गाडीला ब्रेक हवा

अश्या प्रकारचा काहीतरी आजार पण डेफाईन केला आहे असे ऐकतो..

तंत्रजगतातला उत्तम व समर्पक लेख.

https://en.wikipedia.org/wiki/Internet_addiction_disorder
http://netaddiction.com/faqs/

Internet addiction disorder has also been found to correlate positively with damaged self-esteem, which underlying mechanism parallels that of clinical conditions such as bulimia nervosa. This occurrence of compulsions may be attributed to an automatic defense mechanism in which the individual avoids anxiety.[52]
A 2009 study suggested that brain structural changes were present in those classified by the researchers as Internet addicted, similar to those classified as chemically addicted.[53]
A current study on the effects of online internet gaming reveals how excessive internet addiction could significantly impair a student’s brain. For this study,the researchers selected seventeen subjects with online gaming addiction and another seventeen naive internet users who rarely used the internet. Using a magnetic resonance imaging scanner, they performed a scan to "acquire 3-dimensional T1-weighted images" of the subject's brain. The results of the scan revealed that online gaming addiction "impairs gray and white matter integrity in the orbitofrontal cortex of the prefrontal regions of the brain".[54] According to Keath Low, psychotherapist, the orbitofrontal cortex "has a major impact on our ability to perform such tasks as planning, prioritizing, paying attention to and remembering details, and controlling our mention".[55] As a result, these online gaming addicts are incapable of prioritizing their life or setting a goal and accomplishing it because of the impairment of their orbitofrontal cortex.

एका जागेवर बसून वाचन (अगदी वर्तमान पत्रातील विशेष पुरवणीचंही) पुस्तके तर सोडाच हे फक्त सेवा निवृत्तांचे (किंवा होवू घातलेल्यांच) काम आहे अशी धारणा मी मोठ्या कुटुंबात पहात आहे (काही सन्माननीय अपवाद आहेतही)

आव्डीने बैजवार पुस्तके वाचणारे आणि त्याच्या संदर्भासह(च) चर्चा करणारे गावडे सर आणि बिरुटे सर त्यांच्या प्रतिसादातूनही दिसून येतात.(आजकाल दोघे काही नवीन लिहित नाहीत ही खंत आहेच)

गुगलच्या जमान्यात वरवरच्या माहीतीलाच ज्ञान समजणे असावे कदाचीत.

जुनाट नाखु

लेख आवडला. अशी उदाहरणे कितीतरी दिसतात हल्ली आसपास. खरे आयुष्य आणि नेटवरचे आयुष्य यात फरक करता न येणे हे तर नेहमीच दिसते.

नेटवरच्या आभासी जगातल्या ओळखीना खरी मैत्री समजायची चूक बरेच जण करतात. बरेच जण काही ना काही इनसिक्युरिटीने पछाडल्यासारखे मग आभासी जगात येऊन समुहाने हल्ले करतात. समुहातल्या लोकांबद्दल प्रेमाचे प्रदर्शनही. कारण नॉर्मल आयुष्यात हे सगळे आपण कधी करत नाही.

आभासी जगात तुमचा काल्पनिक शत्रू तुमच्यासमोर नसतो. मग प्रत्यक्षात त्याच्याशी कधी भेट झाली, त्याचा खरा चेहरा दिसला की त्याच्यासमोरून पळून जायची वेळ येते. कोणा नवख्याला झुंडी करून कंपूने छळणे हेही प्रत्यही दिसणारे. अशा कंपूतले लोक प्रत्यक्षात फार मवाळ असू शकतात. प्रत्यक्षात जे करू शकत नाहीत ते सगळे ते नेटवर करू पाहतात. आभासी जगात त्यांच्यातल्या सगळ्या विकृती उघड्यावर येतात.

मात्र अशा एखाद्या समुहातल्या व्यक्तीचे लग्न वगैरे झाले किंवा दुसरे काही मोठे स्थित्यंतर झाले की आभासी जगातली तकलादू नाती विसरून मग ते आपापल्या आयुष्यात परत जातात. मात्र एकंदरीत आता हा आभासी आणि खर्‍या जगातला फरक फारच थोडे लोक समजून घेतात असे वाटते. सुरुवातीला टाईमपास म्हणून नेटवर येणारे लोक नंतर अट्टल दारूबाजासारखे वागू लागतात. आपण आभासी जगाशिवाय राहू शकतो का परीक्षा घेण्यासाठी चार दिवस घरातले, मोबाईलवरचे इंटरनेट बंद करून बघावे मग कळेल आपण कुठे आहोत ते!

एकूणच हे आभासी जग व्यसन बनले आहे

लोकांच्या क्षमतांवर परिणाम होतोय