बेडसे लेणी व पवना जलाशय परिसर २०१७

वेळेचं आयोजन करून फार धावपळ न करता मोजकी ठिकाणं पाहता हे आवडलं. फोटो सुंदर.

झकास आटोपशीर वृतांत !
प्रचि नेहमी प्रमाणेच सुंदर आहेत.
पु वृ प्र.

फोटो सुंदर,

तो साप तेथेच पाण्याच्या टाक्यात असतो बहुदा.. कारण तेथे तो २ दा पाहिला आहे (तोच होता का हे सांगता येणार नाही ).

छान भटकंती झाली. फोटोही मस्त.

पुण्याहुन निघाले की जुना मुंबई-पुणे रस्ता घेउन डावीकडे कामशेतकडे(काळे कॉलनी) वळुन प्रथम बेडसे लेणी, मग तिकोना, खाली उतरुन पुढे जाउन तुंग आणि पुढे पौड्कडे घाटातुन जाउन चांदणी चौकातुन पुन्हा पुणे असा मस्त वन डे करता येतो. अर्थात स्वतःची गाडी असल्यास आणि तयारीचे गडी बरोबर असल्यास.

एवढासा तिकोना पण ठाणे कल्याणकडून जायचं झाल्यास ( (ट्रेकिंगची जुनी पद्धत - एक रुपया तिकिट, चार रुपये बसगाडीची वाट पाहण्यात, पाच रुपये पायपीट)) बराच वेळ प्रवासात जातो.
प्रथम रेल्वेने लोणावळा. मग पौडमार्गे जाणारी बस तिकोनापाशी सोडते. वर जाऊन राहिलो. डोंगरावर एकटाच होतो. संध्याकाळी झेंड्याखाली बसून पवना धरणात तुंग पाहात बसलो. अंधार पडल्यावर डबा खाऊन तारे उगवायची वाट पाहिली. कसचं काय. एक्सप्रेसवेवरच्या ट्राफिकचे प्रखर लाइटस रात्री तीन वाजले तरी संपेचनात. मग सकाळी खाली उतरून लोणावळा बस मिळाली. अकराची परळ- पौड बस वाटेत दिसली. पण लोणावळ्याची साडेबाराची कर्जत प्यासेंजर गेलेली. मग फलाटावर माशा मारून पावणेपाचची डेक्कन एक्सप्रेस पकडून सातला घरी.
असे दोन दिवस घालवता आले तिकोनाच्या नावावर.
--------------
हल्लीचं ट्रेकिंग वेगळं. आलं मनात की मारले चारपाच फोन. टुविलरला किक मारायची. सवंगडीना घ्यायचे. वाटेत ढाबास्टॉप घेऊन थेट डोंगराच्या पायथ्याच्या गावाला पार्किंग. कोल्डड्रिंक पचवून गड 'मारायचा' खाली आले की गाडीला किक. थेट घरी.

जाउन थोडा आराम केला की संध्याकाळच्या जेवणाची तयारी किवा खाली उतरुन पुन्हा बस्/जीप पकडुन तुंग च्या पायथ्याशी मुक्काम.

तिकोनाला दोनचार जणच राहतील एवढीच जागा आणि तुंगला वर नाहीच ही माहिती काढलेली. त्यामुळे तुंग बादच केलं. पायथ्याशी वस्ती करत नाही. त्यात मजा नाही. शनिवारी रविवारी जात नसल्याने वर रिकामेच असते.

फिरायची शून्य आवड आहे त्यामुळे तुमच्याबरोबर मस्त सहल झाली.

आवडले वर्णन.

आटोपशीर भटकंतीचे नेटके वर्णन व फोटोज आवडले.

सुंदर भटकंती.
बेडसे लेणी तिथल्या पर्सिपोलिटन धर्तीच्या स्तंभांमुळे विशेष आवडीची. मावळातील ह्या कार्ल, भाजे, बेडसे लेण्यांत प्रत्येकाची काही युनिक अशी वैशिष्ट्ये आहेत. कार्ले चैत्यगृह जगात सर्वोत्तम, भाजेमधली सूर्यगुंफा तिथल्या सूर्यगुंफेतील ग्रीक मिथिकल शिल्पामुळे एकदम अनोखी तर बेडश्याचे हे अद्भुत स्तंभ.

बेडसे लेणीचे चैत्यगृहाचे प्रवेशद्वार अर्धवट खोदले गेले असल्याने किंवा मुद्दामहून तो दगड तसाच राहू दिला असल्याने चैत्याचे सौंदर्य एकदम वाढले आहे. आत जाताच भला मोठा कॅनव्हास सामोरा येतो.. बेडसे लेणी पूर्वाभिमुख असल्याने सकाळी गेल्यास चैत्यगृहातील स्तूप उजळलेला दिसतो तर कार्ले लेणी पश्चिमाभिमुख असल्याने ती संध्याकाळी सोनसळी प्रकाशात नहात असते.

अधिकच्या माहितीबद्दल आभारी आहे _/\_

काही किरकोळ बदल जाणवले. पायथ्याला पायऱ्या सुरु होतात तेथे लोखंडी दरवाजा बसविण्यात आला आहे. बाजूलाच लेणीची माहिती सांगणारा फलकही दिसतो.

वर लेणीच्या बाहेरही असाच दरवाजा बसविला आहे.

लेणीचा एक फोटो

दोन वर्षांपुर्वी मुलांना घेऊन बेडसे लेणी बघयला गेलो होतो. दुपारची वेळ असल्याने सावली पाहून पायर्यांवर बसत, फोटो काढत वर पोहोचलो. लॉकडाउन मुळे लेणी बंद होती. बाहेर पुरातत्व खात्याने नेमलेला स्थानिक मुलगा मोबाईल वर वाचत बसलेला होता. त्याने लेण्याची थोडीफार माहीती दिली. तो माहीती देत असतानाच बाजूला लक्ष गेले तर दोन हात लांब काळा भुजंग सरपटत गेला. त्या मुलाला दाखवल्यावर त्यानेच सांगीतले की या लेणी आणि या टेकडीच्या परीसरात खुप नाग आहेत. खाली मुलांसोबत उतरतांना काळजी घ्या सांगायलाही तो विसरला नाही. कारण दगडी पायर्‍या आणि त्याच्या बाजुला घळीत नागाची पिल्ले खुप आहेत.
याच पायर्‍या चढतांना आम्ही खुप निष्काळजीपणे चढलो होतो, अर्थात अज्ञानात सुख असते. सो बेडसे लेणी जरा सांभाळूनच.