर्यंत मेंदुत आहे. लईच बेक्कार आणि तिथं खाल्लेल्या गुळाची चव आणि तो वास याचा अनुभव इथल्या लोकांना आपण वाटु शकत नाही याचं लई बेक्कार वाईट वाटतंय.

पण तुम्ही लिहिलंय लई भारी, बाकी ते पट्ट्यच्या आवाजाबद्दल लिहिलंय ते धागा शंभरी करण्याबद्दल का ?

काय भाव दिला राव्?

लैच जबराट हो बुवा...
बेक्कार पाणी सुटलंय तोंडाला .

कोल्हापूर वारीत एकदा अशीच एका गुर्हाळाला भेट दिलेली , त्या आठवणी जाग्या झाल्या
गरम गरम ताजा गूळ खायची मजाच काही और

काय तो गूळ बनत असताना पसरलेला खरपूस गोडसर वास!! एरवी धूर नकोस वाटतो. पण त्या गुळाच्या धुरात तसंच थांबून राहावसं वाटत होतं.
बाकी त्या रस उकळणार्‍या कढईला काहील असा खास अस्सल मर्‍हाठी शब्द आहे.

हे अजून काही फोटो

गुळाची उकळती काहील

ढेपेचा लागलाय ढीग

झक्कास!!

गुर्‍हाळाची कथा अगदी बुवांच्या अवखळ स्टायलीत लिहली गेलीय.

ते काड्या सारण्याचं वाचून हसू आलं.

काय चव असेल ना गुळाची...! फटू बघूनच तोंपासू... मस्तच..

काकवी .

गुर्जि मस्त माहिती .
लहान होती तेव्हा गावी एकदा काकवी सोबत बाजरीची भाकरी
खाल्ल्याचं आठवतय . एकदाच खाल्लीय .

एखाद्या (आपल्या रुटीनमधल्या किंवा अनवट) ठिकाणी गेल्यावर त्यातलं नेमकं काय इतरांसोबत शेअर करावं याविषयीच्या अपेक्षा पूर्ण करणारा आणखी एक उत्तम माहितीपर लेख. (मिसळ बनवण्याचा प्रक्रियेचे फोटोफीचर आणि तशाच अन्य लेखांप्रमाणे हाही जमून आलाय.)

अरे वा. चित्रलेखन आवडलं.

-दिलीप बिरुटे

आयला... या बुवाला कशा आयडेच्या कल्पना सुसतात ? मागं, जुना बाजाराव आसाच धागा टाकला होता . आता गुळावानी ग्वाड प्वोरगी आन म्हनाव घ्ररला ! शाजीत केती दिस खानार ? आं ? ( पन ठेपेवानी बया नको )
आगाउ चौ रा चा अगांतुक सल्ला !

फोटो व गुळ बनवण्याची प्रक्रिया समजावण म्हंजे एकदम झ्याक बघा.
तुमच्यातल्या एका गुणी साहित्यिकाला माझा सलाम.

लै भारी, कोल्लापुरजवळ येक गुर्‍हाळ पाह्यलतं त्ये आटवलं :) बाकी गुळाच्या ढेपीला भेली असे म्हणतात हे प्रथमच कळाले.

आक्शी भारी काम केलत गुर्जी तुमी
आमी अजुन उभ्या जन्मात ह्ये गुर्हाळ पाह्यल नवत तुमच्यामुळ चान्स गावला बघा ;)
एक लंबर :)

व्वा व्वा..... धम्माल एकदम.

आत्मागुर्जींचे तेज तर्रार रिपोर्टींग आवडले.
आजवर गुर्‍हाळ न पाहिलेल्या आम्हा गाढवांना त्याची चव दाखवल्या बद्दल मंडळ आभारी हाये.

काड्यांसकट रिपोर्ट आवडला. इतरांचे फोटो आणि प्रसाद प्रसाद यानी दिलेली माहिती आवडली.

पराग अतिशय सुंदर झालंय भटकंतीचं गु-हाळ !
सचित्र वृत्तांत आणि त्यावरच्या मार्मिक टिप्पण्या, प्रत्येक प्रक्रिया एखाद्या शिक्षकासारखी समजावून सांगणे हे मिसळीच्या लेखाचे वैशिष्ट्य इथेही दिसतेय. मिसळ असो कि गूळ , तुझा कॅमेरा आणि लेखणी रसग्रहणात तरबेज आहेत ;)

गुर्‍हाळ वर्णन आवडले. :)

माहिती श्टाईल आडिवली.

काकवी बरोबरच शेंगादणे टाकून चिक्की सारखी साय मिळायची .. लहानपणी खाल्लेल्या सायीची चव अजून आठवणीत आहे.

कालच अन्या दातार आणि प्रगोबरोबर भुलेश्वरला जाणे झाले.
तिकडील धडधडणारी गुर्‍हाळं. गुळाचा मस्तपैकी दरवळणारा गोडसर वास पाहून ह्या धाग्याची आठवण झाली.

गुळावरल्या सायीपरास जगात काय बी ग्वाड न्हाय म्हंत्यात… चाखली का न्हाई साय ?