हरिश्चंद्राचं व्हॉट्स अ‍ॅप !!

छान वर्णन अन फोटोही छान!

झक्कास,,,,

तुर्त इतकेच....

(मनातले सगळेच कागदावर थोडीच उतरवता येते?)

मस्त भटकंती आणि फोटो.
सर्वात शेवटल्या फोटोतल्या सप्तर्षींची नावे उदाहरणार्थ डावीकडून उजवीकडे वगैरे लिहावीत, ही विनंती.

शिर्षक वाचून वाटले की राजा हरिश्र्चंद्राला स्वप्न पडले (वेळ०२.०७ची आहे) आणि ते त्याने व्हॉटसअॅपवरून लगेच सर्वांना कळवले त्याचा विनोदी वृत्तांत आहे .

तुम्ही पुण्यापासून काय सजा आणि मजा (उप)भोगलीत ती पोहोचली .
ते वरचे देऊळ खिरेश्वराचे नाही ते इकडे खुबिफाटा(माळशेजघाटमाथा) कडून येण्याच्या वाटेवर आहे .
वरती देऊळाच्या उजवीकडे गुहेतल्या पिंडीभोवती थंडगार पाण्यातून प्रदक्षिणा घातली का ?
बाकी वर्णन आणि फोटो छानच .

काय बे सूडक्या, आँ.......
हरीश्चंद्रगडावर गेलास अन् कोकणकड्याचा एकपण फोटू नै.
बाकी वर्णन मस्त. पण नमनाला घडाभर तेल आणि प्रत्यक्ष गडाचं वर्णन फार कमी असं झालंय.

ते मंदिर हरीश्चंद्रेश्वराचे आहे. मढ-खिरेश्वर मार्गे येणार्‍या टोलार खिंडीच्या पायथ्याच्या खिरेश्वर गावात आहे ते नागेश्वराचे मंदिर.

आयला, हरिश्चंद्रगडला (किंवा कुठल्याही ट्रेकला फॉर द्याट म्याटर) जाऊन मॅगी खायची हे आजही चालू आहे हे पाहून डोळे पाणावले. इतकी वर्षं ही परंपरा चालू आहे तर! ती प्लेट आधी 'लिक-क्लीन' करायची आणि मग उरलेली थंड पाण्याने कुडकुडत विसळायची... पातेलं घासण्यासाठी काही आणलेलं नसेल तर मॅगीच्या मसाला पाकिटांचाच स्क्रबरसारखा वापर करायचा...

गडावरच्या टपर्‍यांमध्ये कुठे चहा मिळतो का

टपऱ्या? हा मात्र सांस्कृतिक धक्का आहे.

हरीश्चंद्रगडावर गेलास अन् कोकणकड्याचा एकपण फोटू नै.

कोकणकड्याचा फोटो नाही हे पाहून माझाही विरस झाला. पोटावर सरपटत कोणालातरी पाय घट्ट धरायला सांगून त्या टोकावर शक्य तितक्या पुढे गेल्याचं अजूनही आठवतं आहे.

मस्त खुसखुशीत वृत्तांत!

कि आधी फोटो पहाणे आल(चं). लय मजा केलेली दिसतेय राव. फार जळजळ होतेय.......आता त्यावर उतारा म्हणुन वर्णन सावकाश सवडिने वाचतो. बाय द वे कोण मिपाकर सामील होते ते कळलं तर प्रत्यक्ष नाहि तर निदान फोटोतुन तरी भेटल्याचा आनंद मानु.

मस्त खुसखुशीत वृत्तांत >> +१

पण अर्धवट झाल्यामुळे मूड ऑफ …

ले भारी

भारी..

भारी रे :)

खिरेश्वर गावातल्या नागेश्वर देवळात महाशिवरात्रीच्या २ दिवस अगोदर मस्त प्रसाद असतो आणि वरतीपण भजन आणि प्रसाद असतो .पण या यात्रेनंतर केदारेश्वराच्या गुहेतल्या पाण्याला फार घाण वास येतो .

उपवृतांत

बहुतेक सगळे सोंडे पहिल्यांदीच हरिश्चंद्रगडावर जात होते. आधी इतक्या सुरस कहाण्या या गडाबद्दल ऐकलेल्या होत्या कि एक आदरयुक्त कुतूहल वाटत होतं, मुख्य आकर्षण होतं कोकण कडा!!!!
तपोवन एक्स्प्रेस मधून इगतपुरीला उतरलो, आणि थंडी जाणवायला लागली. सकळी सकाळी पोटभर नाष्टा करून घेतला आणि राजूर बस पकडली.

यावेळी सोबत "बायका" नसल्याने राज्य परिवहन मंडळावर सगळे अवलंबून होते. :D
राजूरला घासाघीस करून ५०० रुपयात एका जीप वाल्याला पटवले आणि पाचनई गावात आलो. दुपारचे २ वाजलेले होते .आता गडाचे भव्यपण जाणवायला लागलेले. खाली गावात झकास पिठले भाकरी कांदा असा घसघशीत आहार घेऊन चालायला सुरुवात केली.
पाचनई गावातली वाट अगदी सोपी. थोडा अपेक्षाभंगच झाला. आरामात वर आलो. मध्ये एका ठिकाणी फोटो काढत असताना मला काहीतरी दणदणीत चावले, गवत भरपूर माजलेलं. मजबूत डंख होता. साप चावला का काय, मिपावरचे JD चे लेख आठवायला लागले, पटकन बूट काढून टाकला. एकच डंख दिसत होता ,म्हणजे साप नसणार असा बेसिक अंदाज सर्वांनी बांधला.
पाउल व्यवस्थित सुजल, पण तसेच वर सरकलो, अर्धा तास काही झाले नाही, मग अंगात जरा हुशारी आली :D . पण थोड्यावेळान पोटरीवरची नस एम्बोस होऊन दिसायला लागली, आणि पार मांडीपर्यंत दुखायला लागले, परत फाटली. पण थोड्यावेळाने तेही ओसरलं आणि नॉर्मल ला आलो. बहुतेक मधमाशी असणार.
तोवर आम्ही वर आलेलो होतो. शंकराचे मंदिर दिसायला लागले. सूर्यास्तही जवळ येत होता, आणि आम्हाला कोकण कडा गाठायचा होता. पटापट एका गुहेत ब्यागा टाकल्या आणि कोकणकड्याकडे कूच केले. सुदैवाने खूप अशी गर्दी नव्हती. एकदाचे त्या कड्यावर पोचलो आणि समोरचे दृश्य पाहून झीट यायचीच बाकी होती. निसर्गाचा चमत्कार. शब्दच तोकडे पडतील.
मावळतीला जाणारा सूर्य , अर्धचंद्राकृती अफाट तासला गेलेला सह्याद्रीचा अतिभव्य कडा,समोर मावतीला जाणारा सूर्य , दरीत पसरलेलं धुकं, ती भव्यता एवढी अंगावर येणारी होती , काही बोलायचीच गरज नव्हती, नुसते टोकाला आडवे पडून समोर बघत बसलो. थोड्यावेळात सुर्व मावळला आणि मनाविरुद्ध तिथून उठावेच लागले. थंडी अंगावर यायला लागली.गुहेत पोचेस्तोवर चांगलाच अंधार झालेला होता. वेगवेगळ्या गृप्सनी जेवण बनवायला घेतलेले होते. आम्ही देवळातच एका माणसाकडे म्यागी बनवायला दिले.आमचे शेफ सूडराव जातीने लक्ष घालत होते. चुलीपाशी किसनशेठ उबेला बसलेले होते. पंधरा एक मिनिटात गरमागरम म्यागी तयार झाली आणि मावळे त्यावर तुटून पडले. भयानक गारठ्यात ती म्यागी कधी पोटात गडप झाली समजलेच नाही.
थोडावेळ असाच टाईमपास केला आणि झोपायच्या तयारीला लागलो. आता खरी परीक्षा होती. एवढी थंडी असेल असे कोणालाच वाटलेले नव्हते. अंगावरचे स्वेटर काही कामाचे नव्हते. उलटणारया प्रत्येक मिनिटानंतर थंडी आणि वर वाढतच होता. आमच्याजवळ खाली अंथरायला पेपर होते, आणि वर एक चादर बास. खालचा दगड खी वेळात बर्फाच्या लादिपेक्षाही थंड झाला आणि सगळे हादरले. घडल्यात वेळ फक्त रात्रीचे दहा दाखवत होती, अक्ख्यी रात्र उलटायची होती. काहीतरी गप्पा मारणे सुरु होते
पण त्यात दम नव्हता, कशीबशी ती भयाण रात्र संपली, आणि सकाळ झाली. २, २ चहा पोटात गेल्यावर सगळे बधीर झालेले अवयव काम करायला लागले. सोबतिला मस्त मेथी पराठे. त्यातही एकेकाची डोकी चालायला लागली. ते पराठे आम्ही परत चुलीवर भाजले, आणि पोटात ढकलले , ती चव अवर्णनीय होती हे नक्की. आता तारामती शिखर सर करायचे होते. उंची साधारण ४५०० फुट, एखाद तासात तिकडे पोचलो, हा निसर्गाच्या भव्यतेचा अजून एक अनुभव.
तिथून खाली उतरलो.
गड खूप मोठा आहे, पाण्याची टाकी भरपूर आहेत , एका लेणीत प्रचंड मोठी शंकराची पिंडी आहे. मोठा दगडी हौद आहे, बर्याच गुहा आहेत.बाले किल्ला आहे.
थोड्या वेळात आवरून निघालो. मध्ये एका ठिकाणी संपादक श्री किसन शिंदे आणि अल्पेश यांनी जलतरणाचे विविध प्रयोग केले. :D खाली येईस्तोवर अकरा वाजलेले होते,आणि आमच्याकडे भरपूर वेळ होता, कारण संध्याकाळी ७ ची इगतपुरीहून ट्रेन होती. सोबत आणलेले पोहे बनवायला दिले आणि त्यावर नंतर दणकून तावही मारला.एखाद तासात जीपडे आले आणि आम्ही राजूर कडे मार्गस्थ झालो.
एक, दीड वाजता राजूरला आलो. अजून ६ तास काय करायचे हा प्रश्न होता. म्हणून सगळे आरामात होते. पण त्याच गडबडीत एक इगतपुरीला जाणारी बस सुटली. तरी सगळे कुल होते. मग समजले कि आता बस डायरेक ५ ची आहे. आता जरा सगळे अलर्ट झाले, प्रायवेट गाड्या काहीही भाव सांगत होत्या, त्यामुळे बस ने"च" जायचे हे नक्की होते.तसहि अगदी पाच ला बस लई तरी आम्ही इगतपुरीला वेळेतच पोचणार होतो. आणि बस आली देखील वेळेवर.गर्दी होती, पण बस आली यामुळे सुटकेचा निश्वास टाकला. पण लोच्या झाला.
ती बस कसार्याला जाणार तर होती, पण "भंडारदरा" मार्गे. भंडारदरा दर्शन पण आमच्या नशिबात होते. आरामात फिरत फिरत बस जात होती, आणि वेळ भसाभसा संपत होता, थोड्याच वेळात समजले कि आपली तपोवन जाणार.येतानाही उभ्यानेच आलो ,आणि जाताना तर साधी ट्रेन पण मिळणार नाही. इगतपुरीला उतरण्यात आता अर्थच नव्हता. कसार्याला जाऊन लोकल ट्रेक पकडणे इष्ट होते .
बैलगाडीच्या स्पीड ने त्याने सव्वा आठ ला कसार्याला पोचवले, ५ ते सव्वा आठ,फुल धमाल. कसार्याहून सुदैवाने लगेच ट्रेन मिळाली, आणि साधारण तपोवनच्या वेळेत मंडळी घरी पोचली.

( माझे मेमरी कार्ड करप्ट झाल्याने ८०% हून सर्व फोटो गेले, त्यामुळे बाकी लोकस फटू टाकतीलचब :( )

ता.क. : १. रात्रीचा चोर कोण हे उत्तर ण मिळाल्याने परत जाणेचे ठरलेले आहे
२. प्रत्येक मेम्बराला धौती योग चूर्ण सोबत बाळगणे बांधील राहील :P

टीप वाचलेली दिसत नाहीये
कि मुद्दामून खवचट प्रतिसाद होता :)

कोकण कड्याच्या सनसेट हा हरिश्चंद्र गडाचा गोल्डन पॉइन्ट…

अन गोल्डन पॉइन्ट चा अनुभव घेताना ग्रुप चे मेम्बेर्स

डावीकडून: अल्पेश, सूड, किसन, रॉबिन, स्पा, सिद्धू, सौरभ

ग्रुप फोटो सौजन्य श्री. श्री. क्यामेरा बाबा सेल्फ टाईमर

तेथील मंदिराच्या आतला विउव्ह

ऐश केलीसा म्हणा की!

बाकी स्पांडुच्या वर्णनामुळं नि किस्नाच्या फटुमुळं आता जरा भटकंतीचं वर्णन वाटतंय!
सूडनं स्वत:च टीप लिहील्यामुळं तो वाचला. रात्री वाचतानाच समथिंग मिसिंग मिसिंग वाटत होतं. ;)

भारी आली फिरून पोरं,भारी आली फिरुन
पण...
शेकोटी जवळचा स्पांडु पाहून,मण आलं भरून!!! =))

कस्ला कॉमेडी दिसतोय..टोपिवाला पांडू =))

हॅ!!! त्यात काय! आजकाल कोणीही जातो हरिश्चंद्रगडावर! ;) बाकी 'चान चान' आहेच! ;)

बाकी तब्येत नाजुक असेल तर थंडी सहन होत नाही म्हणतात! ;)

फोटो वृत्तांत शॉर्ट बट स्वीट. ( फोटोची भर पाहिजे होती पण एवढं तेवढं चालायचंच)

-दिलीप बिरुटे

एकत्र ट्रेक केलात तसा एकत्र वृत्तांत दिल्यामुळे धागा सुफळ संप्रूण झाला! मस्तच!

वा, मस्त वृतांत,
राजुर हे माझे आजोळ, काही दिवसापूर्वीच मी हरिशचंद्राच्या शेजारच्या रांगेतील पाबरगडावर गेलेलो.

बाकी पाचनईचा रस्ता फारच सोपा आहे,

फोटोझ !!!!!! कूल आहेत

हरिश्चद्रंगडावार मिपाकरांचा कट्टा असे शीर्षक जास्त सुट झाले असत.....गडापेक्षा जास्त मिपाकरांचेच फोटो आहेत :(

काय प्रतिसाद देवु ते देखील कळेना !!