चावट रश्श्यांची दुनिया !

फोटू पाहुनच तोंडातुन बदाबदा लाळ गळायला लागली. आता या रैवारी "जगदंबा" ला भेट देणे आले.
पैजारबुवा,

व्वाह्हह! काय वर्णन केलंय! आणि फोटो पण जबरी.

गणपा भाऊंचा पाया रस्सा एकदा करून बघा.
अप्रतिम चव लागते.

आमची आजी अंड्याचा रस्सा करायची. म्हणजे अंडा करी नव्हे. मसालारहित, नुसतं तिखट मीठ घालून. अंडं फोडून फेसायचं आणि कांदा भाजून त्यात तिखट-मीठ, लसूण आणि पाणी घालून पातळ पिठलं करतो तसं त्यात फेसलेलं अंडं घालून रस्सा करायचा. त्या लालभडक तर्रीदार रश्श्याच्या तोडीची अंडा करी आजवर भेटली नाही.

हे करून बघणार. बाकी लेख नादखुळा झालाय. (आणि पोटात डायनोसॉर थयथया नाचाया लागल्येत हेवेसांनल!) आता हा तांबडा-पांढरा रस्सा शोधणं आलं!

मी म्हटले रश्शामध्ये काय चावटपणा दिसला!!
ते अंडा रश्शाच्या पाककृतीचे अगदी बैजवार वर्णन येऊंदेत बरं.
आणि शाकाहारी आणि मांसाहारी रशशांची एकाच लेखात वर्णने केल्याबद्दल उलीकसा निषेध!
मला कर पार्सल ते कांदा लसूण तिखटाचे मिक्स.

जबरी जमेश ताई, रश्याला खरेच तोड नाही. खाशा थंडीत तर रश्याला थेट सरकारने 'जीवनावश्यक बाबीत' वर्ग करावे असे मनापासून वाटते :)

रच्याकने, मटन मसाला घालून नुसतं उकळलेल्या मसालेदार पाण्यात हुलग्यांचे, ज्वारीचे, बाजरीचे शेंगोळे घालून खायची मजा एकदा घेतल्याने आम्ही थोडाफार जीव शाकाहारी जेवणात अजून गुंतवलेला आहे!. मस्ट ट्राय प्रकरण.

सर्व प्रकार आणि त्याचे फोटो बघून, अतिशय अ‍ॅसिडीटी होऊन निवर्तलो आहे.

स्नेहांकिता,

कसला चवदार लेख आहे. चिंबोरीच्या रश्श्याची आठवण येऊन जीभ हळवी झाली. खेकड्याचे पाय वाटून घालतातच. पण कोवळ्या नांग्याही वाटून घालतात ही नवी माहिती मिळाली.

चिंबोरीच्या रश्श्याने सर्दी पळते. कशीकाय ते ठाऊक नाही. पण पळते खरी.

आ.न.,
-गा.पै.

या धाग्यावर आलो पण

आणि रस्ता (रस्सा) चुकलो नाही

पांथस्थ नाखु

आवडले. करून बघणार.

रस्सादार... आपलं... रसदार लेख ! कोणाचीही भूक खवळून जावी असा आहेच, पण आजारपणामुळे भूक हरवलेल्या रुग्णासाठीही रामबाण उपाय होईल ! :)

छान

क्या बात है. एकदम चविष्ट लेख.

रसदार लेख.

रसभरीत लेख! चणोला पण रस्सा बनवायला लय भारी...

काळे चणे, त्याचा पण झणझणीत रस्सा पण टाका की ह्यात.
खानदेशी रसोई (रस्श्याच नाव) त्यात गव्हाच्या पिठा चे गोळे सोडतात शिजवताना त्याला डुबुकवड्या म्हणतात. आंब्याचा रस, पुरणपोळी, भात, रसोई, भज्या-पापड-कुर्डाया कांदा-लोणचं असा खासा बेत असतो ह्या सीझनला जावई आला किंवा पाहुणे आले की.

आता ह्या पापाचे परिमार्जन उद्याच करायला लागणार.

ह्या रश्याच्या पायी तर महाराष्ट्रात जिथं तिथं जाऊन आलोय. आता सुध्दा खरडफळ्यावर पुण्यातील काही जागांची माहिती मिळाली. तुमचा लेख तर सर्वात भारी.

मस्तच. लेख आवडला.हे वेगवेगळे चवदार रश्ये भुरकुन बघावे लागतील आता.

- नीलकांत

काय राव सगळ्या मानाच्या रश्शांमधे पोळ्याच्या आमटीच नाव नाही? पुरणपोळी च जेवण किती साजुक असेल, पण त्याला खरी शोभा आमटी मुळेच.
पावट्याची आमच्या मातोसरींनी साधी आमटी एक स्वर्गीय पदार्थ आहे, तसाच भरडलेला काळा घेवडा सुद्धा.
हल्ली लोक ग्रिन पीस बोलतात त्या वाटाण्याच्या आमटीत​ गरम चपाती कुस्करून जेव्हा आपण पहिला घास जिभेवर ठेवतो तेव्हा जे काही होतं, ते शब्दात सांगायचं शक्य तरी आहे का?ताटातली वाटी अथवा डिश काढून बाजूला ठेवावी
गरमागरम भाकरी-चपाती कुस्करून त्यात मस्त रस्सा ओतुन मिश्रण छान एकजीव करावे. यात रस्सा आपल्या आवडीच्या प्रमाणात ठेवावा. कांदा बुक्कीने सोडुन घ्यावा आणि मग तयार काला वड म्हणून नाडी तुटेपर्यंत वडाला, हे खरं जेवण.

आयच्या गावात. ते समुद्रमंथनातनं निघालेलं अमृत म्हणजे दुसरंतिसरं काही नसून रस्साच असणार याची आज खात्री पटली.

रुचकर लेख आवडला!

मस्त जमलाय रस्सा, अगदी हवा तस्सा !

कालच कडव्या वालांची वर्षभराची बेगमी करुन झाली आहे. आता पहिला पाऊस पडला की चटक मटक रस्सा होईलच.

छान लेख लिहला आहे. क्रमवार पाककृती लिहा.

असले भारी वाचल्यावर घरात कोण बी शाकाहारी असू नै वाटते, वास येतो बै त्यासनी... स्वतः बी खायचं नाही आणि दुसर्याला बी खावू दयाच नाय... पण ह्या रविवारी स्पेशल मटणाचा रस्सा होणार, बसा नाकाला हाथ लावून असा हुकूमच काढणार...

असे लेख म्हणजे उगा जीवाचा छळ.:(:(

एकच नं ताई, वाचून तोंडातून पाणी गळायला लागले.... स्पेशली कोल्हापुरी पांढरा रस्सा.....

ही घ्या:

संडे स्पेशल (कोल्हापुरी पांढरा व तांबडा रस्सा) by स्वाती राजेश

सुंदर लेख!

इतके अप्रतिम वर्णन आहे की प्रतिसाद द्यायला लॉगिन केले वर्षभरानंतर!!!
विशेषतः मटनरस्याची चर्चा रोचक•••
उत्कृष्ट प्रकारचा रस्सा पॅक करून विकला तर सहज खपेल!

मस्त लेख.
व्हेज रस्से फोटोत पाहुन भुक चाळवली.

चमचमीत लेख,मोडाच्या मसुरांचाही मस्त रस्सा होतो.

हे कोल्हापुरी 'तांबडा-पांढरा' 'तांबडा-पांढरा' रस्सा लैच कौतुक ऐकून एकदा काय प्रकारै पाहू म्हणून एका हाटेलात गेलो होतो.
नावातच ऑथेंटिक कोल्हापुरी जेवण मिळण्याची ग्वाही देणारं रेस्टोरंट होतं. वर फोटो दाखवलाय एग्झॅक्टली तस्सं ताट समोर आलं. आपण खूष! तोंडात आलेली लाळ गपकन गिळली आणि भाकरीचा तुकडा मोडला.
कसचं काय.
तांबडा रस्सा म्हणजे पाण्यात बचकाभर तिखट मिसळून गरम करून दिल्यासारखं. बाकी काही मसाले जगात असतात याचा गंध नसावा. मग पांढर्‍या रश्शाकडे वळलो. तर ती सपट मलम वगैरे खाजेबिजेवर लावायची मलमं असतात ना, ते पाण्यात घालून कालवल्यासारखं लागत होतं सेम टू सेम!
ते कोंबडीचं सुकं, ओलं, सगळं तितकच बेक्कार.
'पुरेपुर' भ्रमनिरास होऊन बाहेर आलो. (आलं का ध्येनात;)
च्यायला कुठे तो नुसत्या वासासरशी कासावीस करून सोडणारा मालवणी रस्सा आणि कुठे हे तिखटाचं पाणी.
ओरिजनल कोल्हापुरी रस्सा नक्कीच चांगला असेल, नाही असणारच, आणि हॉटेल बकवास असेल. आणखी एकदा दुसरीकडे घाबरत घाबरत ट्राय करायला लागेल. पण पोपट झाला खरा.