जे न देखे रवी...
पुरूष एक वाल्या कोळी.
Primary tabs
पुरूष एक वाल्या कोळी
आयुष्यभर विणतो जाळी
पापाचा घडा मात्र
शेवटी त्याच्याच भाळी
जाळ्यात शिकार फसेल
म्हणून वाट बघत बसतो
कर्तव्य पुर्तीचा भ्रम
उगाच जपत आसतो
पुरूष एक वाल्या कोळी.....
तहान नाही भूक नही.
बसला होता नाक्यावर
डोक आलं जाग्यावर
जेव्हाआप्तानीं मारलं फाट्यावर
नारायण नारायण जाप करी
नारदाची आली स्वारी
ऐकुन विनंती वाल्याची
म्हणती,त्रेता मधे एकच होता
पुरूष एक वाल्या कोळी......
कलीयुगी सारेच वाल्या
एवढे राम कोठून आणू
नाही केवट नाही राम
ज्याचे ओझे त्यालाच घाम
कलियुग आहे बाबा,
खुळ्या भ्रमात नको राहू
दुसऱ्याच ओझं नको वाहू
पुरूष एक वाल्या कोळी......
नारायण नारायण म्हणत गेले
वाल्याचे डोके ठिकाणावर आले
पण आता काय उपयोग
जेव्हां सारे पोपट गेले उडुन
कितीही केलं, काहीही केलं तरी त्याचे श्रेय मिळत नाहीच. वर ते तुमचे कर्तव्यच होते हे ऐकवले जाते.
कविता एकदम समर्पक - 'ज्याचे ओझे त्यालाच घाम' हे एकदम चपखल.
युनिव्हर्सल फिलिंग :)