विज्ञान - नास्तिकवाद आणि मनोविकार

माफ करा पण तुम्ही संत काय बोलत आहेत हे वेगळ्याच संदर्भात मांडत आहात हे खेदाने म्हणावे लागत आहे. तुम्हाला देव आहे का याचा विदा द्यायचा होता, तुम्ही आधी कसलेसे अगडबंब तर्कगणित दिले, मग तुम्ही पोथ्या-ग्रंथात अमुक लिहिले तमुक लिहिले असे सांगत आहात. नंतर ब्रह्मज्ञान. ब्रहमज्ञान इत्यादी म्हटले की सोयिस्कर पळ काढता येतो. त्याने सिद्ध काहीच होत नाही. गा पै यांनी मला विचारले की एकदा कोणतीतरी शक्ती आहे असे मानले की देवभोळा समाज निर्माण होण्यास वेळ लागत नाही हे विधान सिद्ध करा. त्यावर मंदिरात, चर्चेस, मशिदी इथे लागणार्‍या रांगा ह्याचा पुरावा आहे असे मी सांगितले. तुमच्या वरील प्रतिसादातील तर्काप्रमाणे ह्या रांगांमधे उभे असलेल्यांना ब्रह्मज्ञान प्राप्त झालेले असले पाहिजे किंवा जो अनुभव अनुभव तुम्ही म्हणताय ते तरी आलेले पाहिजेत. पण असं काही ही नाही. हे सगळे आपआपल्या सामाजिक संस्काराने झुकलेले आहेत. तुम्ही हिंदू आहात म्हणून गनपती, शंकर, विष्णू इत्यादी देव प्रत्यक्षात आहेत, ज्ञानेश्वर, रामदास, तुकाराम खरेच बोललेत असे मानता, मुस्लिम असता तर अल्लाहशिवाय कोण नाही असे म्हटले असते. क्रिश्चन घरात जन्माला आला असता तर जिजस ग्रेट वाटले असते. ह्या सगळ्यात तुम्ही म्हणताय ते ब्रह्मज्ञान काय फक्त हिंदूंसाठी ठेवले असेल काय परमदयाळू इश्वराने? ह्यात तर्कात काहीच चूकत नाही?

ब्रह्मज्ञान आणि देवाचे अस्तित्व हे दोन प्रचंड वेगळे आणि असंबंधित विषय आहेत.

ब्रह्मज्ञान प्राप्त झालेले देवळाच्या रांगांत उभे राहत नाहीत, त्यांचीच देवळे होतात. जगातल्या सर्व माहात्मा पदास पोचलेल्या संतांच्या प्रतिपादनात एक समान सूत्र आहे. पण ते अध्यात्माचे आहे. देवाच्या अस्तित्वाचा त्याच्याशी काही एक संबंध नाही. दोन वेगळ्या गोष्टी एकत्र करुन तुमचा मुद्दा सिद्ध होत नाही असे वाटते. बाकी साधनेचे महत्त्व तर अबाधित आहे. इथे साधं जालावर लिहण्याची शक्ती आणि स्वातंत्र्य मिळायलाही काहीतरी साधना केली गेलीच आहे प्रत्येकाकडनं. कुश्ती खेळणार्‍यापासून संगितातल्या महारथींपर्यंत, प्रत्येकाने साधना केली आहे. या जगात केली जाणारी प्रत्येक साधना माझ्यामते अध्यत्मिकच असते. त्यात देवाच्या अस्तित्वाचा संबंध कुठून आला?