जे न देखे रवी...
चिंब
Primary tabs
वृक्ष जसा -
अंकुरण्या आधी
बीजस्वरूपी
अस्फुट असतो
बाण जसा-
सुटण्याच्या आधी
प्रत्यंचेवर
सज्ज राहतो
मंत्र जसा -
स्फुरण्याच्या आधी
बीजाक्षरी
निद्रिस्त राहतो
अर्थ तसा
उलगडण्या आधी
शब्दांच्या
निबिडात राहतो
ओथंबून मग
येतो अवचित
कोसळतो अन्
चिंब भिजवितो
सुरेख,
आवडली
पैजारबुवा,
आवडली रचना. शेवट किंचित तुटक वाटतोय. आणिक एखादं कडवं हवं होतं असं वाटलं.
अगदी हीच भावना मलापण आली. शेवटचा झोका कसा उंच गेला पाहिजे.
सं - दी - प
कविता आवडली.
सं - दी - प
शेवटच्या कडव्याने ना धो महानोर यांची " घन ओथंबून येती " आठवले
पिडी ते ब्रह्माडीं
कविता आवडली. साधी सरळ सोपी.
+१
अगदी हेच म्हणतो !
कवितेतील अगम्यता , अनाकलनीयता , अव्यावहारिक शब्द जाऊन त्या ऐवजी आलेला साधेपणा नक्कीच वाखाणण्याजोगा आहे ! ही कविता वाचुन कष्टाचं चीज बटर पनीर झाल्यासारखं वाटलं !
पुढील कवितेसाठी शुभेच्छा !
वाह!
छान आहे.
सर्व कवितारसिकांना धन्यवाद.