ब्रुहन्नडा

कोकरु खुशीत आहे ना?? अजून काय हवय?

खुपच छान लेख.
वेताळ

लेख आवडला आणि यशोधरा म्हणते त्याप्रमाणे कोकरु खुशीत आहे ना,अजून काय हवं?
स्वाती

"मनी ज्वर" शब्द आवडला :) :)
लेखन छान!

-('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

बद्ध (ते ) मुक्त
योग्य भूमिकेतुन!

प्रभूजी,
मिपावर आपले समुपदेशनावरचे लेख वाचत असतो. पटणारे असतात.
हा लेख/अनुभव वाचला.
सूट-साहेबांचे आपल्या मुलाबरोबरचे वागणे गैर होते हे तर नि:संशय! अगदी पटले.
पण एका गोष्टीचे कारण कळाले नाही/ स्पष्ट झाले नाही...

तुमच्या मुलास नववीत ६०% मार्क मिळत असून तो पुढे यु.डी.सी.टी. त गेला.
सूट-साहेबांचा मुलगा १० वी ला ९४% सी.बी.एस्.सी. ला मिळवूनही पुढे 'डोनेशन' कॉलेजमध्ये
ए.टी.के.टी. गटांगळ्या खात आहे.

याचा 'समुपदेशन' दृष्टीकोनातून कार्यकारणभाव कळला नाही. तो कळाला तर सूट-साहेबांकडून / त्यांच्या मुलाकडून झालेली चूक टाळता येईल अथवा तुमच्या मुलाने जी योग्य पावले उचलली त्यांचे अनुसरण करता येईल.

क्रुपया माझे आधीचे लेख वाचा. आपोआप स्पष्ट होइल.
वि.प्र.

अनुभव विचार करायला लावणारा...
वाचून इतरांप्रमाणेच प्रश्न पडले...
______________________________
ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

http://vipravani.wordpress.com/
कॉलेज मध्ये गेल्यावर तिथल्या मुक्त स्वातंत्र्यात मुले हरवतात. पालक होतात हतबल.
आणि दहावी चे यश एक इतिहास बनुन रहातो. संक्रमण अवस्थेतील आवाहने पण प्रचंड असतात. ह्या आव्हाने पेलणे खुप कमी विद्यार्थ्यांना जमते. देवाच्या दयेने आमच्या कोकराला जमले. मी त्याला फक्त एकदाच त्याच्यावरच्या जबाबदारीची जाणीव करुन दिली. त्याने ते ऐकले.
१०वी मध्ये ८७,११वी ८७ १२वी ८७
सि.इ.टी. ९२%
मेल ओपन असल्यामुळे त्याला हवी असलेली शाखा मिळाली नाही. पण त्याला त्याची पर्वा नाही.
एकच सांगतो - माझ्या घरी त्याचा कुठ्ल्याही मित्राचा फोन आलेला नाही. मित्र नाही कुत्र सुद्धा नाही. गेल्या ५ वर्षात लागण्यार्या मेहेनतीत काहिही कमी नाही. इतर छंद पोहोणे आणि व्यायाम.
आपला वि.प्र..

>>मित्र नसणे, किंवा त्यांचा फोन वगैरे न येणे हे फार उत्तम हेही पटले नाही.

सहमत.

http://vipravani.wordpress.com/
तुम्ही म्हणता ते पण बरोबर. मी फक्त विसुनानाच्या प्रष्नाना उत्तर दिले. जात्यात गेल्यावर बरोबर दाह कळतो. मी ९५% पालकांचे मत मांड्तो.
आमचा पण जाग्यावर पोचल्यावर तुम्ही म्हण्ता ते सर्व करतो.
मुक्त स्वातंत्र्य्याचा गैरफायदा टॉपर्स चा घात करतो. ह्याचा अर्थ मजा करणारी सर्व मागे पड्तात असा होत नाही.
निदान मेल ओपनला बरेच काही सोडावे लागते. इथ्ल्या परिस्थितीने भेदरलेली पालक मंड्ळी म्हणतातः
जागा मिळ्ल्यावर सगळे करा की कोण थांबवते आहे.
आणि कशाला थांबवु.
वि.प्र.

मला स्वतःला दहावीला जास्त आणि बारावीला ( त्या मानाने) कमी होते पण या सरसकट विधानाशी मी सहमत नाही की
मुलं अकरावीच्या कॉलेजच्या मोहमयी दुनियेमध्ये वाहवत जातात / किमान मी तरी नाही गेलो इतकंच.....(बारावीत थोडा अधिक अभ्यास करू शकलो असतो असं वाटतं, पण जो केला त्यात फ्री सीटवर डेंटिस्ट झालो हे काही कमी नाही...)....
...........मित्रांचे फोन फक्त विद्यार्थ्याला वाया जाण्यात हातभार लावतात, असं सरसकट विधान जर करायचं असेल तर मात्र आपण सहमत नाही... ( कळत / नकळत मोटिव्हेट करू शकणारे मित्र अभ्यासात फार उपयोगी पडतात असा माझा वैयक्तिक अनुभव आहे....)

जागा मिळ्ल्यावर सगळे करा की कोण थांबवते आहे.

हम्म्म्म....
पण आता यूडीसीटीमध्ये सुद्धा स्पर्धा असणार... फर्स्ट्क्लास / डिस्टिन्क्शन काढणे, पुढे पोस्ट ग्रॅजुएशन / पी एच डी / विदेशी उच्च शिक्षणासाठी परीक्षा देणे, त्यात स्कोअर काढणे आणि इतर बर्‍याच विविध अडचणी / खाचखळगे वगैरे.... पुन्हा त्यात मित्रांचे फोन वगैरे आले तर ?
______________________________
ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

http://vipravani.wordpress.com/
सध्या हम्म ची तयारी चालु आहे. माझी.पुढ्च्या तयारीला भरपुर पैसा लागतो.
म्हणजे मी माझ्यासाठी जगणार तरी कधी. फोन चे मनावर घेउ नका. तुमची वेळ येता येता दुसरे काही तरी असेल. फक्त रेफरन्स लक्षात ठेवा म्हण्जे झाले.
फोन हा फक्त one of the many distractions which atleast male open cannot afford ह्या अर्थाने घ्यावा. तुमच्या माझ्या वेळ्ची परिस्थिती राहिलेली नाही. मी फक्त पालकांच्या तक्रारी मांड्तो. माझे स्वतः च्या मताला कोणिही ऐकत नाही. त्यामुळे मागणी तसा पुरवठा.
विनायक प्रभु

फोन हा फक्त one of the many distractions which atleast male open cannot afford ह्या अर्थाने घ्यावा.
ओके...हे मात्र खरे... अनेक प्रलोभनांना अंत नाही...
तुमच्या माझ्या वेळ्ची परिस्थिती राहिलेली नाही. मी फक्त पालकांच्या तक्रारी मांड्तो. माझे स्वतः च्या मताला कोणिही ऐकत नाही.
परिस्थिती बदललेली आहे हे खरं आहे... गेल्या काही वर्षांतच झपाट्याने बदललेली स्थिती तुम्ही जवळून पाहत आहात, अनुभवत आहात आणि वेगवेगळ्या पालकांचे गंभीर अनुभव शेअर करत आहात ... त्याबद्दल तुमच्याइतकी कल्पना आत्ता निश्चित नाही...
अंदाजही करवत नाही...
तुमची वेळ येता येता दुसरे काही तरी असेल. फक्त रेफरन्स लक्षात ठेवा म्हण्जे झाले.
हे १०० % पटले... रेफरंस लक्षात ठेवणारच...

______________________________
ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

डोकंही गरगरतयं! आमचे चिरंजीव काय करतील कुणास ठाऊक? (माझी आईही असंच म्हणायची आम्हा तिघांसाठी)

रेवती

लेख व चर्चा फारच साधक बोधक चाललेली आहे.

मी ऐनवेळी मदतीला धावु शकलो नाही म्हणुन कोकरु माझ्याकडे १५ दिवस बोलले नाही. मुलाला श़क्ती हा सिनेमा खुप आवड्तो.
- - प्रभूदेवा या दोन्ही वाक्यांच्या संगमाने खूप हसवले. तुमचे कोकरु शक्तीचे अनुकरण करनार नाही अशी खात्री आहे.

आपला,
(एकेकाळचा कोकरु) भास्कर
आम्ही येथे वसतो.

:) लेख खूप छान आहे. आपण लेखात लिहिल्याप्रमाणे समुपदेशक आहात का?मीही समुपदेशक आहे.