रखडलेलं लिखाण -सारे प्रवासी घडीचे!

लेखनाला तसं फारसं काही मुल्य वगैरे नाहीये (असं कदाचित लोक म्हणतील :D ) पण मनात घर करुन राहीलेला (पहीला) प्रसंग तुम्ही खुप प्रामाणिकपणे ( ते काय अभिनिवेश वगैरे म्हणतात ते न बाळगता ) लिहीला आहे...

दुसरा प्रसंग मात्र पहिल्याच्या मानाने थोडा लवकर संपवलात असं वाटलं...

तुमारा छोटे पोरगेकेलिये वापरा हुवा पिल्लू शब्द हमको ज्याम आवड्या :)

(बागडणारं पिल्लू)
सतीश गावडे
आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

सहजसोप्या शब्दातले लिखाण आवडले.

गट्टुकलालचे जरा वाईटच वाटले. काहीनाहीतर डॅडूतरी बरा आहे ते जरा त्यातल्या त्यात समाधान.

लेखाचे नाव बदलावे अशी विनंती. :-)

व्वा. छान लेख..

मदनबाण.....

"Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life."
-- Swami Vivekananda

आणि आज्जीसाठी इस्त्र्या हा शब्द अगदी बरोब्बर आहे. एकदम परिटघडी असल्याप्रमाणे वागत असतात. नेहमी दिसतात.
लेख आवडला.

रेवती

मस्तच !!!!

(विचित्र पिल्लू )
बैलोबा चायनीजकर !!!
माणसात आणी गाढवात फरक काय ?
माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

>:D<
=D>
छानच!!
- नी
http://saaneedhapa.googlepages.com/home

अनुभव अगदी साधेच आहेत, त्यातून उपदेशपरही मला काही सांगायचं वगैरे नाही किंवा आपापल्या मुलांशी कोणी कसं वागावं ह्यासंबंधीही टीकाटिप्पणी करायची नाही! एक त्रयस्थ व्यक्ती म्हणून मी ते अनुभव जसे घेतले, तेह्वा माझ्या मनात आलेल्या विचारांसकट, ते तुम्हां सर्वांना सांगावेसे वाटले म्हणून हा लेखन प्रपंच,

यशोधरा, मस्त लिहिलं आहेस.. :)

तात्या.

सुंदर लेख. अपेक्षा वाढल्या आहेत.आणखी लेख येउ द्या.

अतिशय छान लिहिले आहे...
मनाला भिडणारे प्रसंग आहेत...

छान मांडलाय अनुभव यशभाय !!
अजुन येउदे !

कस्लं गोडूलं पिल्लू आहे! :) सगळं डोळ्यासमोर आलं...
लिही गं अजुन..

मस्त चालू आहे गं!
अजून येऊ दे!!

कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं
: कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये.
-इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

मस्त लिहिलंएस यशो! असे इस्त्रीछाप नमुने अनेक ठिकाणी दिसतात.

मनस्वी

यशो,सुंदर लेख.. गट्टुकलाल आणि त्याची इस्त्रीछाप मम्मी आणि आजी डोळ्यासमोर उभी केलीस.
मृदुला म्हणते तसे लेखाचे नाव मात्र बदल ग.. 'रखडलेलं लिखाण' काय इतक्या सुंदर लेखाचं शीर्षक?
स्वाती

>>लेखनाला तसं फारसं काही मुल्य वगैरे नाहीये

हो, हो अनमोलच आहे लेख! लोक बरोब्बर ओळखतात!! :D :)

फटू, टुकुल, मृदुला, बाण, रेवती, अनिल, अज्जुका, तात्या, रामदासजी, आ. का., यात्री, भाग्यश्री, इनूभाव, मनस्वी, स्वातीताई सगळ्यांना खूप धन्यवाद.

मृदुला, स्वातीताई काय नाव ठेवायचं लेखाचं? :)

प्रकटन आवडले, यशोधरा. खासकरून पिल्लाची धमाल आणि त्याचं त्याच्या बाबांशी बोलणं.

बाकी, सारे प्रवासी 'घडीचे' चालेल का शीर्षक? :). (दुर्दैवाने पिल्लाचीही आज ना उद्या घडी बसणारच ना?)

नंदनमराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

यापुढे लिखाण रखडवू नका. :-)

अजुन येउ दे.

पु.ले.शु.

यशोधराजी,
लिखाण फार आवडले!

लहान मुलांना बागडायला सोडुन द्यावे. त्यांच्यावर केवळ लक्ष ठेवावे.
मला लहान मुलांना बागडताना पहायला आवडते, त्यांचा आरडाओरडा आवडतो.
लहान मुलांना सारखे जवळ घेणे, स्व्तःशी घट्ट धरून ठेवणे हे फारसे मनाला पटत नाही.

संजय अभ्यंकर
http://smabhyan.blogspot.com/

सह्ही यशो...
मस्त लिहीलंयस...

येऊ दे अजुन :)

बाकी, नावाबद्दल म्हणाल तर नंदनशी सहमत 'प्रवासी एका 'घडीचे' ' बेश्ट फिट्ट होतय.

एक निरीक्षणः

मुलांना लहानपणी निरागसपणे खेळु द्यावे. त्यांच्यावर ऊगाच संस्कार्/मॅनर्स/काळजी ह्यापोटी बंधनं घालु नयेत..नाहीतर अशी मुलं मोठी झाल्यावर 'धमाल मुलगा' वगैरे आचरट नावं घेऊन लहानपणी जो दंगा करायला मिळाला नाही तो मोठेपणी करायला लागतात ;)

सही लिहिलंयस एकदम!
गट्टूकलाल, ढुपाक्कन, गोबरुली... एकदम ताजे तरतरीत समर्पक शब्द आहेत...
जाम मजा आली वाचायला. पिल्लू डोळ्यांसमोर उभं राहिलं अगदी. आणि त्याच्या त्या इस्त्र्यापण. इस्त्र्या....
=))

यशोधरा,
मस्त लिहिले आहेस.
लहान मुलांच्या विश्वात शिरायला लहान मुल व्हावे लागते.
:)

यशो, एकदम जबरदस्त लिहले आहेस.
एकदम टच झाले लिखाण , शिवाय हे मी नेहमीच पहात असल्याने व ते नेहमीच आमच्या डोक्यात जात असल्याने तु लिहलेले सारे अगदी मनाप्स्सुन आवडले, माझ्या मनातलं मी वाचतो आहे असे एक क्षणभर वाटुन गेले.

असो. अशा इस्त्र्या तु आजकाल एअरपोर्ट सोड अगदी " रेल्वेचे ए-सी डब्बे ( मग ते साधी ३-टी का असेनात ) किंवा हाईट म्हणजे प्रवासी व्हॉव्लो " याठिकाणी सुद्धा आढळतात व डोक्यात जातात. काय ते ध्यान, काय तो आव, काय ते मासीकातल्यासारखे व पोस्टरसारखे वागणे बोलणे चालणे ...हरे राम !
लोकांना"आम्ही ए-सी, विमानातुन प्रवास करतो" ह्याचे एवढे कौतुक का वाटते कोण जाणे ...
कोण एक शब्द बोलत नाही तोंड उचकटुन, उगाच तो शिष्ठपणाचे सोंग घेऊन बसायचे ...
असो. फार विषयांतर होत आहे ...

लेख उत्तम जमला आहे. लहान मुलासाठी वापरलेली विशेषणे चक्क "गोडांबी" आहेत ...

छोटा डॉन
[ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ]
बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

सुरेख कथन.

अशी माणसे पाहिली की सांगावेसे वाटते, 'मुले लहान आहेत तेव्हाच त्यांचे बालपण उपभोगा, खुश रहा आणि त्यांना खुश राहु द्या.'

हा शब्द खूपच आवडला यशोधरा !

खरंतर लहान मुलं सगळ्यात चांगली नेटवर्कर्स असतात. भीड, संकोच न बाळगता दुसर्‍या लहान मुलाशी बोलू - खेळू शकतात.
नंतर एक एक करत कुतूहलाचे दरवाजे बंद करणं भाग पाडलं जातं !

विचारांचं प्रकटन आवडलं. सुंदर लिहिलं आहेस.
बर्‍याचदा असे अनुभव येतात. कधी कधी तर एखादा प्रसंग जिव्हारी लागतो.. मी सांगेन माझा अनुभव. पण तूर्तास इतकचं..
- (सर्वव्यापी)प्राजु
http://praaju.blogspot.com/

नंदन, धन्यवाद! तू सुचवलेले नाव वापरले लेखाला. :) घडीबद्दल म्हणतोस ते खरे, पण परीटघडी नको म्हणजे झाले!!
सहजराव, संजयसाहेब, मुक्तसुनीतजी, सर्वसाक्षीजी खूप आभार. शुभेच्छांबद्दल धन्यवाद.
धम्या, डान्या, शीतल, मेघना, संदीप, प्राजू तुम्हां सर्वांना धन्यवाद!! धन्यवाद!!! आणि धन्यवाद!!
डान्या अगदी, अगदी!! :D

साध्या साध्या प्रसंगाचे खूप छान वर्णन केले आहेस...

एकदम सही , आवडल.

रवि

अनंत अमुची धेयासक्ती अनंत अन आशा ......

अतिशय बहारदार पद्धतीने कथन केलेत. वाचताना चित्र डोळ्यासमोर उभं राहीलं.
यशोधरे,असेच मस्त मस्त लिहीत जा.

यशोधरा... खुपच छान लिहिलंय. किती साधा प्रसंग... पण मस्त खुलवला आहेस.

बिपिन.

यशोधरा एकदम मार्मिक निरीक्षण आणि मस्तच मांडले आहेस अनुभव.
मुलं एकदम छान खेळतात कुठेही, कशाशीही, तितकी क्रिएटिविटी फार थोड्या जणांच्या आयुष्यात टिकते असे मला वाटते..
गट्टूकलाल (शब्द आवडला :) )आणि त्याच्या टिपिकल 'इस्त्र्या' (स्त्रियांसाठीचा हिंदीतला 'इस्त्रियां' शब्द ह्यावरुनच आला असेल का? ;)) डोळ्यांसमोर आल्या!

(अवांतर - मुलं किती मोकळी आणि थेट असतात ह्याचा एक अनुभव. ८-९ वर्षांपूर्वीची गोष्ट. मी आणि सौ. पुण्यात 'वैशाली'ला बसलेलो. आमची ऑर्डर आली. आम्ही बसलो होतो त्याच्या शेजारी पार्टिशनच्या पलीकडे एक धिटुकली तिच्या आई-बाबांबरोबर आलेली दिसली. तिने एकदम टाचा उंच करुन पार्टिशन वरुन इकडे बघत सौ.ला विचारलं "ए, तू काय खातीस?" तीची आई, "ए, असं नाही विचारायचं, खाली बैस!" आम्ही हसून बेजार. अजूनही तो प्रसंग डोळ्यांसमोर येतो.)

चतुरंग

मनिषा, रवी, बिपिन, मास्तर धन्यवाद. प्रमोदकाका, थँक यू ! :)

>>तितकी क्रिएटिविटी फार थोड्या जणांच्या आयुष्यात टिकते असे मला वाटते..

चतुरंगजी, एकदम सहमत!! बर्‍याचदा आपणच अशी क्रिएटिविटी 'लोक काय म्हणतील?? इतरांना काय वाटेल?' ह्या भीतीपायी मारुन टाकतो. वैशालेतली आठवण मस्तच!

उत्तम निरीक्षण. फार सुंदर शब्दांत मांडलंय. प्रवासी 'घडीचे' शीर्षकही समर्पक!

अरे वा, बर्‍याऽऽऽच दिवसांनी वर आला की हा लेख :)

मला पण खूप आवडला गट्टुकलाल शब्द! :)
बाकी चतुरंगचा वैशालीतला किस्सा वाचून एकदम माझी भाची आठवली. ती हॉटेलमध्ये ऑर्डर देताना नेहमी "ते तिथे लाल शर्टवाले काका खातात ते हवंय मला..अशी मायबोली, देहबोली सगळं वापरून देते त्याची आठवण झाली. :)

मला पहिल्यांदी वाटलं की 'सारे प्रवासी घडीचे' पुस्तक परिचय आहे की काय.