सुन्न करणारं "कोल्ह्याट्याचं पोर"

खरंय...

मी पहिल्यांदा वाचलं होतं हे पुस्तक तेव्हा असंच काहिसं वाटलं होतं. खूप संघर्ष केला डॉक्टरांनी. त्यात प्रसिद्ध कलावंत मधु कांबीकरांबद्दल खूप आपुलकीने लिहिलं आहे त्यांनी. असा मृत्यू नको होता यायला त्यांना.

बिपिन कार्यकर्ते

अलिकडेच हे पुस्तक वाचलं, एका बैठकीत आणि सुन्न झाले होते; आत्ता हा लेख वाचून काही वेगळं झालं नाही माझं! काय लिहू? मला माझे विचार मांडायला तेव्हा शब्द सापडले नव्हते, आज तू तेच लिहिलंस.
मी कल्पनाही करु शकत नाही, डॉक्टरांबद्दल काय सहन केलंय त्याची!

पुस्तक वाचलं पाहीजे

आंद्या धन्यु.

किशोर शांताबाई काळे या आयुष्याची लढाई लढलेल्या अन निर्विवादपणे जिंकलेल्या कोल्ह्याट्याला सलाम !!!

माझाही सलाम...!

यात्री, नेहमीप्रमाणेच सुंदर लिहिलं आहेस...

तात्या.

आनंदयात्रींनी पुस्तक परिचय उत्तम शब्दात पुस्तकाचा परिचय करून दिला आहे. या लेखक-कार्यकर्त्याचे अपघाती निधन दुर्दैवी म्हणायला हवे :
http://news.webindia123.com/news/ar_showdetails.asp?id=702220446&cat=&n…

स्वर्गवासी किशोर शांताबाई काळे या आयुष्याची लढाई लढलेल्या अन निर्विवादपणे जिंकलेल्या कोल्ह्याट्याच्या पोराला सलाम !!!

माझाही सलाम...!

संगणकिय विषाणु तयार करणे त्यावर नियंत्रण ठेवणे
त्यांच्यात विध्वंसक क्षमता तपासणे आणी त्याचा वापर पुरेपुर करणे
यात आम्ही सध्या प्रगती पथावर आहोत

पुस्तक नाही, पण चित्रपट पाहिला आहे.
>किशोर शांताबाई काळे या आयुष्याची लढाई लढलेल्या अन निर्विवादपणे जिंकलेल्या कोल्ह्याट्याला सलाम !!!
हेच म्हणते.
आनंदयात्रींनी पुस्तक परिचय सुंदर आणि नेमक्या शब्दात केला आहे.

पुस्तकपरिचय. अजून हे पुस्तक वाचलेले नाही, आता वाचलेच पाहिजे या यादीत अजून एकाची भर पडली.

नंदनमराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

आंद्या अरे एकदम सुन्न करुन टाकलसं रे.........
यावर एक चित्रपट बघितल्याचे आठवतोय......

आंद्या आता भेटशील तेव्हा मला हे पुस्तक हवय वाचायला.....

कॉलेजात शिकत असतानाच एका दोस्ताच्या शिफारसीवरुन हे पुस्तक वाचले होते.
"अंगावर येणारे पुस्तक" अशी ह्याची स्पष्ट व्याख्या होईल.
मराठी साहित्यात "चाकरी बाहेरची" म्हणुन जी काही अगदी हाताच्या बोटावर मोजण्याइतकी पुस्तके आहेत त्यातले हे एक नक्कीच आहे.
जरुर वाचावे असे पुस्तक ...

फक्त वाचताना डोळ्यावर रुढ भाषेचा, संस्काराचा, जनरितीचा चष्मा ओढुन वाचु नये, खुप त्रास होईल त्याने ...
"कोल्ह्याट्याच्या पोर" अख्खं जीवन कसं लढत, झगडत जगतं ह्याचे त्यांच्या भाषाशैलीत व जसे आहे तसे वर्णन आहे, ही एक कादंबरी नसुन एका उपेक्षीताची त्याच्या तोंडुन जीवनगाथा आहे.

ह्या सगळ्या गोष्टी "परिक्षणात" उतरवल्याबद्दल आनंदयात्रींचे कौतुक आहे.
उत्तम परिक्षण !!!

छोटा डॉन
[ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ]
बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

उत्तम

आनंदयात्री,
पुस्तकाचे नाव या आधिसुद्धा ऐकले होते.
पुस्तक परिचय अतिशय छान करुन दिला आहे. आता लवकरच हे पुस्तक वाचायला मिळावे.
कमी शब्दात, पाल्हाळ न लावता, आपल्या सर्व भावना पोहोचल्या. लेख खरंच आवडला.
-- लिखाळ.

परीक्षण उत्तम. पुस्तक वाचायची उत्कंठा. चित्रपटाचे नाव कुणाकडून कळले तर उत्तमच!

लक्षण मान्यांचे "उपरा" ही असच भटक्या जमातीत जन्माला येऊन नाव कमावलेल्याची जीवन कथा.

Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

कोल्हाट्याचे पोर हे अजून वाचले नाही.
परंतु उपरा,झोंबी मात्र वाचून काढलेय.

काय बोलावे ह्या पुस्तकांबद्दल? शब्द अपुरे पडतात.
सर्वांनी देवघरात ठेवून पुजावीत अशी ही पुस्तके.

अभि़ज्ञ.

लक्षण मान्यांचे "उपरा" ही असच भटक्या जमातीत जन्माला येऊन नाव कमावलेल्याची जीवन कथा.

उपर्‍या कार लक्षमण माने हे डॉ किशोर शांताबाई काळे यांचे सासरे आहेत मित्रांनो

चित्रपटाचे नाव सुधा कोल्ह्याट्याच्या पोर आहे
प्रमुख भुमिका समिर धर्माधिकारी

छंद - पलंगतोड पान खाण्यात जी मजा आहे ती कशातच नाही

फार उत्स्फूर्त, ओघवते परीक्षण आंद्या. जियो...

वाचनात दुर्दैवाने आले नाही पण यात्री आता तुझ्या सुंदर परीक्षणानंतर वाचलेच पाहिजे ह्या यादीत वर पोचले.
डॉ. किशोर शांताबाई काळे ह्यांचे निधन झालेले माहीतच नव्हते! अवघ्या ३७ व्या वर्षी मृत्यू यावा हे दुर्दैवच.
समजल्यावर फार धक्का बसलाय.
अर्थात आयुष्यभर पावलोपावली जिवंत मरण अनुभवलेल्याला प्रत्यक्ष मरण काय नुकसान पोचवणार म्हणा, त्यांच्या जाण्याने नुकसान आपलेच झाले आहे!

चतुरंग

पुस्तकाबद्दल ऐकले होते आणि चित्रपटाबद्दलही असंच ऐकल होतं . चित्रपट पाहिला नाही मात्र.
आनंदयात्री तुझं परिक्षण वाचून मात्र मी हे पुस्तक मिळवून नक्की वाचेन.
- (सर्वव्यापी)प्राजु
http://praaju.blogspot.com/

डॉक्टरांविषयी बरेच ऐकले होते. त्यांचे हे पुस्तक वाचायचे बरेच दिवस मनात आहे. परंतु धकाधकीत दुर्दैवाने अजुन तो योग आला नाही. मात्र आता हे पुस्तक वाचायलाच हवं.

आनंदयात्री , अश्या सुंदर पुस्तकाचा परीचय करुन दिल्याबद्दल धन्यवाद.

सुक्या (बोंबील)
मु. पो. डोंबलेवाडी ( आमच्या गावात पोस्ट हापीस नाय. लिवायचं म्हुन लिवलं.)

डॉ.बद्दल एकले होते. पुस्तक वाचले नाहे. पण हे परिक्षण वाचून ते मिळवून वाचेनच.

http://kalekapil.blogspot.com/

हे पुस्तक. तेच विसरायचा प्रयत्न करतीये.
डॉ. काळे स्वर्गवासी झाल्याचं माहित नव्हतं.
असं व्हायला नको होतं.

रेवती

या पुस्तकाबद्दल पुर्वीही खूप ऐकले आहे. परंतु तुमचे परिक्षण वाचून हे पुस्तक वाचावेसे वाटले.

डॉ. काळेंच्या मृत्यूबद्दल वाचून फारच वाईट वाटले.