हाथरस (उ.प्र.)सत्संग

योगीच्या गचाळ आणी भ्रष्ट कारभारामुळे हे झालंय. मागे महाराष्ट्रातही अश्याच गचालक कारभारामुळे भर उष्माघाताने २५ लोक मेले होते. हे भाजपेयी जिथे जिथे असतात तिथे माणसाच्या जीवाची किंमत शून्य असते.

परवाचा दिवस भूशी डैमचा साथ लोकांचा मृत्यूच्या चर्चेत गेला,काल प्लस व्हॅलीतल्या जवानाच्या अति उत्साहाने मरण ओढावून घेतला त्याच्या चर्चेत,आज हाथरस सत्संग कांडात..माणसाने अति करत आपला जीव स्वस्त केलाच आहे.सरकार नेहमीप्रमाणे कानावर हात ठेवते.
80,000 ची परवानगी,
अडीच लाखांचा सत्संग,
अरेरे

काहीही झालं तरी सरकारच्या नावाने खडे फोडायचे.

भुशी डॅम,पावसाळी धबधबे,समुद्र किनारे,डोंगरमाथे व तत्सम ठिकाणी दर वर्षी अनेक जण मरतात. सर्वच ठिकाणी धोक्याच्या सुचना फलक लावलेत. सरकारची काय चुक? कोणी सांगीतल असले स्टंट करायला. घडणाऱ्या दुर्घटना मधून जनता काहीच बोध घ्यायला तयार नाही. मग मरा येवढेच म्हणावे वाटते.
परवा काय म्हणे रिल बनवताना गाडी दरीत कोसळली व एक मुलगी मेली. कुणी सांगीतल रिल बनवायला?

भोंदू बाबाच्या दरबारात कुणी सांगीतल गर्दी करायला? एकविसाव्या शतकात एक भोंदू आपल्याच पायाची थुळ गोळा करायला सांगतो आणी त्याचे अंधभक्त..... कहर आहे मूर्खपणाचा. दुनिया झुकती है झुकाने वाला चाहीये,म्हणतात ते खरं आहे.

कबीरदास म्हणतात,
अंधे गुंगे गुरु घणे, लगंड़े लोभी लाख।
साहिब से परचे नही, कॉव बणावे साख।
पुढे....
जाका गुर भी अंधला, चेला खरा निरंध।
अंधा−अंधा ठेलिया, दून्यूँ कूप पड़ंत॥
जीव तोडून संतानी सांगीतलं की बाबा रे देव कुठे असेल तर तो तुझ्या पाशीच.आहे...

मोको कहां ढूँढ़े रे बन्दे
मैं तो तेरे पास में
ना तीरथ में ना मूरत में
ना एकान्त निवास में
ना मंदिर में ना मस्जिद में
ना काबे कैलास में
मैं तो तेरे पास में बन्दे
मैं तो तेरे पास में

स्वतःच स्वताच्या मुर्खपणाने स्वताचा जीव धोक्यात घालायचा आणी सरकारला दोष द्यायचा.

गेलेल्या लोकांबद्दल सहानभुती एक माणुसकी म्हणून ठीक पण दहा लाख ,पाच लाख वगैरे देणे हा ही एक......

प्रशासन आपल्या परीने प्रयत्न करते. जनता जनार्दन जर बोध घेत नसेल तर भगवान ही मालीक है....

एक कार्टून आहे,ते म्हणते...
जान है तो जहान है वरना दुनिया कब्रस्तान है

भाजून काढणारी अतिशय वास्तव दाहक रचना !

कलाकार व्यक्त होतात ते असे !

जय बाबा नारायण साकार,

जय बाबा नारायण साकार,
केले यमदेवाचे स्वप्न साकार !

किमान अशा दुर्घटना घडण्यास कारणीभूत ठरणाऱ्या सर्व लहानथोर अपराध्यांना सरकारकडून प्रतिष्ठा मिळणे बंद होऊन सदोष मनुष्यहत्येसाठीची शिक्षा बजावली जावी, एवढीच अपेक्षा. खरोखरच शिक्षा भोगावी लागत आहे हे दिसल्यावर तरी अशा प्रकारच्या गैरप्रकारांना काही प्रमाणात आळा बसू शकेल.

विश्वविजेत्या भारतीय क्रिकेट संघाची विजयी मिरवणूक देशभरात चर्चेचा विषय ठरली. अतिशय ऐतिहासिक अशी ही मिरवणूक निघालेली पाहून सर्वचजण भारावून गेले. मात्र या मिरवणुकीनंतर आता त्याठिकाणी जमलेल्या कचऱ्याचेही फोटो समोर आले आणि त्यानंतर मुंबई महानगरपालिकेच्या स्वच्छता कर्मचाऱ्यांनी काही तासांत स्वच्छ केलेला परिसरही सर्वांनी पाहिला. ४ जुलैच्या रात्री मिरवणूक आटोपल्यानंतर चपला आणि पाण्याच्या बाटल्यांचा खच मरीन ड्राईव्ह परिसरात पाहायला मिळाला. मुंबई महानगरपालिकेने दुसऱ्या दिवशी साफसफाई करताना ११,५०० किलोंचा कचरा या परिसरातून उचलला असल्याची माहिती दिली आहे.

नशीब इथे कोणती दुर्घटना झाली नाही.

तीर्थक्षेत्रांच्या ठिकाणी होणारी गर्दी हाही एक महत्वाचा विषय आहे. स्थानिक लोक, व्यापारी, स्थानिक प्रशासन, राज्य आणि केंद्र सरकार कोणालाही (मग कोणताही पक्ष असो) कोणतेही प्रश्न सोडवायची इच्छाशक्तीच नाही.
----
गेल्या वर्षी उत्तर प्रदेशातील वृंदावन येथे गेलो होतो, म्हटलं आतापर्यंत एवढं काही ऐकलं आहे गोकुळाविषयी, प्रत्यक्षात तर किती सुंदर, निसर्गरम्य असेल, परंतु पूर्णतः भ्रमनिरास झाला.
अगदी अरुंद, गल्ली बोळातून फिरून मुख्य मंदिरात कसं बसं पोहोचल्यावर, तिथे चेंगराचेंगरी (stampede) कशी होईल, यासाठी सर्व व्यवस्था काटेकोरपणे करून ठेवली होती. कोणतीही रांग नाही, रेलिंग्ज नाहीत, सगळ्यांनी बांके बिहारीचं जास्तीत जास्त जवळून दर्शन घेण्यासाठी स्वतःला गर्दीत झोकून दिलेलं.
अक्षरशः आपण इथे आलोच का, असं सर्व कुटुंबीयांना अगदी दिल्लीत पोहोचेपर्यंत वाटत राहीलं. अगदी काही किलोमीटरवर असलेल्या, मथुरा आणि राधाराणी मंदिरात जाण्याचा विचारही, सर्वांनी एकमताने सोडून दिला.
----
विषयांतर होईल पण, एकंदरीतच, आपल्या समाजाला, आपला धार्मिक, सांस्कृतिक ठेवा जपून ठेवण्यात, त्याचं संवर्धन करण्यात काहीही रस नाही.
----