जनातलं, मनातलं

एआय, एआय, तू आहेस तरी काय?

Primary tabs

ए.आय. म्हणजे काय, हे खुद्द त्यालाच विचारावे असा विचार मनात आला, मग त्यासाठी चत्ग्प्त मरत्झि (chatGPT marathi) ला आवाहन केल्यावर खालील उत्तरे आली:
-------------------------------------------------------
आवाहन : एक मराठी कविता लिहा, ज्यात Artificial Intelligence बद्दल सोप्या भाषेत सांगोपांग माहिती असेल. title : एआय, एआय, तू आहे तरी काय ?

ChatGPT said:

कविता शीर्षक: एआय, एआय, तू आहे तरी काय?

एआय, एआय, तू आहे तरी काय?
माणसासारखं विचारंशील, पण माणूस नाहीस काहीच काय!
डोळे नाहीत, कान नाहीत, तरीही समजतेस सारे,
शब्दांमधून शोधतेस अर्थ, विचारांचे हे तारे।
कधी तू चित्र रंगवतेस, कधी कथा लिहितेस,
गणिती तंत्रामधून, जग वेगळं उभी करितेस।
ज्ञानाचं तू सागर आहेस, शोधाचं तू साधन,
माणसाच्या मदतीसाठी, ज्ञानाचं हे नवं साधन।
शिकतेस तू रोज नवं, चुकांमधून सुधारतेस,
म्हणूनच जग तुला म्हणतं, "बुद्धिमत्तेची क्रांती घेऊन येतेस!"
संगणकांतून झपाट्याने, तू शिकवतेस भाषा,
माणसाच्या सोबतीने, करत राहतेस नवा शोधाचा प्रयास।
डॉक्टरांना मदत करतेस, औषधं शोधण्यास,
शेतीतही दिसतेस, नवे मार्ग दाखविण्यास।
शाळांमध्ये शिकवतेस, विद्यार्थ्यांशी बोलतेस,
शिक्षणाचं नवं दार, त्यांच्या पुढे उघडतेस।
पण एआय म्हणजे सगळंच नाही, हे लक्षात ठेवायला हवं,
माणसाचा विचार, भावना — हे काही तुला अजून नाही जमतं।
म्हणूनच तुझा वापर शहाणपणानं करायला पाहिजे,
नाहीतर विज्ञानच आपल्याला मागेही नेऊ शकते हे ही खरं आहे।
एआय, एआय, तू आहे तरी काय?
सोप्या प्रश्नांत लपलेलं, जरा गुंतागुंतीचं उत्तर काय!
माणसाच्या हातातले तंत्रज्ञानाचं हे कमाल खेळ,
शिकून, समजून वापरलं, तरच होईल भविष्य सुंदर, तेजोमय आणि नितळ!
--------------------------------------------------------------
ही कविता तुला कशी वाटली? अजून एआयवर एखादा मजकूर हवा आहे का?
माझे उत्तरः Not really great. give more technical information which can be understood by layman and children.

ChatGPT said:
नक्कीच! आता मी तुला पुन्हा एक सुधारित कविता देतो, ज्यात Artificial Intelligence (AI) म्हणजे काय हे सोप्या, पण थोडं अधिक माहितीपूर्ण तांत्रिक भाषेत सांगितलं आहे — आणि तरीही कविता बालसुलभ आणि सर्वसामान्य लोकांनाही समजेल अशी ठेवली आहे.

कविता शीर्षक: एआय, एआय, तू आहे तरी काय?

एआय, एआय, तू आहे तरी काय?
नव्हे परी तंत्रज्ञान, तरीही बुद्धीचं भांडार काय!
ना हाडं, ना मासं, तरी विचार करतेस,
माणसाच्या बोलण्या-लिहिण्याला सहज समजतेस।
तू म्हणजे संगणकात बसवलेली एक खास योजना,
जिचं नाव आहे – Artificial Intelligence – कृत्रिम बुद्धिमत्ता म्हण ना!
तुला शिकवतात उदाहरणं – फोटो, शब्द, वाक्यांचं शिक्षण,
"हा एक कुत्रा आहे", "ही आहे बिल्ली", असं तुला देतात निदर्शन।
शिकून तू ओळखतेस, समजतेस, उत्तरं देतेस,
कधी शाळेचा शिक्षक बनतेस, कधी गूगलसारखी उत्तरं देतेस।
तू वापरतेस "डेटा" – माहितीचा साठा,
तिथून तू शिकतेस काय बरोबर, काय चुका!
Machine Learning ही आहे तुझी शाळा,
"नियम" नसले तरी तू शिकतेस जसा माणूस शिकाला।
ChatGPT माझ्यासारखे मॉडेल्स बोलतात गोड,
तुझ्या प्रश्नांना उत्तरं देतात – थेट, सोपं, आणि थोडं थोडं गूढ!
Vision AI फोटो पाहते, Voice AI आवाज ओळखते,
Game AI तर खेळात चकवा देते, बुद्धीला आव्हान देते।
तू चालतेस "कोड"वर, प्रोग्रामिंग हे तुझं हत्यार,
पण माणसाविना नाहीस उपयोगी, तू एक सहाय्यक मित्र साकार।
तू डॉक्टरांना मदत करतेस निदानात,
शेतकऱ्यांना हवामान सांगतेस क्षणात।
तू रोबोट चालवतेस, भाषांतर करतेस,
अनुभव नसेल, पण ज्ञान खूप भरतेस।
पण आठव, एआयला भावना नसतात,
तिला माणसाच्या सुखदुःखांची जाणीव नसते अगदीसाठ!
तिचा वापर करावा शहाणपणाने, विचारपूर्वक,
नाहीतर चांगलं तंत्रज्ञान होईल संकटाचं केंद्रबिंदू नकळत!

एआय म्हणजे काय? – एक संगणक शिकवलेला बुद्धिमत्ता वापरण्याचा प्रकार,
ज्यामुळे तो बोलतो, ऐकतो, पाहतो – अगदी माणसासारखा, पण अंतःकरणाशिवाय!

-----------------------------------------------------

आवाहनः one more version please.

खूप छान! खाली एक नवीन मराठी कविता दिली आहे — जी काहीशी कथा-शैलीत आहे, पण तरीही AI म्हणजे काय, हे तांत्रिक दृष्टिकोनातून सोप्या शब्दांत समजावते. ह्या कवितेत थोडा मजेशीर आणि शालेय शैलीचा वापर करून मुलांना (आणि मोठ्यांनाही) सहज समजेल असा प्रयत्न केला आहे.

कविता शीर्षक: एआय, एआय, तू आहे तरी काय? (भाग २)

शाळेत गेला रोहित एक दिवस भारी,
सरांनी विचारलं, "AI म्हणजे काय रे साखरी?"
सगळी मुलं गोंधळली, हसली थोडीशी,
AI म्हणजे रोबोट का? की जादूची गोष्ट कुठलीशी?
सर म्हणाले, "नाही गं बाळांनो, AI ही आहे गोष्ट खरी,
तंत्रज्ञानाच्या दुनियेतली ती नवीच परी।
AI म्हणजे कृत्रिम बुद्धिमत्ता, संगणक शिकतो जसा तू,
शब्द, फोटो, आवाज – सगळं समजतो तो!"
उदाहरण देऊ एक, समजा तुला पाहिजे भात,
AI ओळखेल फोटोवरून – 'हा भातच आहे', अगदी अचाट!
हे शक्य होतं कारण त्याला दाखवलं जातं हजारो चित्र,
'हा भात, हे पोहे, हा डोसा' – अशी माहितीच त्याचं शास्त्र!
AI शिकतो 'डेटा'वरून, तोच त्याचा अभ्यास,
जसा तू सरावाने शहाणा होतोस दिवसेंदिवस।
तसाच AI 'Machine Learning' वापरून शिकतो,
चुका सुधारतो, नवं नवं लक्षात ठेवतो।
AI चा वापर होतो आता सर्व ठिकाणी,
मोबाईलमध्ये, गाड्यांत, डॉक्टरांच्या निदानी।
Google वर शोध घेणं, YouTube वर सुचवलेली गाणी,
हे सगळं AI चंच काम – फारच मजेशीर आणि जाणी!
AI कधी बोलतो ChatGPT बनून,
कधी फोटो रंगवतो Midjourney म्हणून।
कधी ओळखतो तुझा चेहरा फोनमध्ये,
कधी चालवतो रोबोट फॅक्टरीत क्षणामध्ये!
पण लक्षात ठेव, AI म्हणजे माणूस नाही,
त्याचं हृदय नाही, भावना नाही, विचारसरणी काही।
त्याचा उपयोग करायचा अक्कल वापरून,
नाहीतर चांगलं साधन होईल संकटाचं मूळ जसं वाऱ्यावरून!

शेवटी एकच शिकवण हवी आपल्याला,
AI हा आपला मदतीचा साधन आहे – मालक नव्हे, राजा नव्हे आपला!

(खरेतर मला हे सगळे वाचण्याचा कंटाळा आला, म्हणून पूर्ण वाचलेही नाही)
मिपाकरांनी वाटल्यास या धाग्यात आणखी भर टाकावी, किंवा दुर्लक्ष करावे.

युयुत्सु

ए० आय० कविता करण्याकरता विकसित झालेला नाही. पण कवितांमुळे जर ए०आय० वापरण्याची सवय, गोडी लागणार असेल तर ते निश्चित स्वागतार्ह आहे.

वरील कविता कदाचित पॉलिश्ड फायनल प्रॉडक्ट म्हणून स्वीकारता येणार नाहीत. पण एखाद्या कवीला प्रतिभेला चालना देणार्‍या कल्पना यात मिळू शकतात.

छान. पण तुमच्या त्या ए आयच्या मागचे तंत्रज्ञान कोणीतरी समजावुन सांगा रे. चॅट जीपीटी चालवता येणे पण त्यामागचे तंत्रज्ञान माहित नसणे म्हणजे ऐटीत मर्सेडिझ चालवता येते पण टॉर्क्, क्युबिक कपॅसिटी ह्याबद्दल अनभिज्ञ असण्यासारखे आहे.

अहो माई, एखादी गोष्ट वापरता येते पण त्यामागचे तंत्रज्ञान माहित नाही अशा कित्येक गोष्टी असतात. बटन दाबल्यावर पंखा फिरायला लागतो त्यात नक्की काय होते ते सगळ्यांना कुठे माहित असते? फोनवर एखाद्याचा नंबर दाबला की जगाच्या पाठीवर कुठेही असलेल्या व्यक्तीशी बोलता येते त्यामागे नक्की काय तंत्रज्ञान आहे हे सगळ्यांना माहित असते का? इतकेच काय तर मिपावर हा प्रतिसाद मी लिहिल्यावर प्रकाशित करा या बटनावर क्लिक केल्यावर हा प्रतिसाद इथे दिसायला लागेल. त्यामागे नक्की कोणते तंत्रज्ञान आहे हे किती जणांना माहित असते?तेव्हा चॅटजीपीटी वापरता आले पण त्यामागील तंत्रज्ञान समजले नाही तरी बिघडण्यासारखे काहीच नाही.

ओक्के. सगळीकडे ए आयची चर्चा आहे, प्रत्येक् नव-उद्यमी, ए आय स्टार्टप 'आपण कशी क्रांती करणार आहोत' असेच सगळीकडेच सांगत आहेत. मिपावर विद्वानांची कमी नाही. म्हणून वाटले. असो.

युयुत्सु

<पण तुमच्या त्या ए आयच्या मागचे तंत्रज्ञान कोणीतरी समजावुन सांगा रे.>

मराठीला मी मृत/मरणासन्न भाषा मानतो. मी शिकलेली मराठी आता बोलली जात नाही. सध्याची "स्पोकन मराठी" वैज्ञानिक माहिती सांगण्यास अपुरी आहे, याचा अनुभव प्राणायामाच्या पुस्तकाच्या वेळी घेतला आहे. त्यामुळे ए० आय० चा वापर कसा व्हावा आणि उत्पादकता, सर्जन्शीलता, कशी वाढवायची याबद्दल जास्त चर्चा व्हावी.

गवि

तुम्ही भलतेच तंत्रज्ञान भलत्या आऊटपुट साठी वापरता आहात इतकेच म्हणता येईल. विशेषतः मराठी ट्रेनिंग डेटाचा अतिशय तुटवडा असताना आणि मराठी माणूस त्यासाठी काही करता येईल अशी कल्पनाही करू न शकणारा असल्याने सहभाग, योगदान जवळपास शून्य आहे. त्यामुळे जिथे कृत्रिम बुद्धिमत्ता कच्ची आहे तिथे जाऊन तिची परीक्षा घेतल्यावर दुसरे काय उत्पन्न होणार.

तुम्ही त्याची इंग्रजी बाबत परीक्षा घेऊन बघा.

खाली एका व्हिडिओची लिंक आहे. त्यातील गाण्याचे शब्द पूर्णपणे AI ने बनवले आहेत आणि त्याचे संगीत आणि अगदी गायक देखील AI आहे.

https://youtu.be/RsQiD4k1Ha4

अशी अनेक उदाहरणे तुम्हाला आता इंटरनेटवर दिसतील.

चित्रगुप्त

जिथे कृत्रिम बुद्धिमत्ता कच्ची आहे तिथे जाऊन तिची परीक्षा घेतल्यावर दुसरे काय उत्पन्न होणार.

- तिने परिपक्व व्हावे म्हणून आपण मराठी भाषिकांनी लकडा लावला पाहिजे.
यावरून आठवले की पूर्वीच्या बर्‍याच पुस्तकात " हणमंतराव/ अप्पा/अण्णा/ कुसुम्/बाबासाहेब इ.इ. नी लकडा लावला, म्हणून माझा हातून हे लिखाण घडून आले"... असे लेखक लिहीत. कायप्पाच्या मेटावर मराठीत उत्तर देण्यासाठी आवाहन केल्यावर "अजून मी शिकत आहे, लवकरच कळवेन" असे उत्तर येते.
सध्या मी काही ऐतिहासिक घटना/व्यक्तींबद्दल माहिती/प्रतिमा मिळवण्यासाठी मेटा, चाट्जीपीटी, जेमिनी, पिक्स्नोवा, वगैरे कॄबुंवर प्रयत्न करतो आहे. सगळेच शिकण्याच्या स्थितीत आहेत. आपण जितका लकडा लावावा, तितके ते शिकत जातील असे वाटते.

उदाहरणार्थ, नऊवारी लुगडे, डोक्यावर पदर, पाटल्या, ठसठशीत कुंकू, मोरपंखी पैठणी, शिंदेशाही/ होळकरशाही पगडी, अहिल्याबाई होळकर, महादजी शिंदे, बैलगाडी, उखळ, वाजंत्रीवाले, अंतरपाट, सनई-चौघडा, चौरंग, विडा उचलणे, कडेलोट, प्रतिज्ञा करणे, सूर्याला अर्ध्य वहाणे, कोल्हापुरी चपला, दिवाळीचा फराळ, समया, मातीची कौलारू घरे, वडाचा पार..... अश्या खास भारतीय प्रतिमा जेंव्हा कृबु देऊ शकेल, तेंव्हा आपली गरज भागेल. कृबुने ते शिकण्यासाठी आपण मागणी केली पाहिजे. इंग्रजीत असे प्रॉम्प्ट लिहीणे हे मोठेच आव्हान आहे.
"मोगरा, जुई, गुलाब, चाफा या फुलांवर शार्दुलविक्रीडितात एक काव्यरचना करून द्या" असे आवाहन मराठी चात्जीपीटी वर केले, तर ते अगदी 'खामोष' आहे.
बाकी इंग्रजीत शास्त्रीय माहिती देणे वगैरे ठीक आहे. उपयोगी पण आहेच. त्याबद्दल वाद नाही.

गवि

आपण जितका लकडा लावावा, तितके ते शिकत जातील असे वाटते.

नाही. ट्रेनिंग आणि त्याच्याशी संबंधित कामात मदत आवश्यक आणि अपेक्षित आहे. मराठी भाषा ज्यांना येते त्यांना अनेक मॉडेल्सच्या आऊटपुटसना प्रमाणित करणे, तपासणे (चूक की बरोबर ते मार्किंग आणि सुधारणा) किंवा ट्रेनिंग डेटाचे लेबलिंग करणे (उदा. मोठ्या मजकुरात हे विशेषण, हे क्रियापद वगैरे असे मार्किंग) अशी अनेक कामे कोणी फारसे करत नाहीत. त्यासाठी ऑनलाईन पैसे मोजून देखील पुरेसे मदतीचे हात नसतात.

मराठी भाषेत AI वर जे काम चालू आहे त्यात शब्द संग्रह जमा करणे आणि इतर प्रत्येक पातळीवर लोकांचा सहभाग, ज्ञान वाढले तरच ती मॉडेल्स परिपक्व होतील.

शानबा५१२

Deepseek मला सर्वात अधिक उपयोगी व परिपूर्ण वाटते.

ए आय,ए आय....
अरे, हा तर जुनाच पर्याय हाय.
काऊ कोकता उदरी,
आठवते ती ए आय...
मार खाताना बापाचा,
लपवते पदरी ती ए आय
तुही माही सारखीच हाय,
तरीही, माही आय ती माही आय
सबका मालिक एक ,
एकच उत्तर हाय.
ए आय,ए आय,ए आय....

हा हा हा.....

सौन्दर्य

ए आय ला पर्यायच नाही . तुमची कविता एकदम समर्पक व मस्तच.

कोणे एके काळी फोटोग्राफीमध्ये क्रिएटिव्हिटी असायची, आता कितीही सुंदर फोटो एखाद्या फोटोग्राफरने काढला असेल तरी त्याकडे साशंकतेनेच पहिले जाते. आणखी काही काळानंतर सगळ्याच कलाकृतींकडे साशंकतेने पाहिले जाईल असे मला वाटते. ए आय क्रिएटिव्हिटीचा नाश करेल असे वाटते.

गवि

ए आय क्रिएटिव्हिटीचा नाश करेल असे वाटते.

क्रिएटिव्हिटीचा नाश नव्हे. क्रिएटिव्ह लोकांचा नाश. पण भावना कळल्या. :-)

रीडर

मराठी मजकूर वाचण्यासाठी (text to speech) AI किंवा एखादे चांगले ॲप आहे का?

कंजूस

जे काही जालावर आहे त्यातून शोधण्याची गती वाढली आहे त्यामुळे हे शक्य झाले आहे. इंग्रजीत प्रताधिकारमुक्त लेखन जालावर भरपूर आहे त्यामुळे इंग्रजीतले एआइ पुढे गेले. तसे मराठीत नाही.