सारेगमप आणि प्रजासत्ताक दिन

१००% सहमत

मी पण बघितला कार्यक्रम

जयस्तुते गाण छान

दुसर्‍या दिवशीची गाणी जास्त चांगली झाली..
सागरा प्राण तळमळला, सरणार कधी रण प्रभो, शिवकल्याण राजा ही गाणी मुलांच्या वयाच्या पार जाणारी होती.
आर्याचं गाणं हे एका स्पर्धेतलं वाटतंच नव्हतं. हृदयनाथांनी एक कार्यक्रम बसवून काही चांगल्या गायकांकडून गाणी गाऊन घेतली आहेत असं वाटलं. जबरदस्त तयारी होती.

सगळ्या छोट्याचं निश्चितच कौतुक आहे. फक्त एसएमएसच्या किडीपायी कुणाचं नुकसान न होवो ही इच्छा!

आपला,
(एसएमएस पद्धतीचा कट्टर विरोधक) तात्या.

मी देखील हा कार्यक्रमाचे दुसर्‍या दिवशीचे पुन:प्रक्षेपण जपानात बघितले. फारच सुंदर कार्यक्रम झाला आहे. प्रत्येक गाण्यानंतरचे पंडित हृदयनाथांचे विवेचन फारच छान होते. मैत्र म्हणाले त्याप्रमाणे दुसर्‍या दिवसाची गाणी जास्त आवडली.
- चंबा

एकूणएक गाणी तर झकास होतीच पण प्रत्येक गाण्यानंतर पं हृदयनाथ मंगेशकर यांनी त्या गाण्यामागचा इतिहास सांगितला. त्यांचे ते निवेदन निव्वळ अप्रतिम होते. संगीतक्षेत्रावरील त्यांचे प्रभुत्व माहीत होतेच, त्यांचा अगाध व्यासंग आणि छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या जीवनकार्याचा त्यांनी केलेला सखोल अभ्यास, तसेच मराठी भाषेवरील त्यांचे प्रभुत्व हे सगळेच विस्मयकारक होते. अशा प्रकारचा कार्यक्रम क्वचितच पहायला मिळतो.
आनंद घारे
मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात.
http://360.yahoo.com/abghare
http://anandghan.blogspot.com/

चाबुक

या कार्यक्रमाच्या यशश्वितेला जोड मिळाली ती वीरमाता,वीरपिता आणि वीरपत्नींनी यांनी आपल्याशी साधलेल्या संवादाची.

गाणी चालू असताना दाखवली गेलेली चित्रे ही बाबासाहेब पुरंदरे यांनी लिहिलेल्या 'महाराज' या पुस्तकातील होती.
ज्येष्ठ चित्रकार दीनानाथ दलाल यांनी काढलेली ही चित्रं आहेत. एकेका प्रसंगासाठी इतकी परिणामकारक, रेखीव आणि महाराजांच्या आयुष्याचं रिप्रेझेंटेशन (मराठी ?) ठरावीत अशी ही चित्रं आहेत.
शिवचरित्रा साठी ही चित्रं मानदंडच (बेंचमार्क) आहेत...

अन अश्या कार्याक्रमात बेरंग आणणारि इतर कार्यक्रमान्चि जाहिरात.
छे !!!!!

मुले प्रचंड हुशार ,गुणी व प्रतिभासंपन्न आहेत ..............मराठी सा रे ग म प चे भाग म्हणजे एक संगीताचा अद्वितीय सोहळाच असतो सगळ्या रसिकांसाठी ...............प्रजासत्ताकदिनाचे औचित्यसाधुन झी मराठीने पंडित हृदयनाथ मंगेशकरांच्या मार्गदर्शनात या सुरेल मुलांना गायला लावलेली सगळी गाणी म्हणजे आनंदाची पर्वणीच होती ...........
"शुरा मी वंदिले "चे दोन्ही भाग म्हणजे मंदिरावर सोन्याचा कळस असेच होते ..........................
"अनामिका"

सर्वच गाणी व त्याची पार्श्वभुमी या निमीत्ताने समजली.
मला वाटते ऩक्शत्रा॑चे देणे मधे हा कार्यक्रम मोठ्या प्रमाणावर व्हायला पाहिजे.

कार्यक्रमाची तारीफ मी अनेक ठिकाणी ऐकली. मी पूर्ण नाही पाहिला तो कार्यक्रम. त्यामुळे काही बोलू शकत नाही.

पण कमलाकर नाडकर्णींनी या कार्यक्रमावर काय प्रतिक्रिया लिहिलेय, ये बघा!

देखणा कार्यक्रम होता, मंगेशकरांनी आयोजन केल्यामुळे त्यांची गाणी बसवणे हे साहजिकच आहे.
" तळे राखणार तो पाणी चाखणार". शेवटी कलावंताच्या दुनियेतही 'उजवी' व 'डावी' विचारसरणी आहेच.